MAŁOMICE /Mallmitz/

Wieś gminna położona w powiecie żagańskim. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1329 roku. Od 1397 roku wieś należy do rodu von Kittlitz. W 1431 roku wymienia się też rodzinę von dem Borne.  Pod koniec lat 30-tych XVI wieku wieś jest w rękach rodziny von Schoenaich. Od 1560 roku Małomice ponownie w rękach rodu von Kittlitz– braci Kacpra, Fryderyka, Karola i Leonarda. Na przełomie wieku XVI  i XVII właścicielami wsi jest rodzina von Tschammer. Od 1632 do 1633 Małomice były w rękach Karola Hannibala von zu Dohna. Po śmierci ostatniego z von Kittlitzów,  Jana Zygmunta w roku 1680, Małomice przechodzą w ręce rodu von Redern poprzez małżeństwo Ursuli Marii von Kittlitz z Karlem Moritzem von Redern. Od 1766 roku do 1945 roku w rękach rodziny von zu Dohna.

ZAMEK/PAŁAC

Prawdopodobnie w XIV/XV wieku przez rodzinę von Kittlitz została wybudowana siedziba rodowa- zamek o nie znanej lokalizacji i wyglądzie. Przypuszcza się, że  na fundamentach zamku  von Kittlitzów rodzina von Redern buduje dwór obronny. W 1698 roku Gotfryd von Redern na fundamentach poprzedniej siedziby wybudował pałac wzorując się na rezydencji von Lobkowitza w Żaganiu. Pałac zniszczony przez wojska napoleońskie, odbudowany w połowie XIX wieku. Zniszczony w 1945 roku podczas działań wojennych.

Małomice Małomice- lubuskie Małomice- pałac od strony stawu Małomice z korespondencją arystokracji, lubuskie

Małomice-palac zu Dohna, lubuskie

Małomice-park001 Małomice-park002

Małomice-pałac, lubuskie

PAŁACYK

Małomice- mały pałac

WILLA

Małomice- willa w ogrodzie Małomice-willa, lubuskie

Małomice, lubuskie

MAŁOWICE /Mallwitz/

Wieś położona w gminie Lubsko powiatu żarskiego. Początki wsi sięgają średniowiecza. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1452 roku(Malewitz) oraz w 1538 roku(Malwicz). Jako właścicieli wsi i majątku wymienia się rody: von Oppel(1527-1590), von Reinsberg(1590-1716), von Oppel(1721-1765). Od początku XIX wieku dobra posiada rodzina Bader(1804, 1810, 1844, 1850). Na początku XX wieku majątek w rękach rodziny Wicke. Posiadają dobra do 1945 roku. W północno-wschodniej części wsi pozostałości po majątku ziemskim- zabudowania folwarczne z podwórzem oraz resztki parku dworskiego.

malowice-1933-lubuskie

MAŁUSZÓW /Malsow/

Wieś położona w gminie Sulęcin powiatu sulęcińskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1241 roku. W tym roku przekazana zakonowi templariuszy. Na początku XIV wieku należała do Busse von Barbo i Albrechta von Klepzig. W 1350 roku dobra rycerskie przekazane zakonowi joannitów. W 1405 roku pojawia się podział wsi na majątek należący do joannitów oraz drugi przynależny do rodziny Güsser. W 1448 roku wymieniona wdowa po Berndcie von Gleusser. Pod koniec XV wieku podzielona na kilka działów własnościowych. W 1485 roku poza majątkiem należącym do zakonu joannitów pojawia się majątek należący do Siegmunda Slaberndorf. W 1511 roku wymieniony Balzer von Slaberndorf. W 1519 roku kolejny właściciel ziemski we wsi- Balzer von Buntz z Bobrówka oraz majątki należące do Balzera von Slaberndorf, joannitów oraz do Matthiasa von Uchtenhagens. W 1527 roku pojawia się Melchior von Pfuhl. W 1532 roku wymienieni bracia Jacob i Joachim von Buntsch, którzy po śmierci  Balzera von Slaberndorf przejęli jego majątek. W 1536 roku pojawiają się bracia Georg i Heinrich von Therbach. W 1537/38 Jakob von Buntsch po śmierci Hansena von Slaberndorf przejmuje połowę wsi. W 1542 roku sprzedał majątek swojemu kuzynowi Hansowi von Buntsch. W 1564 roku dobra należą do Wolfa von Buntsch. W 1565 roku dwa działy własnościowe należące do Hansa von Buntsch i Melchiora von Thierbach.

