Nieistniejąca osada położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Były folwark.
Archiwa autora: Jerzy Dubiel
LUGVORWERK
Nieistniejący folwark położony w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego.
LIPNO /Lippen/
Wieś położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1507(Lyppen) oraz w 1509(Lippen). W tym czasie wchodziła w skład dóbr rodu von Rothenburg. W 1555 roku wzmiankowany Juncker George von Rothenburg. W XVII i XVIII była własnością rodu von Grünberg(von Grüneberg)- wzmiankowany Balthasar Leonhard(05.03.1643-18.06.1696), również właściciel Lipna k. Świdnicy. Żonaty był z Eleonore Kunegunde von Unruh(1641-1698) z Raculi k. Zielonej Góry. Kolejnym właścicielem był syn Balthasara Leonharda, Johann Fabian(17.05.1679-24.12.1730 Lipno). Żonaty był z wdową Johanne Helene von Berge z Niwisk(13.06.1687-24.04.1737r.), wymieniony w 1713 i 1719 roku, fundator dzwonu, zachowanego do dzisiaj. Posiadał majątek w Jeleniowie i tam zamieszkiwał. Miał dwóch niepełnoletnich synów. Brat jego mieszkał w Jaworze. Na początku XIX wieku majątek jest w posiadaniu rodu von Wulffen(1828). Od 1852 roku dobra przechodzą w ręce rodziny Glӓser- wymieniona Friederike Glӓser. W 1857 roku nadal posiadali majątek. W 1879 roku kiedy właścicielem był radca Hübner dobra obejmowały 538,07 ha gruntów. W 1896 roku właścicielem majątku o powierzchni 538ha był Adolf Neumann. Od początku XX wieku majątek staje się własnością rodziny von Koscielski– wzmiankowany Oscar von Koscielski urodzony w 1858r. W 1914 roku majątek obejmował 562ha gruntów i należał do Ottona von Levetzow(ur.1874r.) z Sellendorf w powiecie Dahme-Spreewald. W 1923 roku właścicielem majątku była rodzina Dasse. Prawdopodobnie pod koniec lat 20-tych majątek rozparcelowano. W 1929 osada rolnicza.
MAJĄTEK
Po dawnym zespole dworskim zachował się park krajobrazowy oraz resztki zabudowań gospodarczych.
DOBRA /Vw.Dober/
Osada leśna położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Były folwark.
SŁONE /Schloin/
Wieś położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1295 roku. Była własnością biskupstwa wrocławskiego. Przed 1305 rokiem bracia Schamborius i Jacobus sprzedają wieś obywatelowi z Głogowa, Petrusowi. W 1305 roku wieś stanowi własność komesa Szenko. Przez ponad 200 lat nic nie wiadomo o kolejnych właścicielach wsi aczkolwiek prawdopodobnie wieś był tak jak pobliski Buchałów w rękach rodu von Glaubitz. W XVI wieku pojawia się rodzina von Knobelsdorff. W 1509 roku właścicielem Słonych jest Peter von Knobelsdorff a w 1529 roku jako właściciel wsi wymieniony Balthasar von Knobelsdorff, właściciel Letnicy. W 1555 roku właścicielem jest Grabs von Nechern. W 1560 roku dobra wracają w ręce rodu von Knobelsdorff za sprawą Asmusa- prawdopodobnie scalenie dóbr z Buchałowem, ale już w 1605 wymienieni zostają bracia Sebastian i Christian von Schwartz. W 1607 roku wymieniony Sebastian von Schwarz. W 1681 roku siedział tu Balzer von Unruh. Kolejna informacja o właścicielach wsi pojawia się w roku 1705 roku za sprawą Balthasara Tobiasa von Knobelsdorff z Herwigsdorf, syn Balthasara Erasmusa z Hirschfeldau, wymieniony ponownie w 1722 roku. Przez małżonkę z domu von Unruh posiadł Słone. W 1743 roku mowa o Kasperze Gottlobie von Knobelsdorff. Rodzina von Knobelsdorff pozostawała w posiadaniu majątku w Słonych do XX wieku. W 1791 roku mowa o siedzibie dworskiej i folwarku. Wymienieni w spisie właścicieli w 1866 roku. W 1873 roku majątek obejmował 1811 mórg ziemi. 1857- porucznik Arthur von Knobelsdorff. W 1894 i w 1898 i w 1902 i w 1905, 1909 roku majątek wchodził w fideikomis dóbr buchałowskich, którego w tym czasie właścicielem był baron Prott Vaspar Tobias von Knobelsdorff a majątek obejmował z folwarkiem Wilkanówko(Heinrichau) 407ha. W 1909 roku dzierżawcą był Georg Ebel. W 1917 roku majątek o areale 407ha z majątkiem Heinrichau należał do barona Ernsta von Knoeblsdorff a dzierżawcą był Georg Ebel.
