S

SIERCZ /Schierzig/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Trzciel powiatu międzyrzeckiego. Wzmiankowana w XVI wieku. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1394 roku(Szircz). Wymieniana wielokrotnie w kolejnych latach: 1406(Syrczewo), 1419(Sirzcz), 1434(Szircze, Schyrcze, Syrcze), 1436(Syerczy), 1464(Sircz), 1475(Zircz), 1508(Szyrcz), 1510(Syrcz), 1538(Sziercz), 1571(Siercz), 1944(Schierzig). Dawna wieś szlachecka. W 1364 roku Świętosław z Szubina, kasztelan kaliski toczył spór o wieś z Fredhelmem Wezenborgiem. W 1406 roku Wichna, wdowa po Świętosławie wygrywa proces z synami Fredhelma Wezenborga o wieś. W 1434 roku właścicielem wsi jest syn Wichny, Maciej Trzcielski z Trzciela i Grodziska Wlkp. W latach 1434-1607 wieś należy do Ostrorogów z Lwówka– w 1434 roku Stanisław i Dobrogost Ostroróg nabyli wieś od spadkobierców Macieja Trzcielskiego. W 1607 roku ostatni z Ostrorogów Lwowskich, hrabia Jerzy(zmarły bezpotomnie w 1623 roku), za 2000złotych polskich, sprzedał wieś Kasprowi von Schlichting z Bukowca. W 1631 roku właścicielem wsi jest rodzina z Bnina Opalińskich. W 1670 roku Jan Konstanty z Bnina Opaliński za 105.000 złotych polskich sprzedaje wieś  Krzysztofowi Unrugowi. W 1715 roku Bogusław na Międzychodzie Unrug, starosta obornicki za 33.000talarów sprzedał Siercz Janowi Erazmowi Zaydlic. W 1775 roku wieś jest własnością Władysława Szołdrskiego i jego żony Franciszki Radomickiej. W 1778 roku po śmierci Władysława Szołdrskiego, wojewody inowrocławskiego, dobra dziedziczą synowie: Antoni i Jakub. Siercz przypada Antoniemu Szołdrskiemu, który za sumę 65.000 sprzedał wieś Mariannie Wilczyńskiej z Golemowskich i jej mężowi, Stanisławowi Wilczyńskiemu. W 1845 roku własność rodziny Buchholz. W 1846 roku w skład majątku wchodził folwark Żydowo. W 1857 roku własność Ernsta Buchholz . W 1870 roku majątek Ernsta Buchholz`a obejmował 1060ha gruntów. W 1877 roku majątek o powierzchni 1060ha należał do Louisa Stillmann. W skład majątku wchodził folwark Żydowo(Elisenfelde, Judenlüge). W 1896 roku majątek o powierzchni 1044ha należał do Theodora Ratzmann. W 1907 roku majątek o powierzchni 282ha należał do Konrada von Fabeck. W 1913 roku majątek o powierzchni 98ha należał do Richarda von Windisch. Do 1939 roku majątek w rękach Harrego i Käthe von Villenueve.

Założenie dworskie

Na północnym krańcu wsi położony był zespół dworski. Po założeniu zachował się budynek dworski i park o pow. ok. 1,6ha.

SKOSZEWO /Paulsdorf/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. W 1303 roku odnotowany jest rycerz Rattislavus de Pawelstorb. O wsi pierwsza informacja pojawia się w 1318 roku(Pawelstorb). Wieś do połowy XIX wieku należała do rodu von Paulsdorf. W 1426 roku lenno Clawesa Pawelsdorf, w 1523 roku Clausa Pawelsdorf a w 1531 roku Heinricha von Paulsdorf. W XVIII wieku we wsi dwa majątki rycerskie. Po śmierci Ernsta Wilke von Paulsdorf, w wyniku konkursu majątek A od 1747 roku przyznany został majorowi Erdmannowi Joachimowi von Paulsdorf, od którego w 1773 roku odkupił go porucznik Ernst Friederich von Paulsdorf, jedyny syn zmarłego Ernsta Wilkego von Paulsdorf. Majątek B po śmierci Clausa Heinricha von Paulsdorf odziedziczył jego syn, major Erdmann Joachim von Paulsdorf, a następnie przypadł jego przyrodniemu bratu, majorowi Ernstowi Heinrichowi von Paulsdorf. W 1747 roku część Skoszewa należała do Erdmanna Jochima von Paulsdorf. W 1843 roku brak informacji o rodzinie von Paulsdorf. W 1870 roku majątki zostały scalone w jeden.

W północnej części wsi położony był majątek prawdopodobnie po 1870 roku rozparcelowany.

