ALTDORF

Nieistniejąca miejscowość, obecnie teren żwirowni, położona w gminie Żagań powiatu żagańskiego. Wzmiankowana w 1480 roku, kiedy należała do rodu von Promnitz. Posiadali dobra jeszcze w 1500 roku. Później należała do miasta Żagań. W latach 1634-1671 wieś posiada rodzina Blümel. Kolejno majątek posiada rodzina: Gӓbler(1681-1699), von Unruh z Gorzupi(1699-1712), von Musche(1742)- chodzi o rodzinę von Mosch, śląski ród szlachecki, posiadający dobra na terenie ziemi kłodzkiej i Łużyc, którego członkowie posługiwali się także innymi wariantami nazwiska- Muschow, Muschin, Musche, Mosch, Moschin. Dnia 21.12.1735 roku urodził się tutaj August Wilhelm von Mosch, pruski generał major, zmarły 29.10.1815 roku. Z tego rodu urodzeni również w tej miejscowości to: Carl Rudolph(20.03.1718-+25.07.1798) pruski generał oraz Christoph Friedrich(25.09.1733-+22.07.1821), pruski generał. Kolejno miejscowość należała do rodzin: Dehmel(1791), Neumann z Dziwiszowa(1819). W 1844 roku właścicielem był Heinrich von Neumann, właściciel Wiechlic koło Szprotawy. Jego majątek w tym czasie liczył 3298 mórg ziemi.  Kolejnym właścicielem była rodzina von Thiedemann.

Był to majątek położony w pobliżu Starego Żagania. Obecnie żwirownia.

Altdorf 1924, lubuskie

BABIMOST /Bomst/

Babimost jako osada powstała prawdopodobnie około 1000 roku. Pierwsza wzmianka pisemna o Babimoście pochodzi z 1257 roku. Później nazwa miejscowości pojawia się wielokrotnie: Babinmost(1329), Babümüst(1329), Bomost(1397), Babimost(1405). Początkowo własność książąt wielkopolskich. Po raz pierwszy Babimost pojawia się w dokumencie Przemysła I, księcia wielkopolskiego z rodu Piastów, który w 1257 roku przekazał wieś cystersom z Obry.  Na okres kilkudziesięciu lat własność książąt głogowskich. Książę głogowski Henryk IV Wierny, syn Henryka III głogowskiego i Matyldy Brunszwickiej, który odziedziczył dzielnicę wielkopolską po śmierci ojca, w 1329 roku przekazał Babimost w posiadanie lenne królowi czeskiemu, Janowi Luksemburskiemu. W 1332 roku ponownie w granicach Królestwa Polskiego, kiedy król Władysław Łokietek przyłączył Babimost do Królestwa i ustanowił starostwo niegrodowe. Prawdopodobnie pierwsze prawa miejskie Babimost otrzymał przed 1329 rokiem. W 1397 roku król Władysław Jagiełło ponowił lokację miasta na prawie magdeburskim, później potwierdzane i rozszerzane przez króla Zygmunta Starego.  Powstanie królewskiego urzędu celnego w latach 1524/25 przyczynia się do szybkiego rozwoju miasta. Dalszy rozwój miasta trwa za czasów starosty babimojskiego(połowa XVII wieku), Krzysztofa Żegoty herbu Jastrzębiec, który sprowadził do miasta osadników niemieckich, którzy rozbudowali miasto. Duże straty poniosło miasto podczas potopu szwedzkiego(1655-1660). Po II rozbiorze Rzeczypospolitej Babimost wraz z Ziemią Babimojską znalazł się poza granicami Polski, w państwie pruskim. Dobra królewskie i kościelne przejęte zostały przez szlachtę pruską. Właścicielem Babimostu zostaje generał Koeckritz, który odsprzedał darowiznę rodzinie von Unruh, którzy są w posiadaniu Babimostu do śmierci ostatniego potomka, Hansa Wilhelma barona von Unruh. Po śmierci barona miasto przechodzi na własność rządu niemieckiego

ZAMEK

Poczesne miejsce w systemie obronnym państwa polskiego zajmowały zamki graniczne, najbardziej narażone na działania nieprzyjacielskie. Takim był zamek w Babimoście zlokalizowany na linii obronnej Obry, razem z zamkami w Międzyrzeczu czy Kopanicy. Należy przypuszczać, że budowniczymi zamku byli Piastowie wielkopolscy w XIII wieku. Pierwsza wzmianka o zamku pojawia się w dokumencie z 1257 roku księcia wielkopolskiego Przemysła I. W akcie z 1426 roku gdzie Władysław Jagiełło  zapisuje 140 grzywien na zamku i mieście Babimost Piotrowi „Cordebog de Trzebawie”, czyli Piotrowi Korzbok herbu Korzbok,  pojawia się również informacja o zamku „Castrum, oppidium et tenuta Babimost”. Prawdopodobnie podczas najazdu szwedzkiego, splądrowaniu i spaleniu miasta w 1656 roku przez Szwedów doszło do zniszczenia zamku w Babimoście. Jeszcze w XVIII wieku na planie miasta widoczny był ślad zamku, ok. 300 m na wschód od rynku- może obecnie jest to okolica ulic Zamkowa przechodząca w ulicę Podzamcze?

