JAMNO /Sichdichfür/

Nieistniejąca wieś położona w gminie Przewóz powiatu żarskiego. Wymieniona w 1554 roku. Do 1575 roku należała do rady miasta Przewóz. W 1601 roku własność baronów von Promnitz z Żar. W 1608 roku należy do rodu von Schellendorf a od 1666 do 1940 roku własność książąt żagańskich. We wsi znajdował się folwark z owczarnią.

Jamno 1899, lubuskie

JANCZEWO /Jahnsfelde/

Wieś położona w gminie Santok powiatu gorzowskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1298 roku będąc lennem Reinecke i Marcusa von Wulkow. Niemiecką nazwę miejscowości A.Hӓnseler, autor  Aus der Geschichte Ritterguts Jahnsfelde wywodzi od Jana(Henninga) von Wulkow, który wymieniony został na zjeździe rycerstwa w Berlinie w 1280 roku. Wg Wilhelma von Carnap, nazwa wsi w ramach kolonizacji terenów Nowej Marchii, przywędrowała z okolic Münchenberga gdzie położona jest wieś Jahnsfelde, w pobliżu której położona była również miejscowość Wulkow, rodowe lenno rodu von Wulkow. W 1337 roku lenno we wsi posiadał Henning i jego synowie. W 1343 roku wzmiankowany Peter von Wulkow. W 1353 roku pół wsi Janczewo jest lennem Henryka Rakow, mieszczanina z Gorzowa(a może Piotra, który był mężem córki Henninga von Wulkow, Elżbiety?). W 1491 roku lenno we wsi posiadała rodzina von Strauss. W 1492 roku listem lennym elektora Jana, połowa wsi Janczewo potwierdzona została rycerzom von Strauss. W 1499 roku nowy elektor Joachim i margrabia Albrecht odnawiają nadania lenne Betkemu von Strauss z Janczewa. W XVI wieku kilka własności rycerskich. W 1503 roku lenno w Janczewie posiadał Christoph von Platen(Platow, Plathe,Plote). Posiadali część Santoka i Polichna. W tym czasie część gruntów należy do rodziny von Unruh. W 1500 roku dobra rycerskie w Janczewie posiada rodzina von Rühlicke, będąca właścicielem wsi Gralewo. W 1506 roku lenno we wsi posiada rodzina vom Ruff(Rofe, Roffe, Rose, Rove, Rowe, Rӧwen, Rube, Rüben, Ruefe, Rufen, Ruffen, Ruve), którzy posiadali majątki w pobliskim Gralewie oraz w Santoku. W 1572 roku wymienieni Georg, Nickel i Fryderyk von Platen. W 1576 roku Nickel von Platen sprzedał 1/3 Janczewa Friedrichowi von Birkholz. Pomiędzy rokiem 1600 a 1650 na krótko w Janczewie dobra posiadła rodzina von Brand z Osieka. W 1620 roku część wsi posiadali bracia Jürgen i Melchior– synowie Friedricha von Platen, Wolf i Kaspar- synowie Asmusa von Platen i Christoph- syn Nickela von Platen. Na początku XVII wieku część wsi nadal należy do rodziny von Strauss– wymienieni bracia Lucas i Martin z Różanek(1601) oraz Lucas i Merten von Strauss. W 1646 roku szwedzki oficer, komendant twierdzy w Drezdenku, Szkot Gordon,  ożeniony z córką von Strauss`a z Różanek, do swojej śmierci, do 1647 roku posiadał część Janczewa. W wyniku wojny trzydziestoletniej doszło do zniszczenia i wyludnienia wsi. W 1658 roku odnotowano 2 chłopów. W 1675 roku Dietrich von der Marwitz, właściciel Janczewa scala wszystkie majątki w jeden. W 1714 roku podpułkownik Friedrich Wilhelm von Schӧning(*1660-+1730) z Tuczna, który w 1698 roku po raz drugi ożenił się z wdową po Otto