BIESZKÓW /Berthelsdorf/

Miejscowość położona w gminie Jasień powiatu żarskiego. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1381(Bertilstoerff) kiedy wieś należy do państwa żarskiego. Jako właściciel wymieniany był Dietrich von Briesen(1391). Od XV wieku należał do rodziny von Reinsperg (1494, 1509-1512, 1570, 1622, 1693) i w rękach tego rodu pozostawał do początku XIX wieku. Johann Erdmann Gottlob von Reinsperg(13.12.1750-23.04.1818), ożeniony z Johanną Sofie Charlotte von Weiss, w roku 1802 sprzedaje dobra za sumę 28500 talarów Abrahamowi(Antonowi) Heinrichowi Augustowi von Rabenau z Jaryszowa(Gersdorf). Umowa kupna-sprzedaży zawierała kilka ważnych klauzul, m.in. sprzedający zastrzegł sobie prawo do dalszego wolnego  zamieszkiwania we dworze, lub sprzedający zastrzegł sobie prawo pierwokupu dóbr w przypadku ich sprzedaży. Abraham(Anton)Heinrich August von Rabenau, ożeniony z Friederike Auguste von Meyer, w roku 1805 sprzedaje Bieszków Karlowi Heinrichowi Wilhelmowi von Rothmaler.  On z kolei w roku 1807 sprzedaje dobra Wilhelminie Gottliebe von La(e)ngnigk/Legnick/ z domu Hansel, wdowie po Carlu Auguście von La(e)ngnigk/Legnick/. Po śmierci W.G. von La(e)ngnigk/Legnick/ dobra przechodzą na córkę, Juliane Henriette Auguste, która w roku 1818 mocno podupadły majątek sprzedaje dla Gottlieba Reinisch(Rehnisch). W roku 1827 dochodzi do podziału wsi na gminę wiejską i szlacheckie dobra dziedziczne. Od połowy XIX wieku częste zmiany właścicieli. Po bezpotomnej śmierci Gottlieba Reinischa, dobra w roku 1842 kupuje August Büttner(prawdopodobnie już od 1818 roku dzierżawił majątek), który już w 1843 sprzedaje je Johannowi Friedrichowi Gaunitz. Kolejnymi właścicielami są; w roku 1861- von Kopp, w 1863- August Wunsche i August Martin, następnie Matthias von Lattorff, w roku 1885- Hedwig Anna Stülpnagel, w 1903 roku rodzina Martini, w roku 1907 Walter Focking, w roku 1914- Hintzler, potem Max Goldmann, w 1929- Hans Beyer. W roku 1929 dobra szlacheckie zostały wykupione przez wieś i podzielone. Od 1931 roku dwór zamieszkiwało kilka rodzin.

Bieszków-dwórBieszkow- dwor 1

 


Bieszków 1939, lubuskie

BIEŻYCE /Gross Bösitz/

Wieś leżąca w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1171, wg innych źródeł o wsi jest mowa już w roku 1000(Besdiez). Wielokrotnie wymieniana w latach: 1360(Besdicz), 1499(besitz), 1542(Grosbesicz). Cesarz Fryderyk nadaje w tym czasie wieś cysterkom gubińskim. Do początku XVI wieku(1502) należała do klasztoru Benedyktów, potem w rękach rodów rycerskich. W 1541 i 1562 wieś w rękach rodu von Zeschau. W latach 1575 i 1589 wieś posiada ród von Stutterheim. Kolejnymi właścicielami są rody: von Maxen(1599, 1608), von Schlieben(1664), von Breitenbach(1699, 1708), baronowie von Schonaich(1731), von Breitenbach(1744, 1759), von Carlsburg(1760 do 1851). Od 1851 roku dobra w rękach rodu von Zawadzky przez małżeństwo Anny Gustave Luise von Carlsburg, ur. 1820 z von Zawadzky. Na początku XX wieku właścicielem majątku jest rodzina von Stechow. Pozostałością założenia są resztki zabudowań folwarcznych.

