Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Od XV do połowy XVIII wieku własność rodu von Dewitz. Około 1756 roku doszło do wyprzedaży dóbr rodu von Dewitz. W tym czasie wieś podzielona na dwa majątki. Majątek A  zakupiony przez Christopha Ernsta Augusta von Platen w 1762 roku, sprzedany został w 1764 roku Johannowi Danielowi von Reppert  (*26.11.1726-+16.02.1800), którego żoną była Amalie Elisabeth von Dewitz(*1732-+26.08.1788). Majątek B posiadał major Stephan Gottlieb von Dewitz. Od 1842 roku majątek w rękach Alberta Herrmanna von Heyden. Od 1862 roku dobra posiada rodzina Redes. W 1870 roku ich majątek obejmował 1772 morgi ziemi a w 1879 roku kiedy właścicielem był Friedrich Redes dobra liczyły 445,45 ha ziemi. Od początku XX wieku majątek jest własnością hrabiów von Kӧnigsmarck. W 1910 roku ich majątek obejmował 445,45 ha gruntów a w 1928 roku kiedy właścicielem był Alhart hrabia von Kӧnigsmarck majątek obejmował 442 ha gruntów. Posiadali dobra do1945 roku. We wsi pozostałości po majątku ziemskim- park podworski z położonym obok zespołem budynków gospodarczych oraz obok kościoła resztki zespołu dworskiego.

Nieistniejący folwark położony w gminie Płoty powiatu gryfickiego.

Wieś położona w gminie Płoty powiatu gryfickiego. W 1577 roku wieś należała do Christiana Ludewiga von Blücher z Płot. W 1731 roku staje się własnością rodu von der Osten. W 1739 roku własność Matthiasa Conrada von der Osten. Po śmierci Matthiasa Conrada dobra w roku 1751 przejmuje syn jego, Friederich Wilhelm von der Osten. W 1870 roku ich majątek obejmował 2603 mórg ziemi a w 1879 roku liczyły 648,49 ha gruntów. W północno-zachodniej części wsi zespół dworski. Obecnie resztki zabudowy gospodarczej.

Wieś położona w gminie Gryfice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1499 roku. W 1669 roku majątek w posiadaniu rodziny von Edeling(Edling) oraz do rodziny von Mildenitz. W XIX wieku majątek należał do rodziny von Schmidt. W 1870 roku ich majątek obejmował 724 mórg ziemi a w 1879 roku obejmowały 185 ha gruntów. W 1892 roku właścicielem wsi był major von Schmidt.

Obecnie część wsi Chomętowo, położonej w gminie Trzebiatów powiatu gryfickiego. Dawny majątek.

Wieś położona w gminie Trzebiatów powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1194, 1224 i 1285 roku, kiedy książę pomorski przekazał wieś klasztorowi z Białobłok. W 1328 roku należała do Reymara von Wachholtz. W 1564 roku dobra były w posiadaniu Johann von Wachholtz.

We wsi założenie dworskie.

Wieś położona w gminie Świerzno powiatu kamieńskiego. Wzmiankowana w 1313 roku. W 1342 roku lenno rycerza Siegfrieda von Lude. W XVI wieku wieś podzielona między rody von Flemming(2 majątki-majątek a) i von Brüsewitz(1 majątek-majątek b). W XVI/XVII wieku majątek rodziny von Flemming- majątek a przejęty przez rodzinę von Plötz– wymieniony Adrian von Plötz. W XVII wieku mowa o Christophie von Plötz(1608) oraz Adrianie von Plötz(1660). Na przełomie wieków XVII/XVIII właścicielem majątku był starosta Joachim Christoph von Plötz, zmarły w 1708 roku. Po nim dobra odziedziczyli jego synowie: tajny radca Michael Christoph i Caspar Henning von Plötz zmarły w 1757 roku. Kolejnym dziedzicem dóbr był jedyny syn Caspara Henninga, porucznik Joachim Christoph von Plötz. Po jego śmierci w 1793 roku majątek dziedziczy Friedrich Wilhelm von Plötz(+1816), właściciel Stuchowa. Majątek b od 1568 roku stanowiło lenno rodziny von Brüsewitz. W 1619 roku należy do Jürgena von Brüsewitz, później do jego syna Baltzera  von Brüsewitz. Kolejno majątek należy do porucznika Joachima Christopha von Brüsewitz oraz Baltzera(Balthasara) Heinricha von Brüsewitz. Majątek b odziedziczyli synowie Baltzera(Balthasara) Heinricha: major Carl Friedrich, kapitan Caspar Magnus Heinrich i August Wilhelm, którzy w 1763 roku zadecydowali o przekazaniu majątku b majorowi Carlowi Friedrichowi von Brüsewitz. W 1804 roku miał stopień generał majora. Zmarł bezpotomnie. Następcą był Gustaw Wilhelm von Brüsewitz, odnotowany jako właściciel w 1828 roku. Wkrótce właścicielem majątku b został Johann Gotthilf Raddatz, którego spadkobiercy około 1842 roku sprzedali majątek b właścicielowi ziemskiemu Neste z Mołstowa a ten odsprzedał prawdopodobnie w tym samym roku rodzeństwu Coltermann, które w 1843 roku sprzedało majątek b Carlowi Heinrichowi von Plötz. W ten sposób doszło do scalenia dóbr we wsi. Ludwig Wilhelm Brüggemann wspominał w XVIII wieku o majątku c będącym własnością wdowy po kapitanie Balthasarze Friedrichu von Brockhausen, Louisie Charlottcie Hedewig, z domu von Plötz. Prawdopodobnie majątek ten włączony do majątku a. W 1870 roku majątek obejmował 2322 mórg ziemi a w 1879 roku 593,37 ha ziemi. W 1910 roku kiedy właścicielem majątku był Leo Karl Friedrich Wilhelm von Plötz(04.08.1848-10.11.1915), syn Carla Heinricha Georga Ludwiga von Plötz i Sophie Caroline Frederike von Owstin, dobra obejmowały 937 ha ziemi a w 1928 roku kiedy dobra należały do Henninga Karla Ferdinanda Mathiasa Georga von Plötz(*22.06.1881-+15.03.1952), syna Leo Karla Friedricha Wilhelma i Julie von Kӧller dobra liczyły 901 ha ziemi. Po 1945 roku własność Skarbu Państwa.