W 1538 roku dobra joannicie przejmuje Dictus Gabriel. W 1546 roku majątek posiadają jego synowie: Hans i Dictus Gabriel. W 1571 roku Melchior Gabriel z Magdeburga i jego brat Nickel Gabriel sprzedają swoje dobra szwagrowi Lade, który kilka lat później odsprzedał je Georgowi von Enderlein. Z koli on sprzedał majątek w 1574 roku Hansowi von Lӧben. W 1587 roku Hans von Lӧben odsprzedał część swojego majątku Hansowi von Eichendorf. W 1587 roku sprzedał je Nickelowi Striegel ale część dóbr już od 1583 roku była w posiadaniu Hansa Pessler. W 1595 roku majątek ten w posiadaniu Hansa von Falkenhagen z Sulęcina, który przechodzą na własność Baltina von Wermsdorf. On z kolei w 1598 roku sprzedał dobra Baltinowi Knospe.

W 1605 roku wymienieni Hans i Gottfried von Buntsch. W 1724 roku majątki należące do rodów: von Luck, von Schmolcke, von Buntsch. Wymienia się również rodziny: von Horn, von Poussadiere, von Ludwig. Na początku XIX wieku majątek w rękach rodziny Kowalski(y)(1828). W połowie XIX wieku własność rodziny Tiebel(1855,1857). W 1879 roku majątek należący do wdowy Tiebel liczył 716,40 ha gruntów. W 1896 roku majątek w posiadaniu wdowy Keil. W 1907 roku majątek posiada Hans Keil. W tym czasie majątek liczył 221 ha gruntów. Rodzina Keil była właścicielem dóbr do 1945 roku.

maluszow-2-1923-lubuskie

Manowo /Manow/

 Wieś po raz pierwszy wymieniona już w 1300 roku. Od wieków była w posiadaniu starego pomorskiego rodu von Glasenapp. Już w 1375 roku jako właściciela wsi podano Henninga von Glasenapp. Wieś w ich rękach była do 1837 roku. Ostatnią z rodu von Glasenapp była córka Augusta, Luisa Leopoldina Wilhelmina, która po śmierci ojca poślubiła w roku 1828 rotmistrza von Schlieffena. W 1837 sprzedaje majątek Carlowi Wilhelmowi hrabiemu von Wartensleben. W 1847 roku sprzedaje wieś braciom von Holtz. Ostatnim właścicielem do 1945 roku był Adolf von Schmidtsdorff.

DWÓR

Manowo-pałac

W południowej części wsi położone było założenie dworskie, składające się z dworu i parku oraz budynków folwarcznych z okazałym budynkiem administracyjno-mieszkalnym, rozciągające się po obu stronach drogi. Całość założenia była połączona drogą, prostopadłą do drogi wiejskiej, w części wysadzanej kasztanowcami. W 1945 roku dwór uległ zniszczeniu. Na jego miejscu stoi nowy budynek. Pozostałością po założeniu jest park i resztki zabudowań folwarcznych. We wsi znajduje się drugi park- park leśny założony prawdopodobnie w XVIII wieku, który służył mieszkańcom jako teren rekreacyjny.

 

Manowo pow. Koszalin, zachodniopomorskie

 

Rodzina von Glasenapp

Glasenapp

MARCINÓW /Mersdorf/

Wieś położona w gminie Trzebiel powiatu żarskiego. W 1474 roku należała do rodu von Unwürde z Bogumiłowa( w 1485 roku już nie są notowani jako właściciele wsi). W latach 1503-1589 wieś należy do rodu von Schӧnaich z Lipinek Łużyckich. Po przejęciu wsi przez władzę cesarską w 1589 roku wieś od 1597 roku jest własnością rodu von zu Dohna-Straupitz. Posiadają wieś do 1625 roku. Córka von zu Dohna-Straupitz wychodzi za mąż za członka rodu von Callenberg(w 1651 roku otrzymuje tytuł barona, w 1671 roku hrabiego Rzeszy). Dobra są w rękach hrabiego von Callenberg w 1785 roku. Później majątek jest własnością: hrabiego von Pückler(1785), zięcia hrabiego von Callenberg, hrabiego von Nostitz, hrabiego von Hatzfeld-Weisweiler i hrabiego von Hatzfeld-Schoenstein(1845-1846), księcia Holandii(1846), hrabiego von Arnim(1883-1940). Część wsi zwana Okalenice-Schӧnborn należała do rodu von Gersdorf z Niwic w 1622 roku. W latach 1769-1845 do rodziny Tettmeyer.

