LASOCIN /Lessendorf/

Wieś leżąca w gminie Kożuchów powiatu nowosolskiego sięga korzeniami średniowiecza. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1220 roku. Na początku XIV wieku wymieniany jest Heinrich Sulke von Lessotendorf, późniejszy kasztelan zbąszyński i wojewoda poznański. Henryk Sułek był przedstawicielem rodu Jeleńczyków. W połowie XIV wieku wieś w posiadaniu Nicolausa von Kottwitz(1354). W 1397 roku wymieniony Siegfrid von Kottwitz, w roku 1473 Nickela von Kottwitz. Na początku XVI wieku wieś ulega podziałowi: wieś jest w posiadaniu rodziny von Promnitz i von Kottwitz. Po 1475 roku część wsi należy do Caspara von Promnitz. Jego synem był Balthasar von Promnitz(*1488-+1562), późniejszy biskup wrocławski i twórca potęgi rodu, urodzony w Lasocinie. Starszy z synów Caspar(1501) odziedziczył po ojcu majątek. Wnuk Caspara, Abraham zmarły w 1613 roku był ostatnim przedstawicielem rodu zamieszkałym w Lasocinie. Po jego śmierci dobra odziedziczył Heinrich Anselm von Promnitz, który sprzedał Lasocin. W 1621 roku umiera Pan na Lasocinie, Johann von Landskron(Landscron, Landeskron). W 1622 roku wymieniony Johann von Landskron, syn Johanna, w 1671 oraz w 1681 roku wymieniony Hans Rudolph von Landskron. Prawdopodobnie ostatni z rodu- Hans Rudolph von Landskron jest budowniczym pałacu w Lasocinie wzniesionym w latach 1679-1689. Obok pałacu założono park i wzniesiono zabudowania folwarczne. Około roku 1713 majątek przechodzi na własność rodziny hrabiów von Globen und Stambach. Wymieniony Johann Ferdinand hrabia von Globen und Stambach miał jednego syna, Christopha Erdmanna Philippa hrabiego von Globen und Stambach, który umierając w 1737 roku był ostatnim z rodu zamieszkałym w Lasocinie. W 1752 roku wieś posiadał Balthasar Abraham baron von Glaubitz und Altengabel(*1680-+1752), ożenionym z Ursulą Catheriną z domu von Stosch. W 1762/3 roku majątek zakupił emerytowany pułkownik armii pruskiej Lewin August baron von Dingelstedt(*1718-+1807). Ożeniony z Charlotte Sophie z domu von Koschenbahr. Małżeństwo było bezdzietne. Po jego śmierci majątek dziedziczy jego siostrzeniec generał major August von Lehsten, który przyjął nazwisko von Lehsten-Dingelstedt. Dobra dziedziczy jego syn, późniejszy baron Carl August(*1794-+1863). W latach 1870-1910  właścicielem majątku jest Franz Ebhardt. Od 1910 roku Maximilian von Prittwitz und Gaffron. Ostatnim właścicielem wsi jest syn Maximiliana, Hans Henning, który opuszcza majątek w 1944 roku. Ostatni właściciele remontują i przebudowują pałac. Po II wojnie światowej majątek wraz z pałacem przejęty zostaje przez PGR. W latach 90-tych XX wieku pałac przechodzi w ręce prywatne.

Lasocin pow. Kozuchow

lasocin-lubuskiedsc_0047

PAŁAC

Barokowy pałac, zbudowany w pierwszej połowie XVIII wieku, przebudowany nieznacznie w początkach XX wieku. Murowany z cegły, piętrowy, założony na rzucie prostokąta, z wydatnymi ryzalitami po bokach elewacji frontowej. Na osi fasady piaskowcowy portal, zamknięty półkoliście, w obramieniu zdobionym płaskorzeźbioną dekoracją. Nad wejściem bogato obramiony kartusz herbowy, wyżej zaś balkon z kamienną, ażurową, wykreśloną faliście balustradą. Architektoniczna dekoracja zewnętrzna ujawnia wyraźnie wpływy rezydencji żagańskiej. Uwidaczniają się one w boniowanych obramieniach okien i wertykalnej artykulacji fasad, rozczłonkowanych gęsto rozmieszczonymi boniowanymi pilastrami. Piwnice oraz sień, korytarz, klatka schodowa i przylegające do niej pomieszczenie nakryte są sklepieniami kolebkowymi i kolebkowo-krzyżowymi, pozostałe wnętrza sufitami. Dachy czterospadowe.
Kolejne przebudowy pałacu miały miejsce w połowie XIX wieku oraz na początku XX wieku.Po 1945 roku użytkowany przez PGR, pod koniec XX wieku w posiadaniu osoby prywatnej. Remontowany.

