Osada położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Jest to były folwark powstały prawdopodobnie w XIX wieku. Pozostałością po założeniu jest prosty dwór z resztką założenia parkowego.
Jarzysław /Julianenhof/
Osada położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Majątek powstał w 1849 roku z wydzielenia gruntów z majątku Buszęcin, należącego do hrabiów von Flemming. Obecnie na terenie byłego folwarku funkcjonuje szkoła jazdy konnej. Po założeniu folwarcznym zachował się budynek mieszkalny oraz gospodarczy.
Miejscowość położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Wymieniana w XIV wieku. Należała do możnego pomorskiego rodu von Flemming. Łojszyno było główną siedzibą rodu von Flemming w okręgu wolińskim. Przypuszcza się, że wymieniony w 1299 roku Adam Flamingus, zwany Thamme lub Dame mógł już wejść w posiadanie wsi Łojszyno. W 1513 roku wymieniony Caspar von Flemming. W XVII wieku majątek należał do Jacoba von Flemming(1603-1671) i Georga Caspara von Flemming(28.08.1630-04.05.1703). W XVIII wieku po śmierci generał-porucznika hrabiego cesarstwa Bogislawa Bodo von Flemming(+1732) majątek w 1738 roku zakupił von Langen a w 1747 majątek odziedziczył Johann Friedrich von Liebeherr. W 1750 roku Łojszyno powraca w ręce rodu von Flemming. Właścicielem zostaje Carl Friedrich von Flemming, po śmierci którego majątek odziedziczył jego syn, Ferdinand Wilhelm von Flemming. W połowie XIX wieku właścicielem był Kurd Gebhard Carl Friedrich von Flemming z Ronicy. Dzierżawcą majątku w tym czasie był Friedrich Venzmer. Hrabiowie von Flemming posiadali majątek do 1939 roku. W 1910 i 1928 roku majątek ich liczył 395ha i należał do Carla von Flemming(*11.03.1872-Benz-+17.03.1938). a dzierżawił go niejaki Wallschlӓger
We wsi po założeniu dworskim zachował się prosty dwór, przebudowany.
Osada położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Od XV wieku wchodzący w skład majątku w Mokrzycy Wielkiej jako folwark. Wymieniona w 1474 roku. Wg spisu majątków z 1628 roku właścicielem majątku był Franz Jochim von Apenborge. W XVIII wieku dobra należały do rodu von Apenburg– wymieniony w spisie właścicieli z 1756 roku 70-letni porucznik w stanie spoczynku Erdmann Jochen von Apenburg oraz synowie: 20-letni Friedrich Wilhelm i 11-letni Gustav Ludwig. Od 1804 roku w rękach rodu von Hiller(w spisie z 1804 roku wymieniony nieznany z imienia porucznik dragonów)– wymieniony kapitan Carl Ludwig von Hiller(1860), wzmiankowany jako właściciel w spisie majątków z 1862 roku oraz Katharina von Hiller z domu Hӧppner(XXw). W 1910 roku kiedy właścicielką była Pani von Hiller dobra liczyły 369,65 ha gruntów. W 1928 roku majątek należał do Erdmanna von Hiller i liczył 311 ha gruntów. Na terenie dawnego założenia dworsko-folwarcznego obecnie znajduje się Folwark Jagienki prowadzący agroturystykę. Na terenie folwarku funkcjonuje szkoła jazdy konnej.
Dziękujemy serdecznie właścicielom za miłe, serdeczne przyjęcie i rozmowę o trudach ale przede wszystkim o sukcesie rewitalizacji majątku.
Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1186(Pletsenitzi) będąc własnością wolińskich cysterek. Ponownie pojawia się w źródłach jako Plossin(1288) i Plotzin(1300).
ZESPÓŁ DWÓRSKI
W południowo-zachodniej części wsi położony był zespół dworsko-folwarczny. Po zespole pozostały resztki zabudowy folwarcznej oraz budynek mieszkalny. Część budynków gospodarczych położona jest w pewnej odległości od byłego majątku z budynkiem mieszkalnym. Budynek mieszkalny mało(praktycznie nie widoczny) z powodu zarośli i drzew.
Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1286 roku(Gugulis) oraz w 1319(Gunghelse). Wieś książęca. W 1594 należała do kościoła św. Jerzego w Wolinie. W 1819 roku majątek posiada Bohse z Hagen. W 1821/32 majątek rozparcelowano. Od połowy XIX wieku dobra były w posiadaniu rodziny Lemcke. Matką znanego i popularnego malarza Hansa Hartig(1873-1936) była córka właścicieli tutejszego majątku. W 1910 roku dobra należały do Fritza Lemcke i liczyły 259 ha gruntów. W 1928 roku majątek wielkości 253 ha gruntów był własnością Pani Elisabeth Lemcke. Ostatnim właścicielem dóbr był W. Lemcke. We wsi pozostałości XVIII wiecznego folwarku w postaci budynku magazynu zbożowego oraz resztkami parku dworskiego.
Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1291 roku(Wenkenhagen), kiedy książę Bogusław IV przekazał Recław radzie miejskiej miasta Wolin. W 1299 roku rada miejska miasta Wolin przekazuje część gruntów klasztorowi cysterek wolińskich. W 1632 roku rada miejska odkupiła od Hansa Albrechta von Mellin część gruntów powiększając tym samym majątek w Recławiu. Rada miejska miasta Wolin posiadała majątek do 1811 roku, kiedy sprzedała go urzędnikowi Hermannowi Castner. W 1830 roku dobra zakupiła rodzina Ferno. W 1843 roku własność porucznika Arthura Ferno. W 1910 roku własność Oskara Ferno a dobra liczyły z folwarkiem Rzeczyn 848 ha gruntów. W 1928 roku majątek należał do Artura Ferno i obejmował 915 ha gruntów.
Po założeniu zachowały się mury dworu do wysokości piwnic, z mało już czytelnym podjazdem. Dookoła resztki zdziczałego parku.
Osada położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Już w okresie kultury łużyckiej epoki brązu są ślady osadnictwa. W XII i XIII wieku była tu osada słowiańska. W 1186 był portem zachodniego ujścia Dźwiny. Majątek był w posiadaniu właścicieli z Chynowa. W XIX wieku była własnością rodziny Noebel.
Na terenach osady znajdował się folwark Waldtraut. Obecnie na terenach byłego folwarku ośrodek wypoczynkowy. Pozostałością po majątku są resztki zdziczałego sadu.
Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. W latach 1757-1804 wieś należała do rodu von Brockhausen. W 1799 roku porucznik Wilhelm von Brockhausen był właścicielem majątku. W 1839 roku majątek zakupił niejaki Franke. W 1846 roku majątek w rękach szczecińskiego kupca Juliusa Heinricha Lehmann. W 1870 roku majątek należący do Juliusa Lehmann liczył 1820 mórg ziemi. W 1879 roku dobra należące do Pani Lehmann liczyły 460,98 ha gruntów. W 1910 roku majątek należący do rodziny Ziemer liczył 471 ha gruntów. W 1928 roku majątek liczący 256 ha gruntów posiadała Pani Anna Ziemer. Do 1945 roku dobra w rękach rodziny Ziemer.
Na murach dworu, prawdopodobnie z XVIII wieku, rozebranego w latach 80-tych zbudowano budynek jednokondygnacyjny, na planie prostokąta, podpiwniczony, kryty płaskim dachem. Z zespołu dworsko folwarcznego zachowane podwórze z budynkami gospodarczymi.
Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1477 roku. Należała wówczas do rodu von Kage/Kagen/. Po wymarciu rodu na początku XVI wieku, wieś staje się domeną książęcą. W XVI wieku dochodziło do sporów i procesów o majątek w Kodrąbie pomiędzy rodem von Brockhusen z Łuskowa a chłopami z Kodrąbia. Na krótko w 1576 roku majątek zarządzany był przez Petera Moltze, von Puttkamer`a czy von Brockhusen`a z Łuskowa. Pod koniec XVI wieku majątek stał się własnością rady miejskiej Wolina. We wsi istniała cegielnia, którą w 1797 roku zakupił Ferno z Wolina. W pobliżu dla robotników powstała wieś Kodrąbek. W 1910 roku majątek będący domeną państwową liczył 378 ha gruntów. W 1928 roku dzierżawcą majątku była Pani J. Nicolai a dobra liczyły 308 ha gruntów.
ZAŁOŻENIE DWORSKO-FOLWARCZNE
W XVIII wieku na terenie wsi powstał folwark, rozbudowany w XIX wieku. Składał się z dworu, podwórza oraz zabudowań gospodarczych. Dwór z parkiem leżący na osi założenia, został rozebrany w 1958 roku. Z założenia zachowały się fragmenty parku i stajnia.
Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Początki wsi sięgają średniowiecza. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1560 roku. Na terenie wsi istniało założenie dworsko-folwarczne. Do XIX wieku majątek był własnością miasta Wolin. W 1853 roku majątek należał do rodziny Struck. W 1870 roku majątek liczący 3105 mórg należał do Titusa Struck. W 1879 roku właścicielem dóbr był niejaki Schrader a dobra liczyły sobie 596,26 ha gruntów. Na początku XX wieku majątek przejęty przez państwo pruskie. W 1910 roku majątek liczył 419 ha gruntów. W 1928 roku dobra liczyły 209 ha gruntów i dzierżawione były przez niejakiego Steifensand. Jeszcze w 2013 roku mowa jest o ruinie dworu oraz o resztkach zabudowy folwarcznej- stajni i 2-ch oborach.