Friedrichu von der Marwitz, Anną Barbarą z domu von Schmalenberg, od swojego pasierba, Otto Ludwiga von der Marwitz zakupuje Janczewo oraz majątki: santocki i gralewski. Syn Friedricha Wilhelma, Ludolph von Schӧning buduje kościół oraz funduje ołtarz z herbem rodu i dwa dzwony w wieży kościelnej. Na Ludolphie wymiera linia z Tuczna. W 1785 roku właścicielem Janczewa za 24000 talarów reńskich zostaje syn Hansa Eberharda(*1730-+1785) i Johanny Christine von Rumpff(*1730-+1785), porucznik Friedrich Wilhelm von Schӧning(*1754-+1793). Ożeniony z Marie Therese Calderarii. Zmarł bezpotomnie w Janczewie w testamencie zapisując majątek synom swojego brata, Christiana Stephana. Przez kilka lat Christian Stephan von Schӧning(1752-1802), ożeniony z Albertine von Besser zarządzał majątkiem z powodu małoletniości synów:  Hansa Wilhelma III von Schӧning(*1786-+1842) oraz Kurta Wolfganga von Schӧning(*1789-+1859). Od swojej ciotki, wdowy po Friedrichu Wilhelmie, w 1819 roku majątek janczewski przejął Hans Wilhelm III, ożeniony z Florentine Wӓgener. W 1840 roku dobra w Janczewie przejmuje zięć ostatniego z von Schӧning, Otto Werner hrabia von der Schulenburg-Lieberose(*23.09.1804-+27.01.1875), który ożenił się z Charlotte Auguste Pauline Elisabeth Hildegard von Schӧning(*21.05.1818-+24.06.1897). W 1864 roku dobra zakupił Friedrich-Wilhelm hrabia von der Recke von Volmerstein. Prawdopodobnie po krótkiej dzierżawie majątku przez hrabiego?(barona) von Gersdorf, dobra przejmuje szwagier hrabiego von der Recke, Philipp Ludwig Gerhard baron von Carnap-Bornheim/*1826-+1879/ ożeniony z Idą hrabianką von der Recke-Volmerstein(*1836-+1886). Był on członkiem rycerskiego, świeckiego już zakonu joannitów, który skupiał w swoich szeregach niemiecką szlachtę wyznania ewangelickiego, zajmującą się działalnością charytatywną. Od tego czasu do 1945 roku dobra należały do rodziny baronowskiej von Carnap-Bornheim. Pochodziła z Bornheim nad Renem. Ta linia rodu von Carnap w 1825 roku otrzymała w osobie Gerharda von Carnap tytuł baronowski, nowy herb i nazwisko-von Carnap-Bornheim. Gerhard von Carnap-Bornheim(*1795-+1865), syn Abrahama(*1760-+1800) i Sibilie Wülfing(*1763-+1856), ożeniony był z Emilie Brendt(*1799-+1873). Był ojcem pierwszego właściciela Janczewa, barona Philippa Ludwiga Gerharda. Z majątku utworzono ordynacje rodową-fideikomis. W 1879 roku majątek obejmował 2117,59ha gruntów. Philipp Ludwig Gerhard baron von Carnap-Bornheim i Ida mieli 12 dzieci. Majątek odziedziczył najstarszy z synów, Roderich baron von Carnap-Bornheim(*1858-+1915) ożeniony z Helene von Cranach(*1863-+1940). Mieli 6 dzieci. W 1914 roku jego majątek obejmował 2166ha. Po śmierci Rodericha majątek odziedziczył Philipp baron von Carnap-Bornheim(*1885-+1965), ożeniony z Margarete von Stechow(*1885-+1965). Był ostatnim właścicielem majątku w Janczewie. Z Margarete miał 3 dzieci: dwie córki-Elisabeth von Carnap-von Rohr i Margarethe von Carnap-Vogt. i syna Rodericha barona von Carnap-Bornheim(*1922). Rodzina baronów von Carnap-Bornheim opuściła Janczewo w styczniu 1945 roku.

