Wieś położona w gminie Siedlec powiatu wolsztyńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowany w 1409(Bilanczino) oraz w 1510(Bylaczino), 1517(Bylienczino).  Własność szlachecka. W 1409 roku własność Jadwigi Głowaczowej wdowy po Janie Głowaczu, który zginął w 1399 roku w czasie bitwy nad Worsklą. W latach 1446 – 1448 wymieniony Piotr Bylęcki a w 1446-1447 wymieniona jego żona Jadwiga. W 1447 mowa o Janie Bylęckim wymienionym w 1467 – 1472 jako właściciel wsi. W 1448 roku siedział tu Mikołaj Bylęcki z Bęlęcina, który miał córki: Agnieszkę – i Małgorzatę, dziedziczki Zamostowa, Kurska i Kleszczewa. W 1472 roku Dobrogost Kosicki z Kosiczyna nabył od Jana Bylęckiego 1/3 wsi, 1/3 od żony Jana, Małgorzaty i 1/3 od Małgorzaty Jabłonowskiej, żony Piotra a  córki Mikołaja Bylęckiego. W latach 1493 – 1512 siedzieli tu Dobrogost Kosicki(Bylęcki vel Chobienicki) oraz w latach 1494 – 1520 bracia Stanisław i Wojciech Bylęccy, dziedzice Belęcina, Zakrzewka, Kosiczyna i Chlastawy. W 1571 roku wymienieni Maciej, Balcer i Wojciech Bylęccy a w 1581 roku Wojciech Bylęcki i Baltazar Bylęcki. Później należała do Bielęckich herbu Leszczyc. W 1846 roku właścicielem był Piotr Mielęcki. Kolejnym właścicielem był porucznik Benno Schwartz, prawdopodobnie budowniczy pałacu. Od 1881 roku właścicielem zostaje Ernst von Wentzel, po którym dobra przejął jego syn, Theodor von Wentzel, będący ostatnim właścicielem majątku.  Ernst von Wentzel urodził się 04.11.1851 roku w majątku w Klępsku w województwie lubuskim. Był również właścicielem Mozowa B w lubuskim. Żoną jego była hrabianka Maria Angela von Schmettau z Pomorska.

Pałac

Wzniesiony w miejscu starego, drewnianego dworu, w stylu eklektycznym. Zbudowany na planie wydłużonego prostokąta, dwukondygnacyjny, z ośmioboczną wieżą w elewacji frontowej, kryty dachem dwuspadowym. Rozbudowany na początku XX wieku. Po 1946 roku majątek przejęty przez Skarb Państwa. W Pałacu powstał ośrodek kolonijny przedsiębiorstwa „Wiepofama”. Od lat 60-tych pałac zaadoptowany na mieszkania i przedszkole. Od 1982 roku w pałacu mieściła się szkoła podstawowa. Obecnie jest to Zespół Szkół w Belęcinie. W otoczeniu pałacu park krajobrazowy o powierzchni 15,2 ha.

Baszków 1906r.

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Zduny powiatu krotoszyńskiego. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1395 roku. Była  w rękach Baszkowskich do początku XVI wieku. Później była własnością Zborowskich, po nich Sieniutów ze Zdun. Od 1664 roku w rękach Leszczyńskich. W 1696 roku Rafał Leszczyński przekazał wieś synowi Stanisławowi, który w 1738 roku sprzedał ją Sułkowskim. Antoni książę Sułkowski, wojewoda kaliski w 1791 roku sprzedał Baszków Maksymilianowi Mielżyńskiemu herbu Nowina, ożenionemu z Katarzyną z Czapskich. Kolejnym dziedzicem jest syn Aleksander, ożeniony z Katarzyną Potulicką, założycielką nowego założenia parkowego. W 1860 roku zadłużony majątek przechodzi w ręce książąt von Reuss/podobno książę wygrał Baszków w karty/. W 1913 roku Olgierd książę Czartoryski kupuje posiadłość, który zamieszkał tutaj z świeżo poślubioną Mechtyldą księżniczką von Habsburg. Majątek Czartoryscy posiadają do 1939 roku.

PAŁAC

W 1805 roku, prawdopodobnie na murach starszej budowli, Mikołaj Mielżyński buduje nową rezydencję. Pałac zbudowany na planie nieco wydłużonego prostokąta, murowany, podpiwniczony, dwukondygnacyjny nakryty czterospadowym dachem. W 1860 roku rozbudowany przez księcia von Reuss o północne skrzydło.

.  Jej dawny wygląd i ogólny wyraz zmieniła nieco rozbudowa przeprowadzona około 1860 roku, w czasie której dostawiono północne skrzydło, utrzymane w stylistyce tzw. kostiumu francuskiego. Z dawnego wystroju zachowała się dawna sala jadalna, reprezentacyjny westybul z kolistym salonem, dawna sypialnia z alkową. Obecnie Dom Pomocy Społecznej.

Wokół pałacu krajobrazowe założenie parkowe założone przez Katarzynę Potulicką-Mielżyńską, z siecią krętych alejek oraz dwoma, połączonymi ze sobą stawami.

HERBY WŁAŚCICIELI WSI