ZESPÓŁ DWORSKI
Przy ulicy Szkolnej pozostałości po zespole dworskim.
ROKICIE /Dorotheenhof Neu Vw/
Nieistniejąca osada położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Były folwark.
ORZEWO /Neukirch/
Wieś położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Do 1994 roku nazywała się Radomia II. Na południe od centrum wsi położony był folwark-obecnie bez śladu po założeniu.
ZAGÓRZE /Jonasberg/
Wieś położona w gminie Czerwieńsk powiatu zielonogórskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1300 roku. Była lennem rodu von Lesslau. W 1300 roku wspomniany Jonas von Lesslau. W 1376 i 1408 wymieniany Erich von Lesslau. W XV wieku część gruntów we wsi należała do zakonu augustianów z Żagania, część do Heinricha von Landsberg(1428) i do rodziny von Lesslau. W 1529 roku wymienieni zostali Walentin i Assmann von Lesslau, a w 1543 roku tylko Walentin von Lesslau. Ostatnim przedstawicielem rodu von Lesslau w Zagórzu był wymieniony w 1625 roku Peter von Lesslau. Po jego śmierci doszło do kłótni o spadek pomiędzy siostrami zmarłego. W 1630 roku jako właściciel dóbr wymieniony jest Peter von Grünberg. Później częste zmiany właścicieli majątku. Wymienieni: Bartel von Stentzsch(1654), Rudolph Erthmann von Stentzsch(1670), Abraham von Grünberg(1674), Konrad von Troschke(1691), Johan Adolph von Arnold(1704-1713), George Abraham von Knobelsdorff(1731-1738), Ernst Rudolf von Schweinischen(1738-1743), Dehmel von Grünberg(1745), baron von Borrwitz(1746), von Gladig(1747), von Braun(1754), von Nassau(1759), von Stosch(1761), von Lӧben(1763), von Poser(1784), baron von Tschammer(1787), von Plӧtz(1800), von Reiche(1804), Kӧhler(1829), książę Karl von Schönaich-Carolath(1845).
Od XIV wieku we wsi siedziba dworska, zbudowana przez rodzinę von Lesslau. Obecnie w części środkowej pozostałości po założeniu dworskim: budynek z XVIII wieku prawdopodobnie dwór oraz resztki zabudowy gospodarczej.
PRZYLEP /Schertendorf/
Była wieś, obecnie część Zielonej Góry. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1400 roku. W tym czasie należy do Siegmunda von Lesslau. W XVI wieku dwa majątki, jeden w rękach rodu von Lesslau, drugi w posiadaniu rodziny von Landeskron. W 1625 roku wymieniony Nicolaus von Landeskron oraz Peter von Lesslau. W 1681 roku wymienia się Christopha Melchiora von Landeskron a drugi majątek w rękach rodziny von Troschke. W 1688 roku majątek B własnością Christopha Georga von Troschke. Prawdopodobnie za jego czasów dochodzi do scalenia dóbr. Od początków XVIII wieku częste zmiany właścicieli dóbr: w latach 1709-15 majątek posiada Johann Adolph von Arnold, w 1719 roku właścicielem jest Gottlob Ehrenreich von Gersdorf. W 1722 roku dobra posiada Melchior von Pfӧrtner, a w latach 1726-1745 wymieniony Andreas von Pfӧrtner. W latach 1748-1771 dobra posiada Ferdinand von Rabenau. W 1784 roku majątek w rękach hrabiów von Rothenburg. W 1788 roku wieś zakupił książę Biron, a po jego śmierci w 1800 roku wieś odziedziczyła córka Pauline Marie Louise księżna von Hohenzollern-Hechingen.
Dwór
W północno-wschodniej części wsi pozostałości po zespole dworsko-folwarcznym.
ŁĘŻYCA /Lansitz/
Była wieś, obecnie część Zielonej Góry. Wzmiankowana w 1300 roku. Część wsi była własnością miasta Zielona Góra, część w rękach rodu von Lesslau z pobliskiego Zagórza. W 1422 roku jako właściciele wsi pojawiają się bracia Fritsche i Hans von Lesslau. W 1529 roku wymienia się Hansa, Walentina i Assmanna von Lesslau. W 1532 roku wymieniony tylko Assmann von Lesslau. W XVIII wieku mowa jest o folwarku. W centrum miejscowości resztki założenia folwarcznego.
WIELOBŁOTA /Sattel/
Wieś położona w gminie Zabór powiatu zielonogórskiego. W południowej części wsi znajdował się folwark. Pozostałością po założeniu to kępa drzew.
ŁUGOWO /Wilhelminenthal/
Dawna wieś, obecnie część Zielonej Góry. Założona w 1795 roku przez Johanna Stephana Bojanowskiego, właściciela Nowego Kisielina. Na terenie wsi w jej południowej części położony był folwark. Majątek podlegał pod dobra w Nowym Kisielinie.