 

Strauss

Unruhe (3)

Rulicke (4)Marwitz (4)von SchoeningSchulenburg (3)Recke von Volmerstein von derGersdorfcarnap-bornheim

Janczewo pow.Gorzów

Janczewo-dwor

Janczewo pow. Gorzów, lubuskie

 

ZESPÓŁ DWORSKO-PARKOWO-FOLWARCZNY

Zespół składał się z: dworu, parku oraz folwarku. Pierwsza siedziba dworska powstała w 1780 roku za czasów rodziny von Schoening. Prawdopodobnie przebudowana i rozbudowana w 1830, kolejne przebudowy miały miejsce za czasów ostatnich właścicieli. Dwór przetrwał wojnę w stanie nienaruszonym. W latach 50-tych był już w stanie trwałej ruiny z zawalonym dachem, rozebrany na początku lat 60-tych. Obok stała wybudowana w stylu neogotyckim w 1880 roku kaplica-mauzoleum rodziny von Carnap-Bornheim. Niestety w latach 50-tych uległa dewastacji i późniejszej rozbiórce. Po założeniu pozostał park o wielkości ok. 5 ha oraz zabudowania folwarczne.

Janczewo-administracja maąjtku

Historia pewnego zdarzenia

Urodzony w Janczewie Constantin Philipp Ottomar Gerhard baron von Carnap-Bornheim(*20.12.1875-+13.05.1969) dnia 19 czerwca 1912 roku w Londynie ożenił się z Marthą Frezet de Longpre`(*1877). Pochodząca z Francji Marthe była córką Jean Louise Nemorin Frezet(*1836-+1906/1909?) oraz Marie Rose Biot(*1850-+1909). Po rozwodzie jej matka, Marie Rose w 1887 roku ponownie wychodzi za mąż za Raphaëla Suares della Pegna(*1846-+1902/1909?), który zaadoptował Marhe Frezet. Był pochodzenia żydowskiego, synem Izaaka, założycielem w Kairze „Maison de Banque Suares Frѐres et Cie”, później Narodowego Banku Egiptu. Brał udział w budowie pierwszej tamy w Asuanie, budowy linii kolejowej łączącej Kair, Quina i Asuan oraz założył pierwszą firmę transportu publicznego w Kairze. Martha Frezet de Longpre była trzykrotnie zamężna. Po raz pierwszy za Louisa Francoisa Paula Bounin, którego poślubiła w 1891 roku w Paryżu. Urodzony w Nicei pochodził ze znanej rodziny produkującej oliwę. Był radnym miasta Nicea, administratorem hospicjów, członkiem wielu stowarzyszeń w Nicei a także kawalerem Orderu Legii Honorowej. Z tego związku urodziła się córka- Francois Anne Bounin(*1893-Nicea-+1946). Po raz drugi w 1898 roku wychodzi za mąż za Turka, księcia Egiptu, Aly Haidara Fazil Pashę, pierwszego kuzyna króla Egiptu Fuada I. Z tego związku ma dwóch synów- Saida Fazila(*1898-+1931) oraz Ibrahima Fazila(*1901-+1978). Po rozwodzie z księciem w 1912 roku, wicekról Egiptu Abbas Hilmi II ustanowił ją księżniczką. W tym samym roku wychodzi za mąż za barona von Carnap-Bornheim. Martha baronowa von Carnap-Bornheim zmarła dnia 24.06.1928 roku w Neapolu, w wilii Carnap przy Via Posillipo Nr 50, w wieku 51 lat prawdopodobnie na zawał serca. Do lat 30-tych XX wieku baron zamieszkiwał w willi w Neapolu, by wyemigrować do Egiptu gdzie zmarł dnia 13 maja 1969 roku we włoskim szpitalu w miejscowości Abbasieh koło Kairu, w wieku 94 lat.

 

