HISTORIA WSI

Miasteczko położone w powiecie białogardzkim. Po raz pierwszy wymienione w 1250 roku. Początkowo należało do dwóch rodów rycerskich- von Versen i von Kleist. Z czasem rodzina von Kleist stała się jedynym właścicielem miejscowości. Po utracie dóbr  prawdopodobnie na rzecz rodziny von Retzow, powraca do innej gałęzi rodu von Kleist- Kleist-Retzow i była w psiadaniu rodziny do 1945 roku. W 1849 roku jako właściciela wymienia się Carla Fridricha Jurgena Hugo von Kleist-Retzow, w latach 20-tych XX wieku hrabiego Wolfa Friedricha von Kleist-Retzow. W 1910 roku właścicielem dóbr był major Hugo von Kleist-Retzow oraz landrat Wolf von Kleist-Retzow. Majątek liczył wtedy 3357 ha gruntów. W 1928 roku właścicielem dóbr był Wolf von Kleist-Retzow a majątek liczył 3313 ha gruntów. We wsi drugi majątek należący do Carla Keske liczący 879 ha gruntów.

 DWÓR

 Pałac zbudowany w XVIII wieku mimo zawieruchy wojennej przetrwał bez większych zniszczeń do 1945 roku. W latach 60-tych popadający w ruinę, ostatecznie rozebrany w latach 70-tych XX wieku. W otoczeniu pałacu park krajobrazowy o powierzchni 13,7 ha powstały rónież w XVIII wieku.

Wieś położona w gminie Mieszkowice powiatu gryfińskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1337 roku(Trossin). W tym czasie własność rodu Snetelingen. W 1368 roku nadanie wsi mieszczaninowi Tidecke. W 1472-93 wieś w posiadaniu Jacoba Schmidt. Od 1495 roku własność rodu von Sydow. W 1723 roku kapitan Ernst Ludwig von Sydow(*1683) sprzedaje wieś Ernstowi Ludwigowi von der Marwitz(*1696-+1725). W latach 1731-1752 Troszyn posiada rodzina von Wietersheim. Na krótko w 1752(1754) wieś w rękach rodu von Wedell, a następnie w posiadaniu majora Bernharda Philippa Constantina von Blankensee. W 1805 roku majątek nabywa Wilhelm hrabia Finck von Finckenstein. Od 1810 roku majątek przechodzi w ręce Otto Carla Friedricha von Voss, ożenionego z córką hrabiego Wilhelma, Karoline Marią Susanne hrabianką Finck von Finckenstein. Drogą spadku dobra w 1871 roku przechodzą w posiadanie Günthera Karla Heniricha hrabiego Finck von Finckenstein. Hrabiowie Finck von Finckenstein posiada majątek do 1945 roku.

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

Po założeniu zachował się park krajobrazowy. Pałac został rozebrany w latach 50-tych XX wieku. Po drugiej stronie drogi założenie folwarczne składające się z podwórza gospodarczego oraz budynków gospodarczych.

Osada położona w gminie Myślibórz powiatu myśliborskiego. Powstała prawdopodobnie na przełomie XVIII/XIX wieku. Początek osadzie dał folwark powstały na gruncie majątku Otanów, wspomniany w 1809 roku. W tym czasie należał do prezydenta rejenci von Enckevort. Folwark Tarnowo usamodzielnił się w 1822 roku a właścicielem majątku był wymieniany jeszcze w 1850 roku Wilhelm Schluter. W 1879 roku majątek o powierzchni 312,62ha należał do fabrykanta Roemer i dyrektora fabryki Behmich. W 1914 roku majątek obejmował 540ha i należał do Eugena Patschke i Dr. Richarda Brosien. W skład majątku wchodził folwark Theeren`sche Mühle. W 1929 roku majątek należał do tajnego radcy z Mannheim, Dr. R.Brosien, i obejmował 540ha. W skład majątku wchodził folwark Tchórzynek(Theeren`sche Mühle). Po 1945 roku po nacjonalizacji majątku utworzono na jego terenie PGR, zlikwidowany na początku lat 90-tych.

Na terenie wsi założenie dworsko-folwarczne, z budynkami gospodarczymi wokół podwórza a całość zamyka dworek(obecnie w postępującej ruinie) z parkiem krajobrazowym  o powierzchni ok. 9 ha ze stawem.

Wieś położona w gminie Rewal powiatu gryfickiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1248 roku. W tym czasie z nadania księcia Barnima I ziemie te należały do biskupów kamieńskich. W średniowieczu lenno rodu von Flemming. W XV wieku Trzęsacz należał do Heinricha von Knuth. Rodzina ta wymieniana jako właściciele wsi w 1515 roku. Później ponownie była własnością rodu von Flemming. Dzierżawcami dóbr byli w XVII wieku: Valentin von Witt(en) z Karnic oraz Jakub von Puttkamer i jego syn Klaus von Puttkamer. W 1645 roku właścicielem tych ziem był Jakub von Flemming, w 1658 Georg Kacper von Flemming. Tu urodził się Jakub Henryk von Flemming, polski urzędnik dworski, generał artylerii koronnej w latach 1710-1714). W 1725 roku dobra w posiadaniu generał-majora Boguslawa Bodo von Flemming, którego córka Dorothea von Flemming wniosła dobra jako swoje wiano generałowi Kasimirowi Frederickowi von Grumbkow. W 1764 roku majątek zakupił Hans Joachim von Kleist. Później dość częste zmiany właścicieli. Wymienia się: von Winterfeld, hrabiów von Dyherrn, Fryderyka Wilhelma Elbe. W 1789 roku rodzina von Flemming zrzeka się praw dziedziczenia w Trzęsaczu. Od 1828 roku majątek ziemski w posiadaniu rodziny Dumstrey- wzmiankowany Eduard. Od 1884 roku do 1945 roku właścicielami dóbr jest rodzina von Kӧller. W 1910 roku właścicielem majątku był Edgard von Kӧller a dobra liczyły 515 ha gruntów. W 1929 roku majątek w posiadaniu Clausa von Kӧller a dobra liczyły 552 ha gruntów. Prawdopodobnie ostatnim właścicielem dóbr był Bogislav von Kӧller.

ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWE

We wsi założenie pałacowo-parkowe. Obecny pałac zbudowany w XVII wieku na fundamentach starszej budowli, rozbudowany w XIX wieku z zatraceniem cech stylowych. Zbudowany na planie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym, jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem. Położony w parku krajobrazowym z XVIII wieku. Obok zabudowania gospodarcze po dawnym zespole folwarcznym.

Miasto gminne położone w powiecie gryfickim. Po raz pierwszy wzmiankowany w 1170 roku. Trzebiatów początkowo należał do klasztoru norbertan z Białobłok, przybyłych na te ziemie z Lund ze Szwecji. Później staje się własnością książąt pomorskich. W 1224 roku stał się Trzebiatów oprawą wdowią księżnej Anastazji, żony księcia pomorskiego Bogusława I. Stanowił oprawę książęcych wdów do 1658 roku. W 1277 roku Trzebiatów otrzymał prawa miejskie. W 1309 roku miasto należało do księcia pomorskiego Ottona I i księcia wołogosko-rugijskiego Warcisława IV. W 1416 miasto przystąpiło do Związku Hanzeatyckiego, z którego w roku 1465 zostało wykluczone. Przez wojny z Gryficami oraz przez rywalizację z Kołobrzegiem miasto ponosiło olbrzymie straty, które doprowadziły Trzebiatów do marginalizacji jego znaczenia. Od 1571 roku w mieście odbywały się targi koni i krów. Ze względu na zniszczenie przez sztormy i zapiaszczenie portu w Regoujściu i Mrzeżynie żegluga stała się niemożliwa. Ostatnie towary wpłynęły do miasta w 1826 roku. Od 1648 roku  miasto staje się częścią Brandenburgii i własnością elektorów brandenburskich. W latach 1750-90 miasto było własnością księcia wirtemberskiego Fryderyka Eugeniusza von Württemberg (*21.01.1732-+23.12.1797), trzeciego syna księcia Karola Eleksandra Wirtemberskiego i Marii Augusty Thurn und Taxis. Dnia 29.11.1753 roku poślubił kuzynkę króla Fryderyka, Fryderykę Dorotę Zofię von Brandenburg-Schedt(*18.12.1736-+09.03.1798). Miał z nią 12-cio dzieci. Pod koniec życia po bezpotomnej śmierci braci wstąpił na tron Wirtembergii(1795-1797). Dzieci: Fryderyk Wilhelm von Württemberg(*1754-+1816), król Wirtembergii, Ludwig Friedrich Alexander von Württemberg(*30.08.1756-+30.09.1817), kolejny właściciel Trzebiatowa, żonaty z księżniczką Marią Anną Czartoryską, Eugeniusz Fryderyk(*1758-+1822), właściciel Pokoju koło Opola, Zofia Dorota(*1759-+1828), żona cara Rosji, Pawła I, Wilhelm Fryderyk(*1761-+1830), minister wojny, później lekarz, Ferdynand Fryderyk(*1763-+1834), pruski feldmarszałek, dowódca twierdzy Mainz, Fryderyka Elżbieta(*1765-+1785), żona wielkiego księcia Oldenburga Piotra I, Elżbieta Wilhelmina(*1767-+1790), żona cesarza Austrii Franciszka II, Wilhelmina Fryderyka(*1768), Karol Fryderyk(*1770-+1791), Aleksander Fryderyk(*1771-+1833), generał rosyjski, Henryk Karol(*1772-+1838), gubernator w Wibingen i Ulm. Fryderyk Eugeniusz miał jednego syna ze zwiążku pozamałżeńskiego, Jana Jerzego(*1790-+1860), książę von Sontheim. Książę Ludwig Friedrich Alexander von Württemberg-Montbeliard ożeniony z Marią Anną ksieżniczką Czartoryską, urodzoną w związku małżeńskim Adama Kazimierza Czartoryskiego i Izabeli z domu von Flemming. Prawdziwym ojcem Marii Anny był król Stanisław August Poniatowski. Ze związku z Ludwigiem Friedrichem Alexandrem urodził się jedyny syn Adam Karol Wilhelm Eugeniusz Paweł Ludwik von Württemberg-Montbeliard(*16.01.1792-+27.07.1847) po rozwodzie rodziców w 1793 roku, wychowany przez ojca na polakożercę, generał brygady Królestwa Polskiego, generał porucznik w Lejb-Gwardyjskim Pułku Huzarów Jego Wysokości i generał adiutant Mikołaja I. W czasie powstania listopadowego dowodził wojskami rosyjskimi. Ostrzelał z armat Puławy wypędzając matkę i babkę z pałacu. W 1800 roku po licytacji pałac został zakupiony przez burmistrza Trzebiatowa, Brummer. Około 1850 roku pałac jest własnością Pomorskiego Ziemskiego Towarzystwa Kredytowego ze Szczecina. Po 1945 roku w pałacu ulokowało się dowództwo Wojsk Ochrony Pogranicza. Obecnie Trzebiatowski Ośrodek Kultury.

ZAMEK

W XII wieku znajdował się w Trzebiatowie zamek.

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

Nad Regą położony jest zespół pałacowo-parkowy. Pałac powstał po adaptacji średniowiecznego klasztoru norbertanek zbudowanego na przełomie XIV i XV wieku. Po sekularyzacji zakonu przejęty przez książąt pomorskich i przeznaczony na siedzibę księżnej Zofii, wdowy po księciu Filipie II. Od XVII wieku siedziba elektorów brandenburskich. Wielokrotnie przebudowywany. W 1750 roku siedziba dowódcy garnizony trzebiatowskiego, księcia Fryderyka Eugeniusza von Württemberg. W tym czasie powstał park w stylu francuskim. Kolejna przebudowa miała miejsce za czasów Anny Marii.

DWÓR? ul. Wąska