Wieś leżąca w gminie Łobez powiatu łobeskiego. Wieś wzmiankowana w XVII wieku jako własność rodu von Borcke. W XVIII i na początku XIX wieku wymieniony: Wilhelm Leopold von Borcke i Philipp Ludwig Christoph August von Borcke. W połowie XIX wieku zmiana właścicieli majątku- dobra w rękach rodziny von Kannenberg. Kolejnym właścicielem jest rodzina Klug/1905/. Majątek ponownie wraca w ręce rodu von Borcke i pozostaje w ich posiadaniu do 1945 roku.
Wieś położona w gminie Czarne powiatu człuchowskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1360 roku. Wtedy to wieś została przyznana czterem rycerzom: Kayandowi i Woyczechowi von Polnitz i Nikolausowi i Clausowi von Geylenfeld przez Wielkiego Mistrza Zakony, Winricha von Kniprode. W 1570 roku właścicielem był M. von Walde i J. Becker herbu Leliwa. W 1718 roku Piotr Ewald von Manteuffel-Kiełpiński zakupił majątek od swojej siostry Elżbiety Perpetuy(Petronelli) Broniewskiej. W 1804 roku rodzina Manteuffel-Kiełpińskich sprzedała majątek rodzinie Przytarskich. W drugiej połowie XIX wieku wieś przeszła w ręce rodu von Mackkensen. Do 1945 roku była własnością marszałka polnego Augusta von Mackensena a majątkiem zarządzała Elisabeth von Mackkensen, z domu Bohnstedt.
Pałac
We wsi po założeniu zachował się pałac, park krajobrazowy, resztki zabudowy gospodarczej. W 2007 roku pałac strawił pożar. Obecnie w postępującej ruinie.
Wieś położona w gminie Gryfino powiatu gryfińskiego. We wsi istniał majątek ziemski. W 1879 roku własność rodziny Runge Majątek liczył 447,50 ha gruntów. Posiadali dobra do 1939 roku. W 1910 roku majątek własnością Pani Runge liczył 591,05 ha gruntów. W 1928 roku majątek będący własnością Georga Runge liczył 601 ha gruntów.
Założenie dworskie
Dwór zniszczony podczas działań wojennych II wojny światowej. Po założeniu zachował się park krajobrazowy.
Wieś położona w gminie Dygowo powiatu kołobrzeskiego. Po raz pierwszy wymieniona została w roku 1240 roku, kiedy należąła do księcia pomorskiego, Barnima I, później do biskupa kamieńskiego. Jako właścicieli wymienia się rodziny: von Damitz, von Blankensee, von Lebrecht. W 1804 roku wieś należała do rodu von Heidebreck/Heydebreck/. W tym czasie należała do Carla Christopha Philippa von Heidebreck. W latach 1825-57 należała do kupca z Kołobrzegu, Schroeder`a. Później przechodzi w ręce Augusta von Ahrens`a i jest właścicielem do 1905 roku. Kolejnym posiadaczem majątku zostaje Mach, któy sprzedaje majątek Heinrichowi von Enckevort. Ostatnim właśicicielem dóbr wrzosowskich jest Ulrich von Enckevort.
DWÓR
W otoczeniu parku krajobrazowego o powierzchni 3 ha znajdował się do 1945 roku dwór zbudowany prawdopodobnie na przełomie XVIII/XIX wieku przez rodzinę von Heidebreck. Prawdopodobnie przebudowywany. W 1945 roku spalony przez jeńców francuskich jako odwet za ich okrutne traktowanie przez właściciela majątku.
Wieś położona w gminie Osina powiatu goleniowskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w XV wieku. W tym czasie dobra rycerskie należały do trzech rodzin: hrabiów von Eberstein z Nowogardu, von Knuth i von Lentze(Lenz,Lentz, Lentzen). W 1430 roku wymieniony Bernhard (Bernd) von Lentze, który był synem Ludekino de Lentzen(1374). W 1445 roku wymieniany Jakob von dem Lentze. Miał dwóch synów Jacobusa(*1448) i Laurentiusa(*1458). W 1445 roku sprzedał Węgorzyce Henningowi von Mildenitz z Rybokart. W 1663 roku po śmierci Ludwiga Christophera hrabiego von Eberstein dobra przejmuje rodzina von Mildenitz. W 1665 roku przejmują dobra po rodzinie von Knuth. W 1669 roku wieś w rękach rodu von Edling. W 1778 roku włości są własnością Aegiusa Carla Bernharda von Edling. W 1791 roku po wygaśnięciu rodu von Edling-Wangeritz Węgorzyce w rękach generała Heinricha Wilhelma von Lettow później w rękach gałęzi von Lettow-Vorbeck. W 1870 roku dobra liczyły 1974 akrów ziemi a w 1879 kiedy właścicielem był Rüdiger von Lettow włości obejmowały 505,36 ha ziemi. W 1910 roku majątek obejmował 637,35 ha ziemi a w 1928 roku kiedy dobra były w rękach Agnes von Lettow-Vorbeck majątek liczył 648,5 ha ziemi. Ostatnią właścicielką majątku była córka Agnes von Lettow-Vorbeck, Elise von Bismarck.
ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWE
Po 1945 roku majątek przejęty przez Skarb Państwa a na jego terenie utworzone PGR. Sam pałac zniszczony podczas działa wojennych rozebrany w latach 50-tych i 60-tych. Po założeniu zachował się park krajobrazowy oraz resztki zabudowy gospodarczej.