Dnia 15.08.1928 roku odbył się pogrzeb Marthy baronowej von Carnap-Bornheim, żony Konstantina Philippa Ottomara Gerarda  barona von Carnap-Bornheim, zmarłej w Neapolu dnia 24.06.1928 roku prawdopodobnie na zawał serca. Życzeniem zmarłej było pochowanie jej w mauzoleum rodzinnym baronów von Carnap-Bornheim w Janczewie. Zwłoki baronowej zostały zabalsamowane w oczekiwaniu na przyjazd syna, księcia Ibrahima Fazila, który będąc kapitanem w armii angielskiej odbywał służbę w Dehli(Indie). Z Włoch przewiezione do Gorzowa Wielkopolskiego(Lansberg a.Warthe/. Do 15 sierpnia 1928 roku ciało zmarłej było wystawione w kościele katolickim pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego na ul. Warszawskiej. We mszy świętej udział wzięli: syn zmarłej książę Ibrahim Fazil, spowiednik baronowej kardynał Sabatier z Paryża, osobisty lekarz baronowej, Prof. Sokier z Paryża, bankier baronowej, ormiański Żyd Weiberg z Kairu, biskup gorzowski oraz kapłani z Niemiec i Włoch, siostry zakonne z Neapolu i Gorzowa , słynny tenor włoski Benjamino Gigli, następca Caruso, Mafalda Salvatini, włoska śpiewaczka operowa, sopran, „której oczy błyszczały jak diamenty w promieniach słońca”, przedstawiciel Mussolniego, skrzypaczka z Berlińskiego Konserwatorium oraz wielu krewnych i przyjaciół z wyższych sfer, w sumie 80-100 osób.

Janczewo-paszport przewiezienia zwłok

SPOTKANIA Z HISTORIĄ

W świetlicy wiejskiej w Janczewie, za sprawą Pani Sołtys, Krystyny Podsiadło w październiku 2019 roku odbyła się „Wieczernica”, której tematem była historia Janczewa oraz „Janczewskiej księżniczki”.

W październiku 2020 roku odbyło się spotkanie z wnukiem ostatniego właściciela majątku w Janczewie, Profesorem Clausem baronem von Carnap-Bornheim , który wraz z żoną, Panią Dorotheą oraz polskimi przyjaciółmi  odwiedził Janczewo i okolice.

Świetlica wiejska w Janczewie, październik 2019r.

Przy  leśniczówce janczewskiego majątku.

janczewo-1907-lubuskie

FOLWARK BERGOBEN

Na końcu wsi przy drodze w kierunku na Zdroisk znajdował się drugi folwark zwany do 1932 roku “Vw. Bergoben”. Nic nie wiadomo o właścicielach założenia.

janczewo-vw-bergoben-1907-lubuskie

janczewo-i-vw-bolgraben-1907-lubuskie

JANIKÓW /Jenkendorf/

Wieś położona w gminie Żary powiatu żarskiego. Wieś rycerska. We wsi istniało 6 działów majątkowych. I-szy w 1425 roku należał do rodu von Landeskron. W latach 1483-1544 był w rękach rodu von Ziegelheim. W latach 1545-1611 dobra należą do rodziny von Gladis. W 1611 roku doszło do podziału majątku I-go na część a, którą w 1611 roku posiadała rodzina von Schkopp z Chocianowca, od 1651 do 1940 w posiadaniu książąt żagańskich. Część b była w rękach rodu von Gladis w 1671 roku i w tym samym przechodzi na własność książąt żagańskich. O majątku II-m mowa była już w 1474 roku. W 1550 roku wchodziła w skład dóbr mościckich, którego właścicielami były rody: von Filtz, von Schӧnberg, von Kӧckeritz, von Gelnitz. Kolejni właściciele majątku II, rodzina von Gladis w 1550 roku dołączyła dobra do majątku I-go. Majątek III w 1519 roku posiadała rodzina von Ziegelheim, w 1519 roku rodzina von Oppel. W 1522 właścicielem dóbr była rodzina von Kӧckeritz, która połączyła majątek z majątkiem II. W 1532 roku mowa jest o majątku IV, którego właściciel jest rodzina von Ziegelheim. W 1540 roku dobra posiada rodzina von Oppel z Chwaliszowa. W 1547 roku przejęte przez rodzinę von Gladis i połączone z majątkiem I-szym. W 1544 roku właścicielem majątku V-go była rodzina von Ziegelheim. Po niej dobra przejmuje rodzina von Oppel z Chwaliszewa i von Gelnitz z Rościc(1547). Po przejęciu majątku przez rodzinę von Gladis włączone zostają do majątku I-go. W latach 1519-40 majątek VI-ty był własnością rodu von Ziegelheim, po których dobra przejmuje rodzina von Schӧnaich z Dębinki, a po nich w 1566 roku rodzina von Gladis również z Dębinki. Majątek włączony do majątku I-go.

