Wieś będąca obecnie częścią miasta Police, wzmiankowana po raz pierwszy w 1299 roku. W tym czasie była własnością braci von Sparrenfelde. W 1305 roku nadana zakonowi augustianów. W 1635 roku zakon został rozwiązany a majątek przejęli książęta pomorscy. Po śmierci ostatniego z Gryfitów i podziale księstwa ziemie te są pod jurysdykcją Królestwa Szwecji. Sam majątek wraz z pałacem otrzymał namiestnik króla Szwecji, Steno Bielke. W XVIII wieku ta część Pomorza przejęta przez Królestwo Prus. W 1769 roku Fryderyk II przekazał majątek jasienicki swojej byłej żonie Elżbiecie Brunszwickiej. W 1809 roku majątek zakupił von Köller. W 1837 roku właścicielem dóbr został Otto Waldemar Zitelmann. W 1870 roku kiedy majątek posiadała wdowa Zitelmann, z domu Giesebrecht, dobra liczyły 3224 mórg ziemi. W 1910 roku majątek liczący 834 ha gruntów w posiadaniu Pani Zitelmann.

KLASZTOR-ZAMEK-PAŁAC

Klasztor zbudowany w XIV wieku dla sprowadzonych w 1331 roku przez księcia pomorskiego Barnima III zakon augustianów. Początkowo na tzw. Wzgórzu Maryjnym stał kościół. Klasztor wybudowany w stylu gotyckim. Był to budynek dwukondygnacyjny ze skrzydłami tworząc tym samym dziedziniec otwarty ku zachodowi. Klasztor posiadał własne stajnie, wodociąg, szpital, bibliotekę, kościół. Po kasacie klasztoru w 1534 roku pełnił  funkcje świeckie: w latach 1543-1583 znajdowało się tutaj kolegium nauczycielskie założone przez Barnima IX, a następnie został przekształcony w książęcy zamek myśliwski. W roku 1635 urządzono w zabudowaniach siedzibę książęcą. Po śmierci ostatniego z Gryfitów budynki klasztorne były nieużytkowane. Część skrzydła gotyckiego klasztoru została przez szwedzkiego rezydenta przebudowana na barokowy pałac. W latach 1769-1775 przebywająca w murach zamku księżna Elżbieta Krystyna von Braunschweig przebudowała budynek w stylu późnoklasycystycznym. Po I wojnie światowej dobra przejęte przez siostry diakonisy, które w pałacu prowadziły przedszkole. W latach 60-tych rozebrano górne kondygnacje a parterowe mury pozostawiono w formie trwałej ruiny.

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego o średniowiecznej metryce. W XV wieku należała do rodziny von Dewitz. W 1540 roku własność Henninga von Dewitz a częściowo jego kuzyna, Jobsta von Dewitz. Ostatnim właścicielem wsi był Stephan Bernd von Dewitz(*1672-+1728). Mieszkał w Dargomyślu(Hoffelde). Z powodu wystawnego trybu życia popadł w długi. Część dóbr jeszcze za swojego życia sprzedał lub oddał w zastaw. Kulice w latach 1708-1738 otrzymał w zastaw za 19.600 talarów duński kapitan Otton Adrian von Edling. Później własność kanonika Johanna Augusta von Koven, od którego w 1726 roku majątek zakupił major August Friedrich von Bismarck, który w 1724 roku poślubił córkę Stephana Bernda von Dewitz, Stephanę Charlottę von Dewitz(1706-1735). Rodzina von Bismarck pochodziła ze Starej Marchii, gdzie w 1270 roku po raz pierwszy pojawia się z imienia w mieście Stendal(obecnie kraj związkowy Saksonia-Anhalt). August Friedrich von Bismarck pochodził z schӧnhauseńskiej linii rodu.  W 1721 roku został pierwszym dowódcą goleniowskiego pułku dragonów Schulenburga. Kolejni właściciele z tego rodu: w 1747 roku majątek posiadał syn Augusta Friedricha kapitan Bernd August von Bismarck(*1725-+1758) a następnie wnuk August Friedrich II von Bismarck(*1753-+1814), który umiera bezpotomnie. Dobra w 1814 roku dziedziczy kuzyn Augusta Friedricha II, rotmistrz Carl Wilhelm Ferdinand von Bismarck(*1771-+1845), który w 1816 roku przeprowadza się z Schӧnhausen do Konarzewa wraz z żoną i synami: Bernhardem(*1810-+1893) i Ottonem, późniejszym kanclerzem. Po śmierci ojca dobra dziedziczy Bernhard von Bismarck. W 1870 roku majątek obejmował 2379 mórg ziemi a w 1879 roku obejmował 699,68 ha gruntów. Kolejnym dziedzicem dóbr był syn Bernharda, Bernd von Bismarck(*1868-+1948), który sprzedał majątek drugiej żonie brata Philippa, Hedwidze von Bismarck, z domu von Harnier(*1858-+1945). Ostatnim właścicielem dóbr był Gottfried von Bismarck. W 1910 roku majątek liczył 699,68 ha gruntów a w 1928 roku 643 ha gruntów.

PAŁAC

Podczas działań wojennych pałac znacznie zniszczony, rozebrany w 1973 roku.

DWÓR

Zachował się dwór zarządcy majątku. Jest to budynek jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem, zbudowany na planie prostokąta, podpiwniczony, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarną. Położony na obrzeżach resztek parku.

Nieistniejący folwark położony ok. 1,0km od wsi Jarszewko, należący do rodu von Flemming. Obecnie bez śladu po założeniu.

Osada położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Jest to były folwark powstały prawdopodobnie w XIX wieku. Pozostałością po założeniu jest prosty dwór z resztką założenia parkowego.

Osada położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Od XV wieku wchodzący w skład majątku w Mokrzycy Wielkiej jako folwark. Wymieniona w 1474 roku. Wg spisu majątków z 1628 roku właścicielem majątku był Franz Jochim von Apenborge. W XVIII wieku dobra należały do rodu von Apenburg– wymieniony w spisie właścicieli z 1756 roku 70-letni porucznik w stanie spoczynku Erdmann Jochen von Apenburg oraz synowie: 20-letni Friedrich Wilhelm i 11-letni Gustav Ludwig. Od 1804 roku w rękach rodu von Hiller(w spisie z 1804 roku wymieniony nieznany z imienia porucznik dragonów)– wymieniony kapitan Carl Ludwig von Hiller(1860), wzmiankowany jako właściciel w spisie majątków z 1862 roku oraz Katharina von Hiller z domu Hӧppner(XXw). W 1910 roku kiedy właścicielką była Pani von Hiller dobra liczyły 369,65 ha gruntów. W 1928 roku majątek należał do Erdmanna von Hiller i liczył 311 ha gruntów. Na terenie dawnego założenia dworsko-folwarcznego obecnie znajduje się Folwark Jagienki prowadzący agroturystykę. Na terenie folwarku funkcjonuje szkoła jazdy konnej. 

Dziękujemy serdecznie właścicielom za miłe, serdeczne przyjęcie i rozmowę o trudach ale przede wszystkim o sukcesie rewitalizacji majątku.