SŁONE /Schloin/

Wieś położona w gminie Świdnica powiatu zielonogórskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1295 roku. Była własnością biskupstwa wrocławskiego. Przed 1305 rokiem bracia Schamborius i Jacobus sprzedają wieś obywatelowi z Głogowa, Petrusowi.  W 1305 roku wieś stanowi własność komesa Szenko. Przez ponad 200 lat nic nie wiadomo o kolejnych właścicielach wsi aczkolwiek prawdopodobnie wieś był tak jak pobliski Buchałów w rękach rodu von Glaubitz. W XVI wieku pojawia się rodzina von Knobelsdorff. W 1509 roku właścicielem Słonych jest Peter von Knobelsdorff a w 1529 roku jako właściciel wsi wymieniony Balthasar von Knobelsdorff, właściciel Letnicy. W 1555 roku właścicielem jest Grabs von Nechern. W 1560 roku dobra wracają w ręce rodu von Knobelsdorff za sprawą Asmusa- prawdopodobnie scalenie dóbr z Buchałowem, ale już w 1605 wymienieni zostają bracia Sebastian i Christian von Schwartz. W 1607 roku wymieniony Sebastian von Schwarz. W 1681 roku siedział tu Balzer von Unruh. Kolejna informacja o właścicielach wsi pojawia się w roku 1705 roku za sprawą Balthasara Tobiasa von Knobelsdorff z Herwigsdorf, syn Balthasara Erasmusa z Hirschfeldau, wymieniony ponownie w 1722 roku. Przez małżonkę z domu von Unruh posiadł Słone. W 1743 roku mowa o Kasperze Gottlobie von Knobelsdorff. Rodzina von Knobelsdorff pozostawała  w posiadaniu majątku w Słonych do XX wieku. W 1791 roku mowa o siedzibie dworskiej i folwarku. Wymienieni w spisie właścicieli w 1866 roku. W 1873 roku majątek obejmował 1811 mórg ziemi. 1857- porucznik Arthur von Knobelsdorff. W 1894 i w 1898 i w 1902 i w 1905, 1909 roku majątek wchodził w fideikomis dóbr buchałowskich, którego w tym czasie właścicielem był baron Prott Vaspar Tobias von Knobelsdorff a majątek obejmował z folwarkiem Wilkanówko(Heinrichau) 407ha. W 1909 roku dzierżawcą był Georg Ebel. W 1917 roku majątek o areale 407ha z majątkiem Heinrichau należał do barona Ernsta von Knoeblsdorff a dzierżawcą był Georg Ebel.

ZESPÓŁ DWORSKI

Przy ulicy Szkolnej pozostałości po zespole dworskim.

slone-1896-lubuskie