Okalice /Ocalitz, Occalitz/

Okalice- pow. Lębork, pomorskie

HISTORIA WSI

Niewielka miejscowość położona w gminie Cewice powiatu lęborskiego. Początki wsi sięgają średniowiecza, ze względu na położenie/na wzniesieniu/ stanowiła przygraniczną strażnicę. Pod koniec XVIII wieku należała do rodziny von Weiher. Istniejący folwark powstał w miejscu grodziska. Całość otoczona była parkiem.

DWÓR

We wsi stał dwór, który spłonął w 1988 roku. Pozostałości murów rozebrano.

OKOPIEC /Köhlerei/

Miejscowość leżąca w gminie i powiecie nowosolskim o średniowiecznej metryce. Pierwsza wzmianka pojawia się dopiero w 1791 roku, kiedy jest mowa o miejscowym folwarku, który należy do książąt von Schӧnaich z Siedliska. W XIX wieku miejscowy majątek przynależy do majątku ziemskiego w Chełmku.

okopiec-1896-lubuskie

OKUNIN /Langmeil/

Wieś położona w gminie Sulechów powiatu zielonogórskiego. Początki wsi sięgają XIII wieku. W 1498 roku jako właściciel wsi wymieniony został Asmus von Troschke. Ożenił się z Katarzyną von Warmsdorff . W 1565 roku część wsi należała do rodziny von Warmsdorff– wymieniony George von Warmsdorff. Prawdopodobnie w wyniku ślubu dobra przejęte przez rodzinę von Troschke. W 1695 roku Margarethe von Troschke(1677-1736) poślubia Johana Ernsta von Knobelsdorff(1673-1715). Dziedzicem części dóbr zostaje syn, Karel Gottlob von Knobelsdorff(1710-1757). W 1718/19 dobra należały do rodziny von Troschke oraz do Michaela Felsch. W 1750 roku całość zakupuje Ernst von Zimmermann(zm.1814). W 1879 właścicielem majątku był Emil Sigismund von Zimmermann a dobra liczyły 1217,80 ha gruntów. Dobra pozostają w rękach rodu von Zimmermann do 1945 roku. Z tego rodu wymienieni- Kurt von Zimmermann(zm.1900), Kurt von Zimmermann(1917), Karola von Zimmermann(ur.1886), Joachim von Zimmermann(ur. 1913).

We wsi były dwa założenia: pałac i dwór. Pałac wzniesiony w XIX wieku, spalony w 1945 roku i rozebrany.

Okunin-nieistniejący pałac, lubuskie

Okunin-pałac

Okunin  nowy palac

okunin-palac

okunin-wejscie-do-palacu

DWÓR

okunin-dwor

Okunin-stary dwór, lubuskie

okunin-stary-dwor-ok-sulechowa

 

 okunin-dwor-2 okunin-dwor-3 okunin-dwor-4    okunin-dwor-8 okunin-dwor-9 okunin-dwor-10 okunin-dwor-11  okunin-dwor-13 okunin-dwor-14 okunin-dwor-15    okunin-dwor-19 okunin-dwor-20

Po 1945 roku majątek z dworem w rękach PGR. Przez wiele lat nieużytkowany. W 1978 roku był zamieszkały i pod opieką społecznego opiekuna, który przeprowadzał bieżące remonty. W 1980 roku przeszedł w ręce prywatne. Nie zamieszkany, nie remontowany popada w ruinę.Dwór zbudowany około 1800 roku, klasycystyczny. Przybudówki od wschodu dostawione w końcu XIX wieku. Murowany, parterowy, założony na planie prostokąta z ryzalitami na osi elewacji południowej. Ryzalit opięty półkolumnami, zwieńczony tympanonem. Dach mansardowy z lukarnami. Dobudowany aneks północny, parterowy, ma dach płaski, kryty papą, a na jego styku ze ścianą starszej części znajdują się dwa wysokie ozdobne kominy.