Marcinów-Okalenice 1901, lubuskie

MARCINÓW /Merzdorf/

Wieś położona w gminie Brzeźnica powiatu żagańskiego. Na początku doszło do podziału wsi na dwa majątki- I-szy wymieniony w 1438 roku należał do rodu von Promnitz z Wichowa a od 1440 roku do rodu von Promnitz z Jeleniowa, właścicieli majątku II, i w 1440 roku doszło do scalenia dóbr. Majątek II wymieniony był w 1434 roku, a więc to jest najstarsza część wsi. Był początkowo własnością cesarską a od 1434 roku należał do hrabiów von Schaffgotsch, po których majątek staje się własnością rodu von Promnitz z Jeleniowa(1440). W latach 1447-1602 wieś jest dobrem rodu von Promnitz z Wichowa. Od 1602 roku przechodzi w ręce baronów von Gersdorf z Wichowa i Skibic. Od 1717 roku właścicielem dóbr są hrabiowie von Redern z Małomic a w 1744 roku była już w posiadaniu baronów von Lüttwitz z Wichowa Dolnego. Później częste zmiany właścicieli.  Wymienia się: Panią Prose(1834), Pachnur(1841), Schultze(1845), Ackermann(1846). Później dobra należały do właścicieli Wichowa Dolnego. Rodzina Ackermann posiadała majątek do 1892 roku ale już od 1870 roku była wymieniona rodzina Jordan.

Willa

marcinow-1901-lubuskie

Margowo /Morgow/

Wieś położona w gminie Świerzno powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1373 roku(Morgow) będąc własnością Heinricha von der Osten, rycerza z Płot, właściciel Jatek i Margowa. W 1392 roku część wsi należy do rodu von Steinwehr. W 1396 roku rodzina von Steinwehr z Niemicy, Świeszewa i Kamienia posiadają połowę wsi. Druga połowa wsi należała do rodu von Knuth. W 1594 roku właścicielem połowy wsi oprócz rodziny von Steinwehr jest Wulf Knuth, Eustachius Plӧtz oraz Steffen Brüsewitz. Majątek rodu von Knuth oraz von Brüsewitz został wykupiony przez rodzinę von Plӧtz a w 1753/55 roku  przez rodzinę von Steinwehr. Prawdopodobnie część gruntów we wsi posiadała również rodzina von Lepel, spokrewniona z rodem von Steinwehr. W 1775 roku majątek zakupił mieszczanin Bogislav Elbe. W 1782 roku doszło do połączenia wszystkich majątków, będących w rękach rodu Elbe. Wszystko za sprawą małżeństwa B.Elbe z Dorotheą Louisą Juliane von Lepel. Z tego rodu wymienia się: Johanna Franza Ernsta von Elbe(zm.1812), Franza Bogislava von Elbe(XIX), Wilhelma von Elbe(1884), Juliusa von Elbe(lata 20-te XXw.).W 1884 roku rodzina nobilitowana. Majątek był w posiadaniu rodziny von Elbe do 1945 roku. W 1910 i 1928 roku majątek posiadał Julius von Elbe a dobra liczyły 734 ha gruntów(1910) i 777 ha gruntów w 1928 roku.

216252211208207

214199196193157

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

Na założenie dworskie składa się: dwór z 1772 roku(skrzydło północne), rozbudowany i przebudowany w 1859 i 1885 roku(pseudobarokowy ryzalit i dobudowane skrzydło południowe dwukondygnacyjne z neogotycką wieżą z neorenesansowym ryzalitem). Kolejna przebudowa lub remont w 1903 roku. Po 1945 roku we dworze mieściły się biura PGR, stołówka i mieszkania pracownicze. Opustoszały ulega destrukcji.  W sąsiedztwie park krajobrazowy o pow. 4,7 ha z XVIII wieku, ze stawem.

Morgowo, zachodniopomorskie