Lasocin, lubuskie

LĘDÓW /Lindow/

Nieistniejąca miejscowość na terenie poligonu Wędrzyn pod Sulęcinem. Wzmiankowana w 1350 roku. Wcześniej należała do rodu von Klepzig, później do zakonu joannitów. W 1461 roku lenno Hansa von Selchow. W 1491 roku wieś podzielona na część należącą do Ernsta von Holdebrandt oraz do Ernsta Hansa i Nickela von Selchow. W 1522 roku wymieniony Nickel von Selchow. W 1550 roku  wieś podzielona na dwa działy majątkowe należące do Wolfa von Selchow(majątek A) oraz do Nickela von Kalckreuth(majątek B). W 1568 roku we wsi trzy majątki rycerskie należące do: Wolfa von Selchow, Markusa Karge oraz do Siegmund von Lӧben. W 1570 roku majatek po Markusie Karge należała do burmistrza Krosna Odrzańskiego, Valentina Schaffner. W 1583 roku majątek ten przez trzy lata dzierżawił Otto von Knobelsdorff. Po jego śmierci w 1596 roku dzierżawę przejęli jego trzej nieletni synowie, wymienieni w 1598 roku. Pod koniec XVI wieku we wsi dwa majątki należące do Valentina Schaffner, który w 1593 roku zakupił majątek od syna Wolfa, Balthasara von Selchow oraz drugi należący do Siegmunda von Lӧben. Od Siegmunda von Lӧben majątek zakupił Siegmund von Troschke i w 1597 roku sprzedał Georgowi von Thierbach. Później majątek we wsi należał do: von Colani(1828), Stähler(1857), Künkel(1903), Schwarz(1903), von Lindenberg(1929)- Ernst von Lindenberg, prawdopodobnie ostatni właściciel dóbr lędowskich.

 We wsi stał pałac. Obecnie jedynym śladem istnienia wsi jest jeszcze wieża kościelna.

lipa-1929-lubuskie

Lipa-pałac

Lejkowo /Leikow/

Wieś położona w gminie Malechowo powiatu sławieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1267 roku. W XIII wieku wieś należała do parafii w Niemicy. W XIV i XV wieku wieś należała do rodu von Ramel, właścicieli Niemicy.  W 1433 roku właścicielem części gruntów wsi była rodzina von Lekow. W 1620 roku od Joachima von Ramel wieś zakupuje Joachim von Podewils-Krangen.  W 1784 roku właścicielem majątku był Christian Heinrich von Schlieffen. Prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku dobra w rękach rodziny von Münchow-wymieniony Bogislav Ernst(1804). Rodzina von Schlieffen odzyskuje majątek od 1857 roku i była właścicielem dóbr jeszcze w 1928 roku.

Ramel

Podewils

Podewils hrabia

Schlieffen 2

Schlieffen 1

Schleffen hrabia

 

 

 

Lejkowo dwór

Lejkowo, zachodniopomorskie

 

Lekowo /Leckow/

Wieś położona w gminie Świdwin powiatu świdwińskiego. W 1321 roku wymieniony Kurt de Lekow, lennik Wedegona von Wedel, do którego należała wieś. Na początku XV wieku wieś należała do niejakiego Michel`a(1423), potem stanowiła dożywocie żony Kurta von Sydow.  Później należała do Jakuba von Lekow. W XV wieku wymieniony Konrad von Lekow. W XV wieku część gruntów we wsi należały do joannitów świdwińskich. .Wieś w rękach rodu von Lekow do XIX wieku. Ostatnim z rodu von Lekow był landrat Johann Georg Friedrich von Lekow(1746), zmarły w 1823 roku. W 1831 roku majątek w posiadaniu rodziny von Müller, od 1845 należą do rodziny von Cleve. W 1910 roku dobra należały do Antona von Cleve i liczyły 949,12 ha gruntów. W 1928 roku majątek liczył 984 ha gruntów i należały do Justusa von Cleve.

Lekowo-pałac

PAŁAC

We wsi pałac z XIX wieku, neoklasycystyczny, prawdopodobnie zbudowany na fundamentach starszej budowli. W otoczeniu park krajobrazowy o powierzchni 6,0 ha. Obecnie w rękach prywatnych.

Lekowo, zachodniopomorskie

LELECHÓW /Louisdorf/

Miejscowość leżąca w gminie i powiecie nowosolskim. Mimo średniowiecznej metryki pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1517 roku. W tym czasie była własnością rycerza Bergera zu Nibisch. Kolejnymi właścicielami wsi byli bracia Berger-Hans, Kaspar, Ernst, Siegismund. Brak informacji co do właścicieli wsi w XVII wieku. Pod koniec XVIII wieku właścicielami wsi i majątku była rodzina von Knobelsdorff. Właścicielem wsi w 1771 roku był Abraham Gottlob baron von Knobelsdorff, syn Johanna Tobiasa, właściciela Studzieńca i Podbrzezia górnego. W 1844 roku majątek był w rękach rodziny von Dilthen. W 1868 roku majątek zakupiła rodzina Schwedtfeger z Podbrzezia Dolnego. W latach 30-tych XX wieku majątek był w posiadaniu Magnusa hrabiego Schack von Wittenau. Dzierżawcą majątku był Rudolf Bauman.

Lelechow (1)

Lelechow (2)

Lelechow (4)

lelechow-1896-lubuskie