Biezyce- palac

Biezyce dwor

DWÓR

Dwór istniejący we wsi w otoczeniu niewielkiego parku, rozebrany w okresie powojennym. Z folwarku resztki zabudowy, większość została rozebrana.

biezyce-1933-lubuskie

BŁONIE/Blankfeld/

HISTORIA WSI

Wieś leżąca w gminie Skąpe powiatu świebodzińskiego. Początki wsi sięgają XIV wieku i do 1810 roku, do kasacji zakonu należały do joannitów z Łagowa. W XIX wieku należał do rodziny Paech. W 1903 roku właścicielem majątku jest rodzina Stern. Prawdopodobnie za ich czasów zbudowano pałac. Kolejnym właścicielem był Otto Rieck, od którego w 1910 roku majątek zakupił Wolfgang Fryderyk hrabia von Castell zu Castell und zu Rüdenhausen W 1929 roku właścicielem majątku jest rodzina Rzegota(Żegota?).


W północno-zachodniej części wsi znajduje się zespół pałacowo-folwarczny powstały w latach 1910-1925. Pałac zbudowany w 1910 roku, obecnie nieużytkowany, o zróżnicowanej bryle, główny korpus na planie prostokąta, jednokondygnacyjny, pokryty dachem dwuspadowym.

Błonie 1938, lubuskie

BOBOWICKO /Bobelwitz/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie i powiecie międzyrzeckim, wzmiankowana w 1257 roku. Należała do wielu rodów: w XV wieku była w posiadaniu rodziny Watów, z rodu Samsonów, w XVI wieku do Jerzego Nadelwicza Kręskiego za którego sprawą Bobowicko stało się znaczącym ośrodkiem arian polskich, w którym odbyło się szereg zjazdów arian polskich. Drogą sukcesji wieś przechodzi kolejno w ręce rodu von Seydlitz, von Kalckreuth, von Dziembowskich, w rękach których pozostawał do 1945 roku. Od 1945 roku użytkowany przez Technikum Rolnicze, w 1971 roku po pożarze przeszedł gruntowną renowację, w 1996 roku sprzedany prywatnemu właścicielowi. Obecnie oczekuje na kolejnego właściciela.

Bobowicko, lubuskie

 

ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWO-FOLWARCZNE

Na wysokim brzegu jeziora wznosi się pałac, zbudowany dla Dziembowskich herbu Pomian w drugiej połowie XVIII wieku, wzniesiony na miejscu dworu o konstrukcji ryglowej, który posadowiony był na jeszcze starszej budowli, fragmenty której widoczne są w piwnicach. Pałac, barokowy, przebudowany w XIX i XX wieku, na planie wydłużonego prostokąta. Nakryty dachem mansardowym parterowy z mieszkalnym poddaszem. We wschodniej elewacji ogrodowej facjata zwieńczona trójkątnym tympanonem z kartuszem herbowym. Po bokach lukarny, część środkowa elewacji ogrodowej flankowana parterowymi, małymi, prostokątnymi ryzalitami. Przy elewacjach od zajazdu i od ogrodu tarasy. Ostatnie zmiany w pałacu wprowadzone zostały przez Zygmunta Fryderyka Leonarda von Dziembowskiego w latach 10-tych XX wieku wzbogacając bryłę w elementy secesyjne. Prawdopodobnie w tym czasie w tympanonie fasady umieszczono herb Dziembowskich- Pomian.

DSC_0397

DSC_0474

DSC_0412

DSC_0419

DSC_0432

Pałac wznosi się na półwyspie Jeziora Bobowickiego.
Wewnątrz brak oryginalnego wyposażenia. W muzeum w Międzyrzeczu znajduje się skrzynia z 1680 roku z herbami Pomian i Osęk, związana z rodzinami Dziembowskich i Bronikowskich oraz portret trumienny Chrystiana Dziembowskiego.