STARA ŁOMNICA /Alt Lomnitz/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Bystrzyca Kłodzka powiatu kłodzkiego. Od 1316 roku wzmiankowana jako Lomnicz, po 1613 roku jako Alt Lomnitz. W 1316 roku własność Theodoricusa von Thenitz. Od połowy XIV wieku siedziba rodu von Pannwitz . Podczas wojny trzydziestoletnie dobra rodu von Pannwitz skonfiskowane przez cesarza. Prawdopodobnie Stara Łomnica Górna została wykupiona przez krewnych Wilhelma von Pannwitz i była w ich posiadaniu do 1815 roku. Pozostałą część wsi nabył biskup wrocławski, arcyksiążę Karol von Habsburg , który kilka lat później sprzedał dobra Johannowi Arbogastowi von Annaberg z Gorzanowa. Po jego bezpotomnej śmierci jego siostra, Maria Maximiliana przekazała wszystkie rodowe dobra Johannowi Friedrichowi von Herberstein(zm.1669) . W 1729 roku umiera ostatni z rodu, Johann Antoni. Dobra przechodzą w ręce linii z rodu z Górnej Austri. W 1905 roku właścicielem był Sigmund Reichsgraf zu Herberstein . W 1921 roku należały do Maximiliana Reichgrafa zu Herberstein. Stara Łomnica Górna w 1905 i 1921 roku należały do Josefa Beit.

WIEŻA MIESZKALNA

Wieża mieszkalna z XV wieku, obecnie budynek gospodarczy przy dworze Nr 72, przebudowana w 1897 i 1935 roku. Niezamieszkana już od połowy XVI wieku. Połączona skrzydłem z dworem. Użytkowana jako budynek gospodarczy. Pięciokondygnacyjna, murowana z kamienia, zbudowana na planie prostokąta. Na każdej z kondygnacji jednoprzestrzenne wnętrza połączone jednobiegunowymi, przyściennymi schodami.

DWÓR- Mittelhof

Dwór środkowy z drugiej połowy XVI wieku, z okazałym portalem z dwoma rzędami kartuszy herbowych rodu von Pannwitz i skoligaconych z nimi rodów, przebudowany w 1617 roku i 2 XIX wieku, obecnie dom Nr 72.

DWÓR- Niederhof

Dwór dolny z końca XVI wieku, renesansowy, przebudowany na barokowy w XVIII i na początku XX wieku, obecnie dom Nr 23. Piętrowy, z czterospadowym dachem, podpiwniczony, z głównym wejściem ozdobionym barokowym portalem, nad nim drewniany balkon.

DWÓR-Oberhof

Dwór górny z 1570 roku, renesansowy, przebudowany w latach 1600-1635 i w XIX wieku, obecnie dom Nr 89. Dwukondygnacyjny, kryty był dachem naczółkowym, pokrytym łupkiem. Obecnie trwała ruina. Obok resztki zabudowy folwarcznej.

SKOKI /Heidemühle/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Międzyrzecz powiatu międzyrzeckiego. We wsi założenie dworskie położone przy drodze Międzyrzecz-Bukowiec składający się z budynku  mieszkalnego oraz zabudowy gospodarczej. W 1907 roku majątek o areale 345ha należał do Hermanna Sachs. W 1913 roku majątek o areale 238ha posiadał Richard Bredemann.  W 1928 roku należał do Wilhelma Bredemann.

DWÓR

Zachował się budynek mieszkalny- dwór. Jest to budynek parterowy kryty dachem naczółkowym, z użytkowym poddaszem. Obecnie jest to środek agroturystyczny „Wrzosowy Młyn”.

 

 

 

 

STRÓŻEWO /Strohsdorf/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Pyrzyce powiatu pyrzyckiego. Wymieniona po raz pierwszy w 1224 roku z okazji zapisania wsi klasztorowi w Trzebiatowie przez wdowę po Bogusławie I, Anastazji. We wsi istniał majątek, którego właścicielem w 1879 roku był Carl Friedrich Riedel a dobra liczyły 104 ha gruntów. W 1910 roku majątek wielkości 103,98 ha posiadał Gustav Riedel. W 1928 roku majątek posiadał Hermann Beitz.

STARGARD GUBIŃSKI /Stargardt/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Gubin powiatu krośnieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1393 roku(Stargard). W 1397 roku własność mieszkańca Gubina o nazwisku Zauche. Należała do majątku w Gębicach do 1849 roku, później własność miasta Gubin. W 1818 roku powstał na terenie wsi folwark.

STRUŻYNY /Flussvorwerk/

Opublikowany przez

Osada położona w gminie Bledzew powiatu międzyrzeckiego. Dawny folwark należący do majątku w Goruńsku. Początki sięgają połowy XIX wieku- wymieniony w 1845 roku, kiedy należał do właścicieli Goruńska, rodzinę Bukowieckich. Wymieniony w spisie w latach 1907 i 1913 roku kiedy należał do rodziny Büttner, która posiadała majątek Goruńsko dom 1945 roku. Jak widać na mapie był to jeden budynek owczarni, w XX wieku folwark rozbudowany. Po założeniu zachowało się kilka budynków, w tym mieszkalny.

STANÓW /Rengersdorf/

Opublikowany przez

Wieś położona w gminie Brzeźnica powiatu żagańskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1350 roku kiedy należała do rodu von Hackenborn z Przewozu. W tym czasie część wsi była w rękach niejakiej Pani Otylie Syfrid z Żagania. W 1370 wieś w posiadaniu zakonu augustianów żagańskich i posiadali większą część wsi do 1810 roku. Część wsi należała do rodzin: Blümel(1581), Petzoldt(1619-1780), Procasty(1795)- (jego przodek Oscar Procasky wg spisu właścicieli ziemskich z 1873 roku posiadał majątek o powierzchni 1039 mórg ziemi), kupca z Wrocławia o nazwisku  Lisser(1874), kupca Simon z Poznania(1910) oraz do Polka(1920-1940).