Wieś położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy miejscowość wymieniona w roku 1321(Rekow). Od 1400 roku do 1945 roku właścicielem wsi i majątku była rodzina von Köller. W 1400 i 1431 roku lenno Heinricha Kӧller. W 1717 roku mowa o 4 majątkach na terenie wsi, wszystkie w rękach rodu von Kӧller. Na początku XVIII wieku majątek a posiadał porucznik Matthias Friedrich von Kӧller, w 1732 roku kapitan Albrecht Friedrich von Kӧller. w 1766 roku porucznik Albrecht Ludwig i Friedrich Wilhelm von Kӧller, na przełomie XVIII/XIX wieku Friedrich August i Friedrich Georg von Kӧller. Majątek b na początku XVIII wieku był własnością Franza Ernsta von Kӧller, w 1742 roku w rękach jego syna, porucznika Joachima Friedricha von Kӧller. Majątek c na początku XVIII wieku własnością porucznika Joachima Friedricha von Kӧller, później jego brata kapitana Ernsta Matthiasa von Kӧller(1767). Majątek d na początku XVIII wieku był własnością Erdmanna Friedricha von Kӧller, później jego synów, kapitana, późniejszego majora Heinricha Albrechta i porucznika Carla Wilhelma von Kӧller. W 1762 roku po sądowych ugodach majątki b, c i d przypadły braciom: Hansowi Alexandrowi Georgowi Friedrichowi, pułkownikowi Albrechtowi Juliusowi Karlowi Ludwigowi i kapitanowi Maximilianowi Friedrichowi  von Kӧller. Do spadku rościł pretensje duński generał Georg Ludwig von Kӧller-Banner, który przepisał swoje prawa dziedziczenia na braci: Albrechta Ludwiga i Friedricha Wilhelma von Kӧller. Po rodzinnej ugodzie w 1800 roku majątki b, c i d przypadły Albrechtowi Ludwigowi von Kӧller. Prawdopodobnie za jego czasów doszło do scalenia majątków. Pod koniec XIX wieku majątek administrowany przez rodzinę von Gillern, w latach 1905-29 majątek pod zarządem Maxa Lutze obejmujący 746 i 749,5 ha gruntów, w 1939 roku dzierżawiony przez Richarda von Flemming. Po II wojnie światowej majątek w zarządzie miejscowego PGR, później wchodzi w skład PGR w Dobropolu a następnie PGR w Wolinie. Obecnie w rękach prywatnych.

ZAMEK

W średniowieczu istniał w Rekowie zamek, który stracił na znaczeniu w XVII wieku. Pozostałości opisywane w 1780 roku w postaci resztek murów otoczonych podwójną fosą z budynkiem mieszkalnym. Resztki fosy widoczne jeszcze w 1880 roku. Zamek położony był przy ujściu strugi Stawna do rzeki Wołczenica. Droga Nr 107 biegnie bezpośrednio obok zachodniej strony dawnego zamku.

DWÓR

Po założeniu dworskim pozostały resztki parku dworskiego oraz budynki gospodarcze.  We wsi budynek  z XIX wieku- młyn wodny. Budynek zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty wysokim dachem dwuspadowym. Budynek w stanie postępującej ruiny, częściowo zabezpieczonej.

Wieś położona w gminie Stepnica powiatu goleniowskiego. Założona przez Hermanna Castner w 1816 roku jako wydzielona część folwarku w Żarnowie. W 1828 roku majątek przejął syn, Wilhelm Castner. Z powodu trudności finansowych dobra w 1840 roku zakupuje baron Theodor George von Puttkamer z Czarnocina. Prawdopodobnie po 1860 roku majątek rozparcelowany.

Wieś położona w gminie Gryfice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1594 i 1618 roku. W tym czasie historia miejscowości ściśle związana była z Rybokartami, która była w posiadaniu rodu von Wohlde i von Mildenitz. W 1879 roku właścicielem majątku była rodzina Paape. Dobra obejmowały 230,45 ha gruntów. Posiadali majątek do 1945 roku. W części południowej zespół dworsko-folwarczny.

