Wieś położona w gminie Borne Sulinowo powiatu szczecineckiego. Początkowo należała do rodu von Glasenapp. Od 1621 do 1842 roku wieś posiadała rodzina von Bonin. Później dość częste zmiany właścicieli. W 1905 roku majątek o powierzchni 528ha należał do Hansa Oderich`a. W 1928 roku dobra o powierzchni 530ha należały do Egona Schrӧder`a.
Dwór
Po założeniu zachowały się resztki parku dworskiego.
Wieś położona w gminie Szczecinek powiatu szczecineckiego. Wieś założona w 1560 roku przez niejakiego Schulte. Do 1850 roku wieś wchodziła w skład majątku w pobliskim Wilczych Laskach należące do rodu von Bonin. W 1909 roku właścicielem majątku był Heinrich Dennig a majątek obejmował 392ha gruntów. W 1919 roku majątek zakupił Ferdinand Schmidt, którego jedyny syn zginął na froncie I wojny światowej. Dobra po śmierci ojca odziedziczyła córka Charlotte, która w 1920 roku wyszła za mąż za Augusta Friedricha Früchtenicht. Nieznający się na rolnictwie i prowadzeniu gospodarstwa August pozostawił majątek w rękach żony, z którą się rozwiódł i wyjechał. Do pomocy w prowadzeniu majątku przybył Waldemar Gabain i działał początkowo jako administrator majątku. Pochodził z zamożnej hamburskiej rodziny kupieckiej pochodzenia hugenockiego i wniósł nie tylko predyspozycje, ale i doświadczenie w prowadzeniu takiej działalności. Co więcej, nowy zarządca zainwestował w przedsiębiorstwo własne środki finansowe. W 1930 roku Charlotte wyszła za mąż za Waltera. Majątek był w ich posiadaniu do 1945 roku. W 1928 roku majątek Charlotty Früchtenicht obejmował 385ha
Dwór
Po założeniu zachowały się resztki parku dworskiego oraz budynek dworski znacznie przebudowany.
Wieś położona w gminie Polanów powiatu koszalińskiego. Założona na przełomie XII i XIII wieku i stanowiła własność zakonu joannitów i stanowiła lenno miasta Polanów. Pod koniec XIII wieku stała się własnością hrabiego Petera von Schwenz. Później stała się własnością biskupstwa kamieńskiego. Z powodu niepłacenia dzierżawy księciu pomorskiemu, książę Eryk I w 1472 lub 1474 przekazał Dadzewo Peterowi von Glasenapp, swojemu radcy. Rodzina von Glasenapp posiadała wieś do drugiej połowy XVIII wieku. W 1770 roku wieś stała się własnością majora Bogusława Lorenz`a von Lettow. W 1879 roku właścicielem wsi został baron Carl von Senden. Kolejnym właścicielem był syn Carla, baron Carl Otto von Senden. Ostatnim właścicielem był baron Max von Senden. Po II wojnie światowej majątek był częścią PGR w Nacławiu. Po 1989 roku gospodarstwo przejęła AWRSP. Obecnie w dzierżawie.
Dwór
Dwór zniszczony pod koniec II wojny światowej. Obecnie na miejscu dworu stoi budynek postawiony w latach 70-tych XX wieku.
Miasto po raz pierwszy wzmiankowane w 1275 roku, w 1306 roku uzyskały lokację miejską. W 1306 roku właścicielem Chęcin był Jan Muskata, (ok.1250-1320)pochodzenia niemieckiego, biskup krakowski, stronnik królów Czech i Poslki Wacława II i Wacława III a zagorzały przeciwnik Władysława Łokietka. Urodził się we Wrocławiu, był synem mieszczanina wrocławskiego, który prowadził kram(sklep) na rynku wrocławskim. Jan Muskata zmarł 2 tygodnie po koronacji Władysława Łokietka na króla Polski i pochowany w klasztorze cystersów w Mogilnie, gdzie do dziś nie pozostał po nim żaden ślad. Po zdradzie Władysława Łokietka w 1307 roku traci Chęciny, które stają się później miastem królewskim. Niszczone przez pożary: 1465, 1507. W XVII wieku zniszczone przez rokosz Zebrzydowskie, później przez wojska szwedzkie podczas potopu oraz po najeździe wojsk Jerzego II Rakoczego, księcia Siedmiogrodu.
