Wieś położona w gminie Tczew powiatu tczewskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1366 roku, kiedy to Wielki Mistrz Krzyżacki Winrych von Kniprode nadał wieś braciom: Bartłomiejowi, Janowi, Michałowi i Ditrychowi von Elnisch. Od 1385 roku właścicielem wsi został Ditrych Czirbeezin von Elnisch, od którego nazwę wzięła wieś. W 1725 roku właścicielem wsi był Bernard von Tanden-Trzciński, w 1729 roku Józef Pruszak, w 1735 roku Franz Owidzki, w 1753 roku Andreas Konrad von Gostomski, w 1765 roku Teodor Kicki herbu Gozdawa. Kolejnym był Szymon Tadeusz Kicki z Kitek herbu Gozdawa urodzony ok. 1720 roku. Do 1825 roku była w rękach polskich kiedy to majątek zakupił Archibald III MacLean pochodzący z rodziny szkockich emigrantów przebywających w Niemczech od ponad 100 lat.  W 1839 roku ożenił się z kuzynką Marianne Angeliką van Almonde(1804-1866), niemiecką śpiewaczką pochodzenia holendersko-szkockiego, zwaną „Gdańskim Słowikiem”. Mieli pięcioro dzieci: Archibalda IV(1842-11913), Lachlana(1845-1912) oraz Emily, Annę i Florę, prawdopodobnie niezamężne. W 1903 roku majątek przejęła Państwowa Komisja Osiedleńcza, która w 1920 roku sprzedała majątek niemieckiej spółce rolniczej. Spółka ta w pałacu założyła szkołę rolniczą dla dobrze urodzonych dziewcząt.

Pałac

Po II wojnie pałac w latach 1950-55 został rozebrany. Po założeniu zachował się park krajobrazowy oraz resztki zabudowy gospodarczej.

Wieś położona w gminie Główczyce powiatu słupskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1469 roku(Cappekeuitze) kiedy została nadana w lenno braciom Klausowi i Lorenzowi von Stojentin. W 1523 roku wieś należała do Jurgena Stoientin i Petera Stoientine. Poprzez małżeństwo Barbary Sophie von Stojentin(1655-1719) z Decanusem Casparem Otto von Podewils(1653-1719) w 1686 roku wieś przechodzi w ręce rodu von Podewils. W 1717 roku Decanus Caspar Otto von Podewils wymieniony w spisie majątków jako właściciel wsi. Z Barbarą Sophie mieli syna Adama(1687-1731), który ożenił się z Dianą Magdaleną von Wachholz(1698-1752). Po Adamie majątek przejął jego syn, hrabia Otto Christoph von Podewils. Tytuł hrabiowski otrzymał w 1741 roku. Ożeniony z Sophie Amalie Albertine von der Marwitz(1718-1784). Mieli dwóch synów: Friedricha Heinricha(1746-1804) i Carla Alexandra(1749-1756). Posiadali wieś do 1796 roku. Kolejnym właścicielem była rodzina von Mitzlafff w latach 1797-1798. Kolejno dobra posiadała rodzina von Empich. W 1804 roku majątek w posiadaniu Friedricha von Blankensee. Po jego śmierci w 1838 roku majątek przejął jego syn, Bernhard a po jego śmierci w 1898 roku jego syn, Louis, zmarły w 1902 roku. Do 1945 roku dobra posiadała wdowa po Louisie, z domu Gaudecker.

Dwór

Dwór zbudowany w latach 40-tych XIX wieku wraz z utworzeniem parku krajobrazowego. Przebudowany pod koniec XIX wieku. Po założeniu poza dworem i parkiem zachował się budynek gospodarczy-stajnia-spichlerz.

Wieś położona w gminie Kobylnica powiatu słupskiego. Po rz pierwszy wzmiankowana w 1345 roku(Sitsouits) oraz w latach 1347(Siczowicze), 1357(Czitzewitze), 1399(Setzewicze), 1485(Zitzewitz). Lenno rodu von Zitzewitz. Pierwszym znanym właścicielem był od roku 1410 Peter von Zitzewitz, właściciel Sycewic i Kusowa. Urodzony w 1585 roku Georg von Zitzewitz zapoczątkował podział rodziny na dwie linie i był protoplastą wszystkich żyjących von Zitzewitzów z drugiej linii. Dokonał podziału wsi na dwa majątki A i B, które do 1945 roku pozostały w rękach rodu von Zitzewitz. W 1717 roku właścicielami wsi byli: porucznik Claus von Zitzewitz, Cornet Jürgen von Zitzewitz kapitan Jacob Jürgen von Zitzewitz. W 1825 roku Kaspar Wilhelm von Zitzewitz sprzedał majątek swojemu synowi, Heinrichowi. W 1862 roku właścicielem Sycewic został Wilhelm von Zitzewitz, najznamienitszy z rodu. Powiększył majątek a w 1901 roku z posiadanych dóbr stworzył majorat. W 1909 roku z rąk króla pruskiego otrzymał tytuł hrabiowski. Zmarł w 1925 roku. Majątek odziedziczył jego syn, hrabia Heinrich, zmarły w 1937 roku Ostatnim właścicielem był syn Heinricha, hrabia Wilhelm von Zitzewitz wraz z żoną Elisabeth von Puttkammer.