okunin-1896-lubuskie

OLBRACHCICE /Ulbersdorf/

Wieś położona w gminie Wschowa powiatu wschowskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1442 roku(Olbarchdorff), później wielokrotnie w latach: 1448(Olbrachczycze), 1528(Olbrachcicze), 1670(Olbersdorff). Wieś rycerska. W 1442 roku jako właściciela wspomniano Henryka z Jędrzychowic. W 1448 roku wieś w posiadaniu Andrzycha z Gołanic. W latach 1443-1447 część gruntów w rękach Jana Kotwicza. W latach 1488-1522 wieś w rękach Krzysztofa Kotwicz Olbrachcickiego, syn Szymona. W 1522 roku cały majątek zapisał żonie Annie Bojanowskiej. Zmarł w 1524/1527? roku. Część dóbr otrzymała w spadku:  siostra zmarłego Krzysztofa- Krystyna Kotwicz, żona Melchiora, Barbara Moraczewska, Anna Ostrowicka-Oleska oraz Szymon, Jan i Abraham Bukowieccy(w 1529 Bukowieccy zostali spłaceni przez Annę Bojanowską). W 1530 roku część wsi należy do Nankera Dłuskiego, później jego żony, Anny Morkowskiej z Mórkowa(1540r.). W 1646 roku właścicielem wsi był Peter von Kottwitz z żoną Ursulą z domu von Temeritz. Od 1651 roku dobra przejmuje rodzina von Nostitz– wymieniony Hans Georg von Nostitz(1682-1694) oraz Samuel von Nostitz, żonaty z Helene Leopoldine von Franckenberg. Samuel i Helene mieli trzech synów: Hannsa Carla, Constantina i Floriana. W 1778 roku majątek zakupił Sigismund von Żychliński, żonaty z Louise z domu von Luck. W 1785 roku sprzedał dobra Andreasowi von Rosenberg-Mojaczewskiemu. Jego syn Adam hrabia von Rosenberg Mojaczewski był kolejnym właścicielem dóbr wymienionym w 1796 roku. Jego żoną była Marianna von Dobrownicka. W 1841 roku majątek był własnością rodziny Schmidt. W połowie XIX należała do rodu von Lucke und Kursko– wymieniony Arthur Alexander Sigismund Benjamin von Lucke und Kursko, ożeniony z Anną Clarą Natalią Sophią von Forckenbach. Mieli córkę Auguste Catharine Annę Clarę urodzoną dnia 07.04.1856 roku, która dnia 25.12.1885 roku wyszła za mąż za Eugen Juliusa Rudolfa von Oppen. Arthur Alexander umiera we wrześniu 1885 roku i prawdopodobnie po jego śmierci rodzina traci majątek.

Olbrachcice pow. Wschowa

olbrachcice-dwor

ZESPÓŁ DWORSKI

Pozostałością po założeniu są: budynki gospodarcze, brama wjazdowa, resztki parku dworskiego. Pałac rozebrany po 1945 roku.

olbrachcice-1911-lubuskie

 

OLBRACHTÓW /Albrechtsdorf/

Wieś w gminie Żary w powiecie żarskim o średniowiecznej metryce wzmiankowana w 1350 roku. Należała wtedy do państwa stanowego Żary. W tym czasie właściciel wsi Ulrich von Pack część wsi przekazał szpitalowi w Żarach. W 1381 roku wieś podzielona pomiędzy rody rycerskie: von Grünberg, von Steudan, Nickolaus von Dӧbelin. W latach 1452-57 wzmiankowany Balzer von Unwürde a w 1490 roku wspomniany Christoph von Unwürde(1490). Po koniec XV wieku(1494) dobra posiadał Peter von Niesemeuschel. Posiadał dobra w latach 1509-12. W 1521 roku wieś należy do Hieronymusa von Biberstein. Pojawia się również Georg von Schӧnaich. W 1551 roku wieś należy do rodu von der Dahme. W latach 1631-38 wymieniony Seifried von der Dahme. Kolejnymi właścicielami są rody : księżna von Sachsen-Weissenfels(1714-1717), Heinrich Siegmund von Rohr(1717-1831), von Reinsperg(1831-1846), von Falkenhayn(1846-1879), baronowie von Reibnitz– wymieniony Johann Hermann, zmarły w 1853 roku, von Bronikowski(1856). Heydenreich. W 1879 roku  właścicielem dóbr był Rudolph Hei(y)denreich. Majątek w tym czasie liczył 459,86 ha gruntów. Byli właścicielami dóbr jeszcze na początku XX wieku. Prawdopodobnie ostatnim właścicielem była rodzina Berg(1929).

Olbrachtow- palacOlbrachtów plan pałacu,

Po założeniu pozostał park krajobrazowy oraz resztki zabudowań folwarcznych.

Olbrachtów 1901, lubuskie

Oleśnica /Oberlesnitz/

Oleśnica k. Chodzieży, wielkopolskieWieś po raz pierwszy wzmiankowany w roku 1383 roku, kiedy należała do Grzymalitów Oleskich. W latach 1677 -1737 należała do Brezów, od 1746 do Grudzińskich, od 1830 roku do rodziny von Zach, od 1848 roku do rodu von Konigsmark, później do 1945 roku do baronowskiej rodziny von Luttwitz.