W północno-zachodniej części wsi położone było założenie folwarczne.

Janików 1901, lubuskie

JANKOWA ŻAGAŃSKA /Hansdorf/

Wieś położona w gminie Iłowa powiatu żagańskiego. W 1474 roku była własnością rodu von Filtz z Rościc. W latach 1512-15 należała do rodziny von Schӧnberg również z Rościc. W 1522 roku właścicielem była rodzina von Jornitz. Posiadali majątek do 1613 roku, kiedy wieś zakupiło miasto Żagań. W 1628 roku wieś przechodzi na księcia von Wallenstein ale już w 1634 roku ponownie wieś posiada miasto Żagań. W 1651 roku właścicielem zostaje burmistrz Gubina Neumann. Sto lat później wieś posiada baron von der Goltz. W 1752 roku wieś w rękach hrabiego von Tottleben. Później dość częste zmiany właścicieli- von Machui(1781), Schütze(1784), książęta żagańscy(1786), Rӓbiger(1857), von Strombeck(1863), kupiec Gerechter(1865), Salomon Isaak(1866), Sorge(1868)- wg spisu właścicieli ziemskich z 1873 roku posiadał 406 mórg ziemi, mieszkał w Berlinie. Może dlatego podani właściciele w latach 1871 to dzierżawcy. Kolejni właściciele to: Baranius(1871), Gruss(1871), kupiec Neumann z Wrocławia(1874), kupiec Titelmann(1875), Kuhn(1878), von Hartwig(1880), Kuhn(1880), Klausmann(1884), Becker(1884), Schultze(1885), Moehring i Pani Heise z domu Moehring(1893), Moehring i Pani Constabel z domu Heise(1898), Branca(1911), Rathke z Berlina(1915), Gietzelt z Torgau(1918-1940).

Jankowa Żagańska 1901,lubuskie

Janowice Wielkie /Jannowitz/

Wieś gminna powiatu jeleniogórskiego. Początki wsi sięgają XII wieku. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1334 roku, później w 1367 roku. W 1369 roku wieś była własnością Heinricha Beier. Od 1372 własność Clericusa Bolcze. Na przełomie XV i XVI wieku własność Konrada I von Hoberga(*1453-+1520). W 1512 roku sprzedał wieś Hansowi Dippoldowi von Burghaus. W 1529 roku wieś zakupił Franz von Reibnitz z Kłaczyny. Od niego w 1532 roku odkupił majątek Alexander  Holtzschuer z Poznania. W latach 1537-1543 dobra należały do Justusa Decjusza, sekretarza króla polskiego Zygmunta Starego, który wydzierżawił majątek Heinrichowi Thule. W 1562 roku wieś należała do braci Hansa i Franza von Heilmann. W 1575 roku Hans von Heilamnn sprzedał majątek Hansowi von Gersdorf z Sichowa. Jego syn Christoph w 1608 roku sprzedał dobra Danielowi von Schaffgotsch. Za czasów Daniela von Schaffgotsch dochodzi do rozbudowy dworu. Po jego śmierci majątek dziedziczy wdowa Hedwig von Schaffgotsch, a po jej śmierci w 1668 roku dobra dziedziczy jej córka Regina von Mauschwitz, żona Maximiliana. . W 1679 roku majątek w rękach Balthasara Erdmanna hrabiego von Promnitz. Wnuk Balthasara, Johannes Erdmann hrabia von Promnitz w 1765 roku przekazał majątek Christianowi Friedrichowi hrabiemu zu Stolberg-Wernigerode.  Posiadali majątek do 1945 roku. Ostatnim właścicielem majątku był od 1929 roku Christian Friedrich hrabia zu Solberg-Wernigerode.