DSC_0436

DSC_0438

DSC_0443

DSC_0442

DSC_0445

OFICYNA + ZAŁOŻENIE GOSPODARCZE

Obok oficyna zwana Starym Dworkiem, zbudowana na przełomie XVIII i XIX wieku.

DSC_0434

DSC_0463

DSC_0468

DSC_0464

DSC_0465

bobowicko-1944-lubuskie

BOBROWICE /Bobersberg/

Miejscowość leżąca nad Bobrem, niegdyś ważny punkt strategiczny, wymieniana w roku 1329 kiedy to Henryk Żagański oddaje wieś w lenno Janowi Luksemburskiemu. Od 1378 roku Bobrowice z przyległymi ziemiami po podziale księstwa głogowskiego znajdują się w rękach księcia żagańskiego Henryka VI Starszego. Po jego śmierci w roku 1393 ziemie te przechodzą w posiadanie księcia Henryka VIII Wróbla. Po śmierci księcia ziemiami władali jego synowie: Jan I i książę Wacław. Od 1417 roku Bobrowice są w posiadaniu księcia Wacława. Po bezpotomnej śmierci Wacława w roku 1430 dobra po nim przejmuje książę Henryk IX. W roku 1429 książę śląski, Wacław oddaje w lenno zamek w Bobrowicach Ottonowi von Landsberg oraz Bartisch von Wesenberg(Bartoszowi von Wezenborg). Bartisch von Wesenberg wymieniony w 1454 roku jako właściciel miejscowego dworu.  Czy byli współwłaścicielami tego nie wiadomo, częściej w literaturze wymieniany jest Otto von Landsberg, który w roku 1459 przekazuje zamek i ziemie księciu Henrykowi XI a ten z kolei przekazuje zamek rodzinie von Knobelsdorff. Posiadali majątek na terenie Bobrowic do 1775 roku. Przez następne kilkadziesiąt lat dochodzi do częstych zmian właścicieli. Już w 1469 roku jest w posiadaniu Macieja Korwina, który w roku 1479 za długi przekazuje zamek wraz ze wsią Barbarze Brandenburskiej, wdowie po Henryku XI oraz jej ojcu i braciom, elektorom brandenburskim. Dopiero po tzw. ugodzie kamienieckiej, po krótkim okresie posiadania tych ziem wraz z zamkiem przez Jana II Żagańskiego, stronnika Macieja Korwina, Jan II przekazuje je elektorom brandenburskim, w posiadaniu których ziemie te są do roku 1548. W latach 1482-84 zamek jako lenno jest w rękach hrabiego Eyttelfritza von Hohenzollern. W tym czasie jako właścicieli ziemskich w Bobrowicach wymienia się rodziny: von Storckwitz, von Salgast, von Tschirnitz, von Zweck, von Schlieben. Na początku XIX wieku majątek należał do rodziny von Rhaue, w 1825 roku do niejakiego Pana Kinzel. W 1870 roku dobra należały do rodziny von Lüderitz.

ZAMEK

W wiekach średnich znajdował się tutaj zamek, po którym obecnie nie ma śladu, wzmiankowany w dokumentach w 1429 i 1459 roku. Prawdopodobnie zamek książęcy, który został przekształcony na siedzibę rycerską, spalił się w czasie pożaru miasta w roku 1648. Obok zamku powstała osada piastowska będąca zalążkiem późniejszej miejscowości.

Bobrowice- na pld. od Krosna Odrzanskiego Droga Nr 287Bobrowice- dwor

DWÓR

Prawdopodobnie w północno-wschodniej części wsi istniało założenie dworskie. Obecnie bez śladu po założeniu.