We wsi dwa założenia dworskie lub jak w innych źródłach pałac i dwór. Dwór pochodzi z XVIII wieku prawdopodobnie zbudowany przez rodzinę Brezów. Obecnie własność prywatna.

W drugiej połowie XIX wieku rodzina von Konigsmark buduje nowy, eklektyczny pałac- obecnie budynek szkolny.

Wieś leżąca w gminie i powiecie chodzieskim.

OLSZYNIEC /Wellersdorf/

HISTORIA WSI

Wieś leżąca w powiecie i gminie Żary, której początki sięgają średniowiecza. Pierwszy raz wzmiankowany w roku 1346 jako wieś będąca własnością rodziny von Pack, możnowładców dolnołużyckich, do których należały Żary. Po 1340 roku wieś i majątek należał do rodziny von Biberstein.  W tym czasie  we wsi było również kilka własności rycerskich rodów: von Gebelzig, Slicher, von der Seltau, von Schӧnaich, von Linderode, Hobillin czy do sędziego Bertram z Żar, które czerpały dochody ze wsi. W połowie XV wieku Olszyniec został sprzedany przez rodzinę von Biberstein rodzinie von der Dahme. W 1490 roku wieś i majątek nabywa Peter von Gebelzig, ale już w 1520 roku nowym właścicielem wsi zostaje Bartusch von Mühlen, i w rękach rodziny von Mühlen pozostaje przez ponad sto lat. W tym czasie dobra we wsi posiadała rodzina von Mile(1586). Od roku 1625 do 1685 roku wieś jest w rękach rodziny von Unruh, przechodząc później na własność rodu von Bomsdorff,  od 1745 w posiadaniu rodziny von Glasser a od 1767 von Felden. Później wymienia się rodzinę von Jaurisch. Część górna od początku XIX wieku należy do hrabiów von zu Dohna(1854), wymieniony Bernhard, urodzony w 1817 roku. W drugiej połowie XIX wieku górna część wsi należała do porucznika Carla Wilhelma Zehe, a majątek liczył wtedy 364,20 ha gruntów. Później majątek jest własnością rodzin: Schwarzlose(1903) i do Wochenfuss(1929). Dolna część w połowie XIX wieku należy do barona von Biedermann, później do Christiana Meyer(1879) i dobra liczyły 396 ha gruntów. Ostatnią rodziną posiadającą majątek była rodzina Jutschin(1929). Jako właścicieli wymienia się również rodziny: Schmidt, Bail, Hasse, Seydel.

Olszyniec (3)

Olszyniec (1)

Olszyniec (5)Olszyniec (4)Olszyniec (2)

ZAMEK

Późnogotycki zameczek, zbudowany na przełomie XV-XVI wieku, przebudowany i powiększony w XX wieku. Murowany z cegły, założony na planie prostokąta, z kwadratową przyległością od strony zachodniej. Piętrowy, przyległość parterowa. Zachowane gotycko-renesansowe szczyty o falistym wykroju, zaakcentowane blendami. Piwnice nakryte sklepieniami kolebkowymi, pozostałe wnętrza belkowymi stropami. Po drugiej wojnie światowej w posiadaniu Administracji Lasów Państwowych. Obecnie własność prywatna, dom Nr32.

Olszyniec-dwór

 Olszyniec (13)Olszyniec (11)Olszyniec (14)Olszyniec- pow. Żary- pałac

ZESPÓŁ DWORSKI

W dawnym Olszyńcu Górnym, obecnie to centralna część wsi położony jest zespół dworski składający się z: dworu, zabudowań folwarcznych oraz parku krajobrazowego. Dwór zbudowany na planie prostokąta, piętrowy, kryty dachem dwuspadowym, podpiwniczony. Własność prywatna

Olszyniec Górny 1924, lubuskie Olszyniec Dolny 1924, lubuskie

OŁOBOK /Mühlbock/

Wieś położona w gminie Skąpe powiatu świebodzińskiego. Wzmiankowana w 1224 roku będąc częścią majątku cysterek z Trzebnicy. W XVI wieku otrzymuje prawa miejskie. Po sekularyzacji dóbr kościelnych w 1810 roku w 1814 roku wieś zakupiona przez hrabiego von Tauentzien.

Ołobok k. Świebodzina, lubuskie

Ołobok 1938, lubuskie