Pałac

Pałac nie istnieje. Zbudowany w XIX wieku, przebudowany na początku XX wieku. W 1945 roku zajęty przez wojska radzieckie i spalony. Nie istnieje. Po założeniu zachował się park krajobrazowy oraz zabudowania gospodarcze.

Wieś położona w gminie Redzikowo powiatu słupskiego. Po raz pierwszy wieś wzmiankowana w 1274 roku. W latach 1389-1780 wieś posiadała rodzina von Mitzlaff.  Tutaj urodził się generał dywizji Franz Gustav von Mitzlaff(1707-1789) ożeniony z Johanną Rosine Lauterbach, z którą miał syna i córkę. W latach 1780-1784 własność rodu von Pirch(Pirche, Pierzchowski, Pirscha, Pyrsche, Pierskow, Pierschowa, Pyrsza). W 1780 roku Leopold Wilhelm von Mitzlaff sprzedał majątek podpułkownikowi Karlowi Sigismundowi von Pirch. W latach 1787-1815 dobra w posiadaniu rodu von Stojentin. W 1830 roku majątek nabyła córka burmistrza Słupska Arnolda Seyfferta, Henriette Seyffert. Córka Henrietty, Dorothea wyszła za mąż za kompozytora i pianistę Wilhelma Steifensanda(1812-1882). Do 1945 roku majątek w posiadaniu rodziny Steifensand. Kolejnym właścicielem majątku od 1875 roku był Georg Steifensand, syn Wilhelma. Ostatnim właścicielem majątku od 1926 roku był Friedrich Steifensand.

Dwór

Z założenia zachował się dwór z 1734 lub 1735 roku.

Wieś położona w gminie Damnica powiatu słupskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1287 roku(Stresof). W latach 1488-1507 należała do rodu von Krockow. W 1531 roku wieś w posiadaniu rodziny von Gorck(Gorcken, Jorck, Gurck). W 1639 roku wieś nadana przez księcia pomorskiego Bogusława X rodzinie von Ritze(Ritzen, Rytzen, Rützen). W 1650 roku wieś w posiadaniu rodu von Kleist. W latach 1688-1766 wieś w rękach rodu von Grumbckow. W latach 1707-1710 należała do rodziny von Bandemer. W 1724 roku dobra posiadała rodzina Kochańskich vel Kochenstein. W latach 1740-1803 majątek w posiadaniu rodu von Zitzewitz– należał do generała majora Petera Christopha von Zitzewitz.  W latach 1803-1834 dobra posiadała rodzina von Kӧsteritz. W latach 1851-1857 należała do rodu von Somnitz. W 1857 roku dobra zakupił Friedrich Dietrichs. Później dość częste zmiany właścicieli. W 1884 roku właścicielem był Rudolf Hübner, w 1910 roku Albert Horn a w 1928 roku Adolf Eberts. W latach 1930-32 doszło do parcelacji majątku. Resztówka z dworem należała w latach 30-tych do Charlotte Oesterle.

Dwór

Z założenia zachował się dwór parterowy, obok resztki parku i zabudowy gospodarczej.

Wieś położona w gminie Główczyce powiatu słupskiego. Po raz pierwszy wymieniona w dokumencie 1341 roku(Stoyentin) gdzie wzmiankowani są Bertold i Matzen von Stoyentin. W 1379 roku wymienieni Mertin i Barteke von Stoguntin a w 1402 roku Barteke van Stoyentyn. Wzmiankowani w latach 1519 i 1608 roku. W 1618 roku nadal lenno rodu von Stojentin. W 1717 roku właścicielem wsi był Casper Otto von Seger. W 1732 roku majątek należał do wdowy po Jürgenie Ludwigu von Wobeser, która w tym samym roku sprzedała majątek rodzinie von Zitzewitz. Posiadali majątek do 1762 roku. W 1762 roku wieś zakupił kapitan Georg Heinrich von Wobeser. W 1804 roku właścicielem był Hans von Wobeser. W 1817 roku majątek w rękach rodu von Puttkammer. W 1820 roku właścicielami majątku byli Joachim Heinrich Benjamin Hering i pastora Paula Georga Philippa Mampe. Od 1820 do 1853 roku dobra posiadał baron Heinrich Jesco von Puttkammer. W 1853 roku dobra zakupił Ferdinand Scheunemann. W 1884 roku majątek odziedziczył jego syn, Otto, a w1906 roku wnuk, Georg. Ostatnim właścicielem był syn Georga, Hans-Jürgen Scheunemann.

Dwór

Po założeniu zachował się dwór z ok. 1800 roku, przebudowany w połowie XIX wieku, park krajobrazowy oraz zabudowania gospodarcze.