Zamek
Ruiny zamku z drugiej połowy XIII wieku, prawdopodobnie zbudowany w latach 1295-1300. Zbudowano wtedy część górną tzw. mieszkalną składającą się z dwóch baszt obronnych i dziedzińca. Na terenie zamku w 1318 roku zdeponowano skarbiec Archidiecezji Gnieźnieńskiej. W 1331 roku na terenie zamku odbyło się zebranie wojsk przed wyruszeniem ich na bitwę pod Płowcami. Rozbudowany w pierwszej połowie XIV wieku przez króla Kazimierza III Wielkiego. Stał się wówczas rezydencją królowej Adelajdy Heskiej. Na zamku mieszkały również: Elżbieta Łokietkówna, Zofia Holszańska i jej syn Władysław Warneńczyk oraz Bona Sforza. W 1576 roku ponowna rozbudowa zamku. Remontowany i odbudowywany przez Stanisława Branickiego. Kilkakrotnie niszczony. Po potopie szwedzkim pozostaje trwałą ruiną. Wielokrotnie konserwowany. Ostatnie prace przeprowadzono w latach 2013-1015.
Wieś położona w gminie Gubin powiatu krośnieńskiego. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1550 roku. W 1530 roku wieś należała do klasztoru w Neuzelle. W 1547 roku lenno rodu von Steinkeller. W 1572, 1581 roku lenno rodu von Maxen. W 1587 roku dobra posiadała rodzina von Blauen. W 1620 roku dobra w posiadaniu rodziny von Bomsdorf. Od 1626 roku do 1817 ponownie w posiadaniu klasztoru w Neuzelle. Później domena państwowa aczkolwiek Burghaus podaje, że w 1818 roku należał do kościoła w Gubinie. Na terenie wsi folwark. W 1879 majątek o areale 1109,62ha posiadał Schulz(prawdopodobnie dzierżawca). Od połowy XIX wieku wchodził w skład majątku w Żytowaniu. Majątek wydzierżawiany.
Brak danych o położeniu folwarku.
Wieś położona w gminie Stargard powiatu szczecińskiego. W 1255 roku własność rodu von Brusewitz. W 1333 roku przez nadania księcia Ottona należy do miasta Stargard. W średniowieczu lenno rodu von Wedel z Krępcewa. W 1496 roku własność Dionizego von Wedel z Krzywicy. W 1778 roku wieś od Lupolda Christoph von Wedel zakupiła Fryderike Rosa(Rosine) baronowa von der Goltz z domu von Vanselow. W 1794 roku majątek nabył Friedrich Ernst von Wedel i w 1795 roku sprzedał majątek Ottonowi Fredrichowi Fürchtegottowi von Bonin. Po nim majątek w 1828 roku odziedziczył jego syn, Friedrich Wilhelm Fürchtegott von Bonin. Zmarł w 1852 roku. W 1850 roku dobra posiada Silber, właściciel Starzyna. Ponownie w rękach rodzinu von Bonin. Właścicielem w 1856 był Otto von Bonin. W 1911 roku własność fundacji rodzinnej Ottona von Bonin a właścicielką była Pani von Hagen, z domu von Bonin. Zarządcą majątku był von Zalewski. Ostatnim właścicielem majątku był Fritz Gustaw von Hagen(*1901).
Pałac
Na terenie wsi założenie pałacowo-parkowe oraz folwarczne. Pałac zbudowany w 1859 roku przez rodzinę von Bonin, przebudowany na początku XX wieku. Zbudowany na planie prostokąta, z charakterystyczną cylindryczną basztą od północy. Obok park o pow. 49ha zaprojektowany przez Petera Josepha Lenne. W sąsiedztwie zabudowania gospodarcze- obora, owczarnia, stodoła oraz gorzelnia. Obecnie własność prywatna.