Osada położona w gminie Maszewo powiatu goleniowskiego. Były majątek ziemski. W 1928 roku należący do Wilhelma Giese i obejmujący 135 ha ziemi. Widoczne resztki zabudowy folwarcznej.

Osada położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Były folwark prawdopodobnie należący do majątku w Wyszomiarkach. Dwór.

Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1299(Schynnechow). Była starym lennem rodu von Güntersberg. W 1490 roku lenno posiadał Klaus von Güntersberg. W XVIII wieku mowa o 2 majątkach, a i b. Majątek a to stare lenno rodu von Güntersberg. W maju 1731 roku Eccard Henning von Güntersberg zapisał majątek swojemu synowi porucznikowi Friedrichowi Sigismundowi von Güntersberg, po śmierci którego w 1751 roku majątek odziedziczył jego starszy brat, Ernst George von Güntersberg.  W 1717 roku majątek b Eccard Henning von Güntersberg w sierpniu tego roku sprzedał majorowi Wilhelmowi Friedrichowi von Flemming. W 1753 roku Wiejkowo jak i Siniechowo w posiadaniu Wilhelma Sigismunda von Flemming. Po odzyskaniu majątku b przez rodzinę von Güntersberg w 1753 wydzierżawiony? Erdmannowi Joachimowi von Paulsdorf i po 21 latach ponownie w rękach rodu von Güntersberg. Po śmierci ostatniego z rodu, Ernsta Friedricha Georga von Güntersberg, który zapisał majątek wdowie Amalii Sophii(+10.03.1766), z domu von Kleist, w 1763 roku król przydziela majątek b wraz z Wiejkowem pułkownikowi Wilhelmowi Friedrichowi Carlowi hrabiemu von Schwerin. W 1764 roku Amalia Sophia von Güntersberg za 5000 talarów reńskich w złocie odkupiła majątek i przepisała je swoim 4 córkom: Barbarze Benignie Julianie Sophii, Catharinie Amalii, Ernestinie Brigidzie i Carolinie Hypolicie Sabinie. Majątek w pełni został odzyskany w 1777 roku po decyzji sądu. Majątek a , stare lenno rodu von Güntersberg przypadł starszej ze sióstr, Barbarze Benignie zamężnej za Nicolausa Friedricha von Below(*1750-+1816), z którym miała 5-ciu synów, z których przeżyło dwóch- Carl Heinrich(*1781-+1821) i Ernst Friedrich Wilhelm Johann(*1783-+1816). Barbara Benigna(*1753-+1826) posiadała majątek do śmierci. Od 1828 roku majątek w rękach Carla Christiana Philippa von Berg(+1842), syna majora Philippa Johanna Georga.   Carl Christian ożeniony był z Christine von Owstin. Po jego śmierci majątek dziedziczy córka, Alexandrine von Berg(*1813-+1859), zamężna za Friedricha Wilhelma Alberta von Plӧtz(*1803-+1876). Rodzina von Plӧtz posiadała majątek do 1945 roku. W 1910 roku kiedy właścicielem był Paul von Plӧtz(*1839-+1915 dobra liczyły 634 ha gruntów a w 1928 i 1939 roku kiedy właścicielem był Albrecht von Plӧtz(*1872-+1945).  majątek obejmował on 747 ha gruntów.

Po założeniu nie ma śladu.