Babimost 1

PAŁAC

Pod koniec XVIII wieku majątek w okolicy wsi Podmokłe, na przedmieściach dzisiejszego Babimostu należącego od 1798 roku do Anselma Rudolpha von Unruhe z Łęgowa, zostaje w roku 1802 sprzedany hrabiemu Heinrichowi Leopoldowi von Seherr-Thoss. Majątek w szybkim czasie zmienia właścicieli- kolejnym zostaje Peter Friedrich August von Triebenfeld, który z kolei odsprzedaje majątek Friedrichowi Leopoldowi Wildegansowi, właścicielowi Babimostu i Kopanicy. Prawdopodobnie z powodu kłopotów finansowych ostatniego właściciela majątek wystawiony na licytację. Dnia 17 stycznia 1825 roku zostaje zakupiony przez syna byłego właściciela, porucznika Hansa Augusta von Unruhe. W roku 1847 Hans August otrzymuje tytuł barona z pozwoleniem używania przy nazwisku „Bomst”. W 1850 roku poświęca karierę wojskową na rzecz zarządzania majątkiem. W 1854 roku na wzgórzu pośród miejscowych winnic buduje letni pałac w stylu neoromańskim, z wysoka wieżą jako dominantą nad całością, z której roztaczał się piękny widok na okolicę i przepływającą Obrę. W piwnicach pałacu przechowywano wino z miejscowych winnic. Poza tym organizowano polowania i przyjęcia. Dnia 26 kwietnia 1873 roku umiera Hans August von Unruhe-Bomst. Majątek przechodzi na jego najstarszego syna- Hansa Wilhelma, który na cześć swojego ojca nadaje nazwę pałacowi- Augusthohe.

BACZYNA /Beyersdorf/

Wieś położona w gminie Lubiszyn powiatu gorzowskiego. Wzmiankowana w 1300 roku(Beyerstorp). W tym czasie należała do zakonu cystersów w Mironicach. Ponownie wymieniona w 1337 roku(Beierstorp).  W 1353/54 roku część wsi należy do Betkina von der Ost, część należy do braci Konrada i Henninga von der Marwitz. W latach 1359-1408 własność Wilekina die Horker(1359) i Hansa i Martina die Horker). Od 1473 roku ponownie należy do cystersów z Mironic. Po likwidacji zakonu w 1539 roku własność domeny państwowej w Mironicach, do jej likwidacji w 1874 roku.

WILLA

Przy drodze do Lubna.

BARGÓW /Bergen/

Wieś położona w gminie Torzym powiatu sulęcińskiego. Wzmiankowana w 1350 roku będąc częścią majątku łagowskiego. W południowo-zachodniej części wsi położony był folwark. Majątek należał do właścicieli Sądowa. Na początku XIX wieku dobra są w posiadaniu rodu von Piper. W drugiej dekadzie XIX wieku dobra były własnością rodu von Burgsdorff. Od połowy XIX wieku do 1945 roku własność baronów Senfft von Pilsach– wzmiankowana baronowa Elisabeth(1903) oraz Christoph baron Senfft von Pilsach.

BEŁCZE /Hohwelze(-1936), Gabelsdorf(1936-1945)/

HISTORIA WSI

Niewielka wieś leżąca w powiecie zielonogórskim, w gminie Bojadła. W XIV wieku wieś należała do rodu von Zabeltitz/Zobeltitz/ z Otynia. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1482 roku, kiedy dobra są w posiadaniu rodziny von Dyherrn.  W 1579 roku wieś w rękach rodu von Kottwitz. Po 1788 roku majątek przejmuje rodzina von Luck. Dobra w Bełczu przez kolejne lata były w rękach właścicieli Konotopu. Prawdopodobnie pod koniec XIX wieku Emmo Foerster sprzedaje dobra w Bełczu Karlowi Brender oraz Josephowi Rothe, przedsiębiorcom pochodzącym ze Sławy. Prawdopodobnie w XX wieku całość przejęta przez Josepha Rothe, kupca i przedsiębiorcy ze Sławy. Po śmierci Josepha Rothe w dniu 26.06.1935 majątek przechodzi w ręce Carla Berg a majątek w 1939 liczył 366 ha.

belcze-palac

We wsi barokowy dwór zaadoptowany na Dom Pomocy Społecznej.

belcze-1894-lubuskie

 