Wieś położona w gminie Gryfice powiatu gryfickiego. Była lennem rodu von Flemming. W 1628 roku wzmiankowany Caspar von Flemming oraz Hasso Adam i Ewald Joachim von Flemming. W 1717 roku trzy działy własnościowe: jedno należące do Richarda Heinricha von Flemming, drugie do Ludwiga hrabiego von Flemming i trzecie należące do kapitana von Brussewitz. W 1728 roku doszło do połączenia majątków w jedną całość. W latach 1734-1784 własność majora S. von Brockhausen, które w 1784 roku odkupił J.S. von Flemming. Sprzedał je bratu Juliusowi von Flemming, który w 1795 roku odstąpił majątek zięciowi von Zastrow. W 1835 roku majątek zakupił niejaki Gloxin. Posiadali dobra do 1928 roku. W 1870 roku majątek obejmował 1410 mórg ziemi należących do Rudolfa Gloxin. W 1879 roku dobra obejmowały 359,81 ha ziemi. W 1910 roku majątek wielkości 397 ha ziemi posiadał Rudolf Gloxin. W 1928 roku dobra w rękach córki Rudolfa Moniki Gloxin i obejmowały 419 ha ziemi. Po wyjściu za mąż za Waltera von der Osten majątek w ich posiadaniu do 1945 roku. Po 1945 roku własność Skarbu Państwa z utworzeniem na terenie majątku PGR. Majątek położony był w zachodniej części wsi- zachowały się budynki gospodarcze.

Wieś położona w gminie Golczewo powiatu kamieńskiego. Początkowo należała do biskupstwa kamieńskiego. Od 1500 roku w rękach rodu von Flemming. W XVII wieku mowa o siedzibie dworskiej. Na przełomie wieków XVII i XVIII był lennem Kurta Gebhardta von Flemming, który odziedziczył je po swoim ojcu, Kurcie i w 1735 roku przekazał swojemu synowi Carlowi Friedrichowi von Flemming. W 1804 roku majątek należy do Juliusa Friedricha Wilhelma von Flemming. W 1828 roku zakupiony przez Johanna Heinricha Kӧpke od rodziny Plath. W 1854 roku ponownie w rękach rodziny von Flemming. W 1856 roku własność Curta Gebharda Carla Friedricha von Flemming. W 1903 roku sprzedali dobra rodzinie Kunert. W 1910 roku właścicielem majątku była rodzina Schultz-Succo a dobra liczyły 262 ha gruntów. W 1928 roku właścicielem dóbr był Theodor von Wentzel a majątek dzierżawił Günther von Sydow. Dobra liczyły 255 ha gruntów.

ZESPÓŁ DWORSKI

Po zespole zachowały się resztki parku krajobrazowego z drugiej połowy XIX wieku.

Dwór?

Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1291 roku(Wenkenhagen), kiedy książę Bogusław IV przekazał Recław radzie miejskiej miasta Wolin. W 1299 roku rada miejska miasta Wolin przekazuje część gruntów klasztorowi cysterek wolińskich. W 1632 roku rada miejska odkupiła od Hansa Albrechta von Mellin część gruntów powiększając tym samym majątek w Recławiu. Rada miejska miasta Wolin posiadała majątek do 1811 roku, kiedy sprzedała go urzędnikowi Hermannowi Castner. W 1830 roku dobra zakupiła rodzina Ferno. W 1843 roku własność porucznika Arthura Ferno. W 1910 roku własność Oskara Ferno a dobra liczyły z folwarkiem Rzeczyn 848 ha gruntów. W 1928 roku majątek należał do Artura Ferno i obejmował 915 ha gruntów.

Po założeniu zachowały się mury dworu do wysokości piwnic, z mało już czytelnym podjazdem. Dookoła resztki zdziczałego parku.