Wieś położona w gminie Smętowo Graniczne powiatu starogardzkim. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1290 roku kiedy książę pomorski Msciwój II nadał wieś braciom Żywanowi i Przybysławowi. W 1417 roku wymieniono Mikołaja, syna dziedzica z Kopytkowa, jako studenta w Lipsku. W I połowie XVI wieku wieś należała do rodziny Kopyckich herbu Oszczep, w drugiej połowie we wsi trzy majątki należące do Kopyckich, Oleskich i Swarożyńskich. W 1686 roku wieś nabył pochodzący z Inflant Wilhelm(Ludwig) de Ludinghausen Wolf. W 1814 roku majątek zakupiła wdowa po Johanie Gottliebie, Elizabeth Sophie von Plehn. Rodzina von Plehn posiadała majątek do 1945 roku. Od 1820 roku majątek w posiadaniu syna Elizabeth, Juliusa Reinholda oraz jego żony, Ferdinanda z domu Rothe. Po jego śmierci w 1838 roku majątek przejął najstarszy z 7-iu synów, Georg. Po jego śmierci w 1891 roku dobra w posiadaniu sjego syna, Arnolda. Po śmierci Arnolda dobra w rękach najmłodszego syna, Johanna Gottfrieda urodzonego w 1902 roku. Posiadał majątek do 1945 roku.
Dwór
Jest to budynek zbudowany w latach 20-30-tych XIX wieku na planie prostokąta, jednokondygnacyjny, kryty dachem dwuspadowym, przebudowany z powiększeniem o dwa symetryczne aneksy i powiększenie frontonu. Obecnie własność prywatna. Nieużytkowany. Obok park krajobrazowy oraz zespół folwarczny.
Wieś położona w gminie Bobolice powiatu koszalińskiego. W latach 1621-1846 dobra posiadała rodzina von Lettow. W latach 1764-1776 część wsi była w posiadaniu rodu von Kleist. Od XIX wieku do 1945 roku majątek był w rękach rodziny Mock.
Dwór
We wsi dwór zbudowany w drugiej połowie XIX wieku na planie prostokąta, parterowy, podpiwniczony, kryty dachem dwuspadowym.
Wieś położona w gminie Mirosławiec powiatu wałeckiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1586 roku. W tym czasie należała do rodu von der Goltz, wzmiankowana w 1717 roku. W 1772 roku część wsi posiadała rodzina von Blankenburg, wzmiankowana w 1770 roku a część należała do wdowy von Kleist, z domu von Osterling. Ta część należąca do rodziny von Kleist została sprzedana w 1808 roku poborcy podatkowemu Janowi Ludwikowi Bock. Druga część już w 1783 roku została sprzedana rodzinie Bock. W 1827 roku był jeden majątek należący do Wilhelma Classe, który odkupił dobra od rodzeństwa von der Goltz. W 1836 roku właścicielem majątku był niejaki Betcke. Od 1871 roku dobra w rękach rodziny Viehstadt. Posiadali majątek prawdopodobnie do początku 1920 roku, kiedy majątek został rozparcelowany. W 1909 roku właścicielem był Georg Viehstadt.
Dwór
Dwór zbudowany w drugiej połowie XIX wieku, w latach parcelacji podzielony między osadników. Zbudowany na planie prostokąta, parterowy, kryty dachem dwuspadowym, podpiwniczony. Obecnie w rękach prywatnych.
Wieś położona w gminie Bierzwnik powiatu choszczeńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1337 roku. Wieś była w posiadaniu rodu von Segefeld. W 1354 roku została nadana Cystersom z Bierzwnika. Rodzina von Segefeld wyprzedawała swoje dobra z powodu konfliktu z zakonnikami. W 1539 roku kasacja klasztoru a wieś weszła w skład domeny państwowej i była wydzierżawiana. W 1879 roku majątek o powierzchni 396ha należał do rodziny Heller. W 1896 roku majątek o powierzchni 443,25ha należał do Hellmutha Heller, którego majątek w 1914 roku obejmował 443ha. W 1929 roku dobra posiadała wdowa Olga Heller, dzierżawcą był Wilhelm Müller, a majątek obejmował 443ha areału W tym czasie dwa większe gospodarstwa we wsi należące do: Wilhelma Schmidt(58ha) i Richarda Vӧlker(114ha).