BEŁCZE /Hohwelze(-1936), Gabelsdorf(1936-1945)/

HISTORIA WSI

Niewielka wieś leżąca w powiecie zielonogórskim, w gminie Bojadła. W XIV wieku wieś należała do rodu von Zabeltitz/Zobeltitz/ z Otynia. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1482 roku, kiedy dobra są w posiadaniu rodziny von Dyherrn.  W 1579 roku wieś w rękach rodu von Kottwitz. Po 1788 roku majątek przejmuje rodzina von Luck. Dobra w Bełczu przez kolejne lata były w rękach właścicieli Konotopu. Prawdopodobnie pod koniec XIX wieku Emmo Foerster sprzedaje dobra w Bełczu Karlowi Brender oraz Josephowi Rothe, przedsiębiorcom pochodzącym ze Sławy. Prawdopodobnie w XX wieku całość przejęta przez Josepha Rothe, kupca i przedsiębiorcę ze Sławy. Po śmierci Josepha Rothe w dniu 26.06.1935 majątek przechodzi w ręce Carla Berg a majątek w 1939 liczył 366 ha.

Belcze- palacPozostałością po założeniu pałacowo-parkowym są: pałac, znacznie przebudowany na potrzeby mieszczącego się w nim Domu Pomocy Społecznej, z przybudówkami. Całość mieści się w parku krajobrazowym. 
Bełcze 1937, lubuskie

BEZKI /Beesgen/

Obecnie część miejscowości Pleśno położonej w gminie Gubin powiatu krośnieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1527(Klein Besicz). Należała wówczas do rodziny von Sehlstrang. W 1646 roku wieś należy do rodu von Polenz. Posiadali majątek do 1746 roku. W 1853 roku dobra są w posiadaniu hrabiów von Kleist, wzmiankowanego również w 1910  roku. We wsi istniał majątek ziemski. W 1928 roku przyłączona do wsi Pleśno(Plesse).  

BIAŁKÓW /Balkow/

Miejscowość położona w gminie Cybinka powiatu słubickiego po raz pierwszy wzmiankowana w 1413 roku, ale o starszych korzeniach sięgających XII-XIII wieku. W 1413 roku własność Gabriela Bercholz, który w 1416 roku wymieniony jest ponownie- Gabriel Bercholze. W 1427 roku sprzedał część gruntów we wsi Konradowi von Waldow a część braciom Ertmer z Frankfurtu n/Odrą. W 1480 należy do braci Fritza i Georga von Grünberg(Grüneberg). Fritz von Grünberg(Grüneberg) jako właściciel wsi zamieszkały na jej terenie był wielokrotnie wymieniony w latach: 1491, 1499, 1502, 1504. W 1515 i w 1519 wymienia się braci Petera i Kaspara, synów Georga von Grünberg(Grüneberg). W 1516 w 1519 roku mowa jest również o Balzerze von Grünberg(Grüneberg) z Białkowa i Sądowa. W 1536 roku umiera Peter von Grünberg(Grüneberg) pozostawiając na włościach trzech synów: Melchiora, Georga i Siegmunda. W 1551 roku umiera Georg von Grünberg(Grüneberg). W 1565 roku Melchior, który wykupił część udziałów Joachima von Grünberg(Grüneberg) umiera w 1567 roku pozostawiając majątek swoim sześciu synom: Melchiorowi, Georgowi, Siegmundowi, Wolfowi, Bennowi i Tobiasowi. W 1580-88 właścicielem był Melchior von Grünberg(Grüneberg), którego synowie: Karl, Levin, Zacharias, Melchior, Benno i Wolf w 1598 roku byli współwłaścicielami Białkowa. W 1575 roku część gruntów we wsi należały do rodu von Kalckreuth. Od 1724 roku należy do rodziny von Tauenstein/Tauentzien/. Ostatnim właścicielem dóbr była rodzina Kühn.

Waldow (3)

Grunberg (3)

Grunberg (4)

Kalckreut

Taoentzien

 

Bialkow- palac, ok. Cybinki001

DWÓR

Klasycystyczny dwór wzniesiony przez Fredricha Bogislava von Tauenstein/Tauentzien/, ówczesnego właściciela dóbr we wsi Białków. Pierwsza faza budowy przypada na rok ok. 1781. W latach 40-tych XIX wieku dokonano rozbudowy pałacu oraz zmieniono układ pomieszczeń
Pałac położony w niewielkim parku, klasycystyczny, murowany, piętrowy założony na planie prostokąta z dobudowaną oranżerią od strony wschodniej. Elewacja frontowa ujęta w części środkowej jońskimi pilastrami; w elewacji ogrodowej weranda dwukondygnacyjna, sześcioboczna.
Po II wojnie światowej pełnił funkcję magazynu PGR w Cybince. W latach 1966-67 remontowany staraniem Wydziału Oświaty i Kultury Prezydium PRN w Słubicach i adoptowany na szkołę podstawową.

Białków 1907, lubuskie