 

 

  Pałac

Pierwsza siedziba dworska zbudowana została przez ród von Beier. Na początku XVII wieku w latach 1608-1609 przebudowany i rozbudowany dwór w stylu renesansowym przez Daniela von Schaffgotsch. Splądrowany i zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej. W 1775 roku na fundamentach starego dworu hrabiowie zu Stolberg-Wernigerode postawili nową rezydencję w stylu barokowym. Kolejna przebudowa miała miejsce w 1830 roku

 

JANOWO

Wieś położona w gminie Pszczew powiatu międzyrzeckiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1415 roku(Janowo), później w 1497(Janów), 1944(Janau). Była własnością Jana z Janowa. W 1435 roku Jurga Janowski wymieniany jako właściciel wsi . W okresie późniejszym wieś staje się własnością rodziny Polickich herbu Prawdzic, właścicieli pobliskiego Policka. W 1493 roku część gruntów w Janowie od Polickich zakupił Andrzej Hersztopski, ojciec Jana i brat Marcina.  W 1494 roku Łukasz Policki za zgodą swej matki Anny Brodzkiej sprzedaję połowę Janowa Gabrielowi Sierpowskiemu z Sierpowa koło Śmigla. Po śmierci Gabriela Sierpowskiego  1 497 roku Wojciech Policki otrzymuje prawo wykupu ziem od córki zmarłego, Anny. Rodzina Polickich była właścicielem części wsi do XVII wieku. Część gruntów we wsi posiadała rodzina Hersztopskich jeszcze pod koniec  XV wieku.

janowo-1894-lubuskie

W południowo-zachodniej części wsi istniał folwark. Pozostałością po założeniu są budynki gospodarcze.

JANY /Janny/

Była wieś, obecnie część miasta Zielona Góra. Były folwark założony przez właściciela Przytoku, Hansa Georga von Stentzsch w 1612 roku. Folwark był częścią majątku w Przytoku. W południowej części wsi resztki założenia dworskiego.

jany-1896-lubuskie

Jarchlino /Jarchlin/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego o średniowiecznej metryce. W XV wieku należała do rodziny von Dewitz. W 1540 roku własność Henninga von Dewitz a częściowo jego kuzyna, Jobsta von Dewitz. Ostatnim właścicielem wsi był Stephan Bernd von Dewitz(*1672-+1728). Mieszkał w Dargomyślu(Hoffelde). Z powodu wystawnego trybu życia popadł w długi. Część dóbr jeszcze za swojego życia sprzedał lub oddał w zastaw. Kulice w latach 1708-1738 otrzymał w zastaw za 19.600 talarów duński kapitan Otton Adrian von Edling. Później własność kanonika Johanna Augusta von Koven, od którego w 1726 roku majątek zakupił major August Friedrich von Bismarck, który w 1724 roku poślubił córkę Stephana Bernda von Dewitz, Stephanę Charlottę von Dewitz(1706-1735). Rodzina von Bismarck pochodziła ze Starej Marchii, gdzie w 1270 roku po raz pierwszy pojawia się z imienia w mieście Stendal(obecnie kraj związkowy Saksonia-Anhalt). August Friedrich von Bismarck pochodził z schӧnhauseńskiej linii rodu.  W 1721 roku został pierwszym dowódcą goleniowskiego pułku dragonów Schulenburga. Kolejni właściciele z tego rodu: w 1747 roku majątek posiadał syn Augusta Friedricha kapitan Bernd August von Bismarck(*1725-+1758) a następnie wnuk August Friedrich II von Bismarck(*1753-+1814), który umiera bezpotomnie. Dobra w 1814 roku dziedziczy kuzyn Augusta Friedricha II, rotmistrz Carl Wilhelm Ferdinand von Bismarck(*1771-+1845), który w 1816 roku przeprowadza się z Schӧnhausen do Konarzewa wraz z żoną i synami: Bernhardem(*1810-+1893) i Ottonem, późniejszym kanclerzem. Po śmierci ojca dobra dziedziczy Bernhard von Bismarck. W 1870 roku majątek obejmował 2379 mórg ziemi a w 1879 roku obejmował 699,68 ha gruntów. Kolejnym dziedzicem dóbr był syn Bernharda, Bernd von Bismarck(*1868-+1948), który sprzedał majątek drugiej żonie brata Philippa, Hedwidze von Bismarck, z domu von Harnier(*1858-+1945). Ostatnim właścicielem dóbr był Gottfried von Bismarck. W 1910 roku majątek liczył 699,68 ha gruntów a w 1928 roku 643 ha gruntów.