Bobrowice, lubuskie

BOBRÓWKA-NIEMCZA /Nimbsch/

Nieistniejąca osada położona w gminie i powiecie żagańskim, na północ od Żagania z dojazdem od strony Olszyńca, Złotnik. Obecnie zwana Niemczą, administracyjnie przypisana Gorzupi. Po założeniu dworsko-folwarcznym nie ma śladu. Wieś początkowo książęca, później rycerska. W 1442 roku własność rodu von Kyene(Kynau). W 1508 roku w rękach rodu von Gebelzig z Olszyńca. Od 1520 roku własność rodziny von Gladis z Gorzupi. Posiadali wieś do 1731 roku. W latach 1667-1687 pod opieką rodów von Tschammer i von Luck. Później dość częste zmiany właścicieli. Wymienia się rodziny: von Rothenburg z Włostowa(1731), von Knobelsdorff(1765), Neumann z Dzietrzychowic(1792), córka Neumanna, Pani Schneider(1796), Braun(1804), von Wittke(1805), Fellenberg(1832), Tauchert(1841-1843), Doherr(1843), von Knobelsdorff(1843), Strutz z Konina Żagańskiego(1846), Rothe(1854)-(wg spisu właścicieli z 1873 roku dobra należące do Christiana Rothe liczyły 1646 mórg ziemi), Renner z Wilkowa koło Złotoryji(1886), Pani Brendel(1890), Fengler z Cottbus(1894), Haymann(1899), Richter z Lipska(1901), Heinsius z Gӧrlitz(1901), Smith(1904), von Boltenstern z żoną(1909), Walter z Bytomia Odrzańskiego(1920), Müller z Gozdnicy(1921), Pierer z żoną(1921), Dr Schrӧder(1921), Uiker(1927-1945).

NIEISTNIEJĄCE ZAŁOŻENIE DWORSKIE

Bobrowka - na polnoc od Zagania przy drodze 295

Bobrówko-dwór

Bobrówka- zal.dworskie

Bobrówka-dwór

Bobrówka 1927, lubuskie

BOBRÓWKO /Biberteich/

Wieś położona w gminie Torzym powiatu sulęcińskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1354 roku, kiedy wymieniono majątek Bebertich należący do Bernharda Boncz(Buntsch) i jego brata. W 1558 roku ostatni z rodu,  Jacob von Buntsch sprzedaje majątek wraz z młynem Bartholdowi von Mandelsloh. Bartel lub Barthold von Mandelsloh  urodził się 25 stycznia 1521 roku. Był synem Karla von Mandelsloh, ożeniony z Sophią von Bülow. Posiadali majątek przez około 100 lat. W XVII wieku majątek w Bobrówku oraz Bielicach należał do rodziny von Selchow, przybyłej w te strony z okolic Poczdamu. W 1633 roku właścicielem Bobrówka był Nicolaus von Selchow, właściciel pobliskich Bielic. Pod koniec XVII wieku dobra kupuje rodzina von Scharovetz. W 1713 roku majątek jest w posiadaniu Christopha von Scharovetz(Scharowetz). Na Ziemi Torzymskiej pojawiają się w drugiej połowie XVII wieku. W 1683 roku Christoph Wedle Scharowetz von Scharowa zakupuje od F.E. von Winning`a Torzym. Od najstarszego z trzech synów Christopha pochodzili Scharowetz zamieszkujący okolicę Torzymia, Krosna Odzrańskiego(1775) oraz osiadła gałąź w Prusach. Sama rodzina pochodziła z Moraw z okolic Ołomuńca. Na przełomie XVIII i XIX wieku dobra są w rękach rodziny von Kalckreuth. Kolejnym właścicielem dóbr była rodzina von Kuhlwein(1828, 1833). W 1857 roku majątek jest w posiadaniu rodziny von Rathenow. Na przełomie XIX i XX wieku właścicielem dóbr jest rodzina von Rossmann(1903). Do 1945 roku dobra są w rękach rodziny Kortüm.

Bobrówko-pałac

We wsi istniało założenie pałacowe leżące w północno-wschodniej części wsi.

Bobrówko-dwór

bobrowko-1923-lubuskie

BOBRÓWKO /Breitenstein/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Strzelce Krajeńskie powