Osada położona w gminie Karnice powiatu gryfickiego. Były majątek ziemski.
W
Wołowiec /Ravenhorst/
Wieś położona w gminie Golczewo powiatu kamieńskiego. Wzmiankowana w 1380 roku będąc w posiadaniu rodu von Borck. Część wsi należała do braci Jaspara i Dietericha von Schmeling. W 1482 roku potwierdzone lenno przez księcia Bogusława X dla Heinricha von Borck. W 1604 roku wieś w posiadaniu rodu von Edling. W 1625 roku należała do Christopha Otto von Edling. W 1665 roku własność syna Christopha, Jürgena Friedricha von Edling. W 1699 roku majątek posiadali Bogislav Wilhelm, Bernd Friedrich, Otto Adrian i Carl Philipp. W 1741 roku dobra są w posiadaniu Otto Adriana, rok później w posiadaniu jego bratanka, Aegidiusa Carla Bernharda von Edling. W 1765 roku generał-major von Lettow-Vorbeck zakupuje wieś Wołowiec, którą przejmuje dopiero po śmierci Aegidiusa Carla Bernharda von Edling. Po nim 03.05.1775 roku dobra dziedziczy Johann Friedrich von Lettow-Vorbeck. Z tego rodu wymienia się również: Carla von Lettow-Vorbeck(1804) i Ferdinanda von Lettow-Vorbeck. W 1870 roku dobra obejmowały 2279 mórg ziemi. W 1879 roku majątek liczył 583,83 ha gruntów. W 1892 roku właścicielem majątku został kapitan von Dӧringen. W 1910 roku kiedy właścicielem był major Kurt von Dӧringen(+1927) dobra obejmowały 591 ha gruntów. W 1914 roku majątek posiadał Hans Pompe. W 1928 roku kiedy właścicielem był Gustav Schubotz majątek liczył 583 ha gruntów. Ostatnim właścicielem dóbr był H.Schubotz.
We wschodniej części wsi dwór z początku XIX wieku zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty dachem dwuspadowym. W sąsiedztwie dworu budynki gospodarcze oraz park krajobrazowy.
Wiejkówko /Kl. Weckow/
Miejscowość położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1299 roku. Lenno rodu Knut vel Knuth. W 1455 roku wieś podzielona pomiędzy rody: von Knuth i von Flemming. W 1482 roku wzmiankowany Hermann Knuth, w 1500 roku Hans Knuth. W 1628 roku mowa o dwóch majątkach rycerskich należących do Roloffa i Wulffa von Knuth. W 1709 roku majątek należał do Ernsta von Knuth. Po ugodzie z matką Barbarą Margarethą oraz jej drugim mężem Nicolausem Josuą von Grell, w 1763 roku dobra przejmuje kapitan Caspar Henning von Knut vel Knuth. Miał 3 córki. Majątek przepisał drugiej córce, Julianie zamężnej za Bernharda Ludwiga von Plӧtz, a po śmierci Bernharda Ludwiga w 1765 roku majątek odziedziczył jego syn, kapitan Friedrich Wilhelm von Plӧtz. W 1804 roku właścicielem majątku był Friedrich Wilhelm Eggart Henning(lub Heinrich) von Plӧtz. Zmarł w 1826 roku. Miał 6-dzieci, które odziedziczyły majątek i zarządzały nim wspólnie do 1863 roku. A były to: 1) Carl Heinrich Georg von Plӧtz, 2) Emilie von Schon, 3) Friedrich Wilhelm Albert von Plӧtz, 4) wdowa Auguste von Wedel, 5) Carl Hermann von Plӧtz, 6) żona pułkownika von Wolff. W 1863 roku majątek przejął najstarszy z rodzeństwa, Carl Heinrich Georg von Plӧtz. W 1910 roku kiedy właścicielem dóbr był Paul von Ploetz majątek liczył 843 ha gruntów. W 1928 i 1939 roku dobra liczyły 823 ha gruntów a właścicielem był Albrecht von Ploetz.
Po założeniu dworskim zachowały się resztki parku krajobrazowego oraz budynki gospodarcze.
Wartowo /Wartow/
Osada, obecnie część wsi Kołczewo położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Była lennem rodu von Flemming. Carl Friedrich von Flemming w 1754 roku sprzedaje część gruntów we wsi tzw.Kossatenhof Erdmannowi Krause. Wdowa po Erdmannie Krause w 1763 roku sprzedaje grunty Johannowi Danielowi Tank. Carl Friedrich von Flemming w 1755 roku na 30lat wydzierżawia majątek J.G.Wulf. Na majątku przebywał do 1764 roku odsprzedając dzierżawę Danielowi Ludwigowi Krause ze Szczecina. Po nim majątek przechodzi w ręce jego syna, Christopha Ludwiga Krause. W 1793 roku Johann Daniel Tank odsprzedaje Kossatenhof wdowie po Johannie Philippie Ferno, Charlotte Wilhelminie, z domu Rosenfeld. Decyzją braci Juliusa Friedricha Wilhelma von Flemming z Buka, Friedricha Ludwiga Heinricha von Flemming z Mierzęcina i Adolfa Bogusława von Flemming z Bukow w 1795 roku odsprzedali majątek wdowie Ferno, która w 1804 roku sprzedała dobra Johannowi Samuelowi Weichbrodt. Po nim w 1845 roku majątek odziedziczył jego syn, porucznik Otto Wilhelm Ferdinand Weichbrodt. W 1858 roku za sumę 60000 talarów sprzedał majątek Raimundowi Nӧbel. W 1870 roku majątek jego obejmował 543 ha. W 1879 roku majątek liczył 140,89 ha gruntów. Od 1905 roku Wartowo było własnością rodziny Tesch. W tym czasie majątek liczył 234 ha gruntów. W 1928 roku dobra należały do E.Salzsieder juniora i liczyły 110 ha gruntów.
ZESPÓŁ DWORSKI
Pozostałością zespołu dworskiego są resztki parku, zabudowań gospodarczych wraz z podwórzem.
- Resztki parku dworskiego
- Resztki parku dworskiego
- Resztki parku dworskiego
- Resztki parku dworskiego
- Droga dojazdowa do folwarku
- Droga dojazdowa do folwarku
- Obrzeże parku
- Resztki zabudowań folwarcznych
- Ruina stajni
- Ruina stajni
- Ruina stajni
- Podwórko folwarczne z zabudowaniami
- Droga z widoczną ruiną budynku gospodarczego
Wyszobór /Wisbu/
Wieś położona w gminie Płoty powiatu gryfickiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1370 roku jako własność rodu von der Osten. Od 1448 roku podległa linii rodu z Dąbia. Pierwszym wymienionym z imienia przedstawicielem rodu był Otto Friedrich von der Osten. Część dóbr we wsi w 1702 roku należał do wdowy Margarethy Lucii von der Osten, z domu von Manteuffel. W 1739 roku majątek A zakupił kapitan Hans Adam von Wachholtz, po którym dobra przejęła wdowa, Hedewig Elisabeth, z domu von Podewils. W 1755 roku majątek testamentem przepisany Johannie Elisabeth Christianie von Borck, z domu von der Osten, córce kapitana Petera Christiana von der Osten. W wieku XVIII podział dóbr na majątek A i majątek B. Majątek A w 1716 roku majątek posiada wdowa Dinniesie Friederichu von der Osten. W 1721 roku na 30 lat w dzierżawę majątek przejął Jürgen Lorenz von Kameke. W 1745 roku dobra w rękach wdowy. Później majątek A przejął Matthias Conrad von der Osten. Majątek A w 1756 roku należał do kapitana Petera Christopha von der Osten. Po jego śmierci dobra przejął kapitan George Caspar von der Osten. W 1769 roku majątek posiada wdowa Hedwig Elisabeth z domu von Zastrow i przekazuje majątek synowi, porucznikowi Georgowi Juliusowi Felixowi von der Osten. Majątek B należał do Barbary Heleny von der Osten, z domu von Brüsewitz. Rodzina von der Osten posiadała majątek do 1945 roku. W 1879 roku majątek obejmował 1159,24 ha gruntów.
W północno-wschodniej części wsi zespól dworski składający się z: dworu, parku krajobrazowego oraz zespołu folwarcznego.
Wójcin /Waitendorf/
Osada położona w gminie Warnice powiatu pyrzyckiego. Początki wsi sięgają XVI wieku i należała do wsi Barnim jako majątek „G”. W tym czasie należała do rodu von Billerbeck. W 1819 roku właścicielem wsi jest Georg von Thiede i w tym czasie po odłączeniu od Barnimia przyjmuje nazwę „Thiedensfele”. W tym roku powstał dwór i budynki folwarczne, które w 1852 roku spaliły się. Właścicielem wsi jest Herman von Boltenstern, który buduje nową siedzibę w stylu willi włoskiej, przebudowuje budynki folwarczne oraz przeorganizował park przypałacowy. Od 1863 roku wieś otrzymała nazwę Waitendorf, obowiązującą do 1945 roku.
Wierzchowice /Wirschkowitz/

Wojcieszów /Stoeckel-Kauffung/
Większyce /Wiegschutz/
Wierzchominko /Varchminshagen/
Wieleń /Filehne/
Widuchowa /Fiddichow/





















