PAŁAC

Podczas działań wojennych pałac znacznie zniszczony, rozebrany w 1973 roku.

DWÓR

Zachował się dwór zarządcy majątku. Jest to budynek jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem, zbudowany na planie prostokąta, podpiwniczony, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarną. Położony na obrzeżach resztek parku.

JARNATÓW /Arensdorf/

Miejscowość położona w gminie Lubniewice powiatu sulęcińskiego. Wieś założona już w XIII wieku, od 1352 roku w rękach rodu von Waldow z Lubniewic. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1421 roku, kiedy część wsi należała do żony Nickela Zystnitz. Od 1500 roku cała wieś w rękach rodziny von Waldow. Ostatnim właścicielem z rodu von Waldow w roku 1715 był fundator miejscowego kościoła, Caspar Sigismund Adam von Waldow. W 1715 roku dobra w posiadaniu Rudolfa Eberhada von Kalckreuth(*1708-+1750) i Theresy Beaty von Wedel(*1719-+1802). W 1781 roku majątek odziedziczył Carol Sigismund von Kalckreuth(*1744-+1816), żonaty z Louise Amalie Erdmuthe von Zobeltitz(*1832).  W 1851 roku porucznik Wilhelm Eberhardt Ernst von Kalckreuth, syn Carla Sigismunda sprzedaje majątek rodzinie von Gemmingen. Kolejnym właścicielem w połowie XIX wieku była rodzina Tholuck/1857/. W 1896 roku majątek liczący 945 ha gruntów w rękach Richarda Neumann. Na początku XX wieku majątek w rękach rodziny Stucken/1903/. Od 1909 roku Jarnatów w rękach rodziny von Bӧttinger– rodzina nobilitowana w 1907 roku. Majątek został zakupiony przez Henry`ego Theodora von Bӧttinger(*1848-+1920), tajnego radcy rządowego, członka Izby Seniorów, bankiera i przemysłaowca. Żonaty z Adele Bayer, miał z nią trzech synów: Friedricha Heirnicha(*1879-+1925), który w 1913 roku odziedziczył majątek w Melejdach koło Bartoszyc w Prusach Wschodnich, Heinricha Karla Josefa(*1882-+1968) oraz Waldemara Friedricha Johannesa(*1886-+1945). Po śmierci Henry`ego Theodora w rękach wdowy i dwóch młodszych synów. Ostatecznie majątek odziedziczył Waldemar Friedrich Johannes żonaty z Lotte Mathilde Schniewind(*1890-+1989). W 1925 roku dokupił majątek w Żubrowie. Zmarł w sowieckim obozie w Krzeszycach w 17.03.1945 roku.

Waldow (3)KalckreutGemmingen

Jarnatów-ok.Sulęcina

Jarnatów pow. Sulęcin

Jarnatów- fronton pałacu

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWO-FOLWARCZNY

Już w XVIII wieku stała siedziba dworska w Jarnatowie. Prawdopodobnie pod koniec XX wieku została rozbudowana i przebudowana. Kolejna miała miejsce po 1910 roku. Tak powstała rezydencja o cechach romantycznych i neorenesansowych. Po wojnie gospodarstwo wraz z pałacem było w administracji PGR do 1960 roku, kiedy przekazano pałac na ośrodek kolonijny Zaodrzańskich Zakładów Przemysłu Metalowego „Zastal” w Zielonej Górze. W jej posiadaniu pałac wraz z zabudowaniami folwarcznymi i parkiem znajdował się do 1978 roku. W 1982 roku pałac wraz z budynkami przejęła Wojewódzka Komenda Milicji Obywatelskiej w Gorzowie Wlkp. na ośrodek szkoleniowo-wypoczynkowy. Rozpoczęty remont przerwany został 1988 r. Do 1995 roku będąc własnością Skarbu Państwa stał nieużytkowany. Od 1995 roku był w posiadaniu polsko-niemieckiej spółki. Obecnie własność prywatna.

Jarnatów4

Jarnatów3

Jarnatów2

Jarnatów

jarnatow-1934-lubuskie