CHLEBOWO /Klebow/

Wieś położona w gminie Gryfino powiatu gryfińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1212 roku(Clebowe), kiedy to książę Bogusław II nadał część gruntów cystersom z Kołbacza. W 1237 roku cystersi nabyli pozostałą część wsi. W 1302 roku wymienieni rycerze Johannes de Cleboh i Simon de Clebowe. Później wieś była w rękach rodu von Pahlen. Wzmianka o nich pojawia się w 1481 i 1492 roku. W 1521 roku mowa o Henningu, Christophie, Gabrielu Clausie Palen. W 1523 roku dwa majątki rycerskie na terenie wsi-pojawia się Simon i Joachim de Koldenbeken i Henning Palen. W 1679 roku umiera ostatni właściciel Chlebowa z rodu von Pahlen. Prawdopodobnie wieś po 1680 w rękach rodziny Gaede-wzmiankowany Daniel Gaede. Po 1810 roku na krótko w rękach rodziny von Wedel. W 1811 roku majątek zakupił Georg Friedrich Schulze. Od 1848 roku właścicielem majątku został jego syn, August Theodor Schulze, a od 1910 roku R.H. Schultze, którego majątek obejmował 806 ha gruntów. W 1928 roku majątek Maxa Schultze obejmował 520 ha gruntów. Był ostatnim właścicielem majątku do 1945 roku.

Palen

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

W południowo-zachodniej części wsi resztki założenia dworskiego. Do 1945 roku stał dwór, zniszczony i nie odbudowany po wojnie. Pozostałością jest kopiec z lodownią, park podworski z I połowy XIX wieku o powierzchni 7,4 ha z dwoma stawami oraz zabudowa gospodarcza.

Chlebowo pow. Gryfino, zachodniopomorskie

CHLEBOWO /Niemaschkleba/

Wieś położona w gminie Gubin powiatu krośnieńskiego. Po raz pierwszy wymieniony w 1295 roku. Należała do Gubina. Ponownie wzmiankowana w 1353 roku(Nymatschclebe). Jako właściciele-dzierżawcy wymienieni zostali bracia Otto, Hans i Frenzel von Budyssin.  W 1441 roku była w rękach Rude von Kalckreuth. W 1452 roku wieś zakupiona przez burmistrza Gubina Friedricha Schönebecker. W XVII wieku staje się własnością rodu von Wiedebach– wymienieni Friedrich von Wiedebach(zm.1606r.), Friedrich von Wiedebach(zm.1661), Sigismund Seifried von Wiedebach. W połowie XIX wieku majątek jest własnością rodziny Nickelmann. W 1879 roku majątek nadal należał do miasta Gubin. Dzierżawcą był niejaki Schneider. Majątek liczył wtedy 339,38 ha gruntów. Na początku XX wieku majątek jest domeną miasta Gubin.

chlebowo-1923-lubuskie

CHOCICZ /Hermswalde/

Wieś położona w gminie Lubsko powiatu żarskiego. Wchodziła w skład państwa stanowego Żary rodu von Biberstein. Początki wsi sięgają XIII wieku. W 1487 roku wieś jest w rękach Sigismunda von Rothenburg, żonatego z Anną von Grüneberg. Odkupił wieś od króla węgierskiego Macieja Korwina. W 1650 roku majątek staje się własnością Heinricha Otto von Gablenz zmarłego w 1686 roku i jego żony Anny Brigitty von Gablenz, z domu von Tschirnhausen, zmarłej w 1698 roku. Mieli czterech synów: Heinricha Otto i Hieronimusa Christopha, Gottloba Ehrenfrieda i Franza Wilhelma. Dobra odziedziczył Heinrich Otto von Gablenz, który nie miał dzieci. Posiadali dobra do 1774 roku. Po śmierci ostatniego z rodu von Gablenz majątek rozparcelowano pomiędzy 23 członków gminy.

Chocicz 1933, lubuskie

CHOCIM

Miasto położone w obwodzie czerniowieckim, w tzw. Besarabii-południowo-zachodniej części Ukrainy. Stolica rejonu. Początkami sięga X wieku. Do XIII wieku należał Chocim do księstw ruskich. Od XIV wieku Chocim w różnych okresach należał do Mołdawii, Turcji, Polski. W XVII-XVIII wieku była to turecka twierdza graniczna. W 1812 roku włączony do Rosji, od 1918 roku do Rumunii, w latach 1940 roku wraz z północną Bukowiną wchodzi w skład Ukraińskiej SSR, w latach 1941-44 ponownie włączony do Rumunii. Od 1945 roku należy ponownie do Ukraińskiej SSR. Od 1991 roku należy do Ukrainy.

ZAMEK

Usytuowany na wysokim brzegu Dniestru. Początki sięgają 1140 roku, kiedy wzniesiona została drewniana forteca należąca do Księstwa Halickiego, od 1199 roku do Księstwa Halicko-Wołyńskiego. W latach 1250-64 rozbudowana przez księcia Daniela Halickiego i jego syna Lwa. Nowy zamek murowany powstawał na zgliszczach spalonej fortecy. Pierwsze prace budowlane rozpoczęły się w 1325 i trwały do 1380 roku. W 1340 roku Chocim przejęty zostaje przez mołdawskiego księcia Dragosa, lennika króla Węgier ale dopiero za czasów księcia mołdawskiego Stefana III Wielkiego zamek został znacznie rozbudowany i wzmocniony. Od XIV do XVI wieku był siedzibą hospodarów-książąt mołdawskich. Pod koniec XVI wieku położony jest na terenie Państwa Osmańskiego, w którym obok żołnierzy mołdawskich stacjonują tureccy janczarzy. W tym okresie ponownie rozbudowana. W XVI i XVII wieku zamek zdobywany przez oddziały wojska polskiego- w 1538 zdobyty przez wojska hetmana Jana Tarnowskiego, w 1563 roku przez wojska Dymitra księcia Wiśniowieckiego, a także w roku 1600 i 1615. W 1621 roku na przełomie września i października odbyła się zwycięska bitwa wojsk Rzeczypospolitej Obojga Narodów pod dowództwem Jaka Karola Chodkiewicza nad wojskami sułtana Osmana II. Podczas trwania bitwy Jan Karol Chodkiewicz dnia 24 września umiera na terenie zamku. W 1650 roku twierdza zajęta przez wojska Bohdana Chmielnickiego. W 1673 roku druga zwycięska bitwa pod Chocimiem wojsk hetmana wielkiego koronnego Jana Sobieskiego z wojskami tureckimi pod dowództwem Husejna Paszy. W 1699 roku twierdza przejęta przez Mołdawię. Od 1711 roku przejęta przez Turków. Po przejęciu w XIX wieku przez Rosję traci na znaczeniu strategicznym.  

CHOCIMEK /Kotsemke, Buschweide/

Wieś położona w gminie Lubsko powiatu żarskiego. Wchodziła w skład państwa stanowego Żary. Wzmiankowana w 1381 roku(Koeczim). Wymieniona również w latach: 1520(Kottschemig), 1574(Kotscheneichen).W 1381 roku wieś posiadał Fritz von der Heide. W 1520 roku Hieronim von Biberstein przekazuje wieś Ulrichowi von Oppel. Rodzina von Oppel posiada majątek do 1622 roku. W 1599 roku dobra posiada Balthasar von Reinsperg. W latach 1707-09 majątek w rękach Hansa Christiana von Schwarth(z). Kolejni właściciele: von Oppel(1723, 1750), Simon(1810), Dulre(1823), Jӓnicke(1844, 1849, 1857). Na początku XX wieku(1903) dobra są własnością rodziny Pflug, później Gatzke(1929).

Chocimek 1933, lubuskie

Chocimino /Gutzmin/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Polanów powiatu koszalińskiego. Przed 1945 roku w powiecie sławieńskim. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1507 roku. W 1575 roku właścicielem wsi była rodzina von Lettow. Od 1618 roku właścicielem części majątku był Antonius von Natzmer. W 1840 roku ostatni z rodu von Lettow, Carl Friedrich sprzedał dobra Carlowi Friedrichowi Wilhelmowi Hasse. W XIX wieku częste zmiany właścicieli. Wymienia się rodzinę von Knuth. W 1910 roku majątek w rękach porucznik Ernst Wietholz, który w 1911 roku sprzedaje majątek rodzinie von der Osten-Fabeck. Na wzgórzu budują nową siedzibę- pałac, który nie przetrwał do dnia dzisiejszego. W starym dworze zamieszkał zarządca dóbr. W 1928 roku  właścicielem jest Carl von der Osten-Fabeck. Od 1919 do 1926 majątek dzierżawiony przez Streffer`a, doprowadzony do upadku. W 1929 dobra przejęte przez Urząd Powierniczy. W 1937 sprzedany doktorowi Merensky. Po 1945 roku majątek przejęty przez PGR.

DWÓR

Chocimino-dwór

Chocimino pow. Sławno, zachodniopomorskie

Dwór zbudowany prawdopodobnie w drugiej połowie XIX wieku, przebudowany w latach 30-tych XX wieku. Kolejne zmiany w strukturze dworu przeprowadzono po 1945 roku adoptując go    na biura PGR. Od 1911-12 był siedzibą zarządcy majątku.

PAŁAC

Chocimino pow. Sławno, zachodniopomorskie

Chocimino, zachodniopomorskie

Pałac zbudowany prawdopodobnie po 1911 roku przez nowych właścicieli, rodzinę von der Osten-Fabeck, zburzony po 1939 roku. Obecnie pozostałością po pałacu są resztki piwnic.

Chocimino zachód, zachodniopomorskie Chocimino wschód 1935, zachodniopomorskie