Dwór
Był to budynek zbudowany na planie prostokąta, parterowy, kryty dachem dwuspadowym, podpiwniczonym. Nie istnieje. Na miejscu dworu stoi nowy budynek mieszkalny.
Osada położona w gminie Drawsko Pomorskie powiatu drawskiego. Wzmiankowana w 1340 roku kiedy margrabia Ludwik przekazał grunty wsi Drawsku Pomorskiemu. Do 1340 roku wieś należała do rodu von Güntersberg. We wsi założenie dworskie, obecnie Ośrodek Hodowli Zwierzyny Leśnictwo Dzikowo. Na początku XX wieku niewielki majątek z założeniem dworskim należał do rodu von Brockhausen.
Dwór
Zachował się parterowy dwór kryty dachem dwuspadowym. Remontowany w 2024 roku.
Wieś położona w gminie Choczewo powiatu wejherowskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1364 roku, kiedy 1/3 wsi została nadana rycerzowi Peterowi von Littow(Lettow). Pozostałe 2/3 wsi było w rękach zarządcy majątków zakonnych, Przedma von Swartow. W latach 1525-1575 wieś w posiadaniu rodu von Jatzkow. W latach 1575-1618 w rękach rodu von Lantosch(Landtow, Landten, Lantoske, auch Kenstonofski). W latach 1650-1750 dobra w rękach rodziny von Krockow. Pierwszym właścicielem był Ernst von Krockow, który w 1704 roku przekazał majątek Pani Żychlińskiej, z domu von Krockow. W 1708 roku sprzedała majątek Georgowi Ernestowi von Krockow oraz jego żonie Philipine Hedig. Kolejnym właścicielem dóbr zostaje od 1784 roku Franz von Somnitz(ur.1717), budowniczy dworu a kolejnym jego syn, Johann Friedrich von Somnitz. Wg Breugemanna pierwszym właścicielem miał być Friedrich von Somnitz urodzony w 1747 roku. Kolejnym właścicielem był niejaki Kummer. W 1800 roku dobra pozyskuje tajny radca, hrabia von Münster-Meinhӧfel(Mӧnster, de Monasterio). Kolejnym był adiutant Fryderyka Wilhelma III, generał pułkownik hrabia von Münster-Meinhӧfel, który w 1841 lub już w 1840 roku sprzedał majątek przedstawicielowi rodu von Hagen. W 1842 roku majątek zakupił von Arnim. Posiadali dobra do 1853 roku. Od 1853 roku kolejnym właścicielem został baron Ernst von Hammerstein-Gesmold(zm.1862). Kolejnym właścicielem był syn barona, który zginął tragicznie a majątek przejmuje brat barona Wilhelm Joachim von Hammerstein-Gesmold(zm.1904), redaktor gazety „Kreuzzeitung”. Od 1885 roku nowym właścicielem został Joachim von Schierstädt(ur.1858) a kolejnym Fritz von Schierstädt. W 1904 roku majątek zakupił Max Küster. W 1945 roku właścicielem był Walter Küster. Po 1945 roku majątek przejmuje Skarb Państwa. Część gospodarcza w posiadaniu Stacji Hodowli Nasion a pałac pod opieką Ministerstwa Sprawiedliwości i zaadoptowany na potrzeby ośrodka resocjalizacji więźniów. Dodatkowo w pałacu działał Ośrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy ‘Relaks”. Po pożarze w 1973 roku do 1976 roku remontowany. Obecnie w pałacu mieści się Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej.
Pałac
Po 1945 roku majątek przejmuje Skarb Państwa. Część gospodarcza w posiadaniu Stacji Hodowli Nasion a pałac pod opieką Ministerstwa Sprawiedliwości i zaadoptowany na potrzeby ośrodka resocjalizacji więźniów. Dodatkowo w pałacu działał Ośrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy ‘Relaks”. Po pożarze w 1973 roku do 1976 roku remontowany. Obecnie w pałacu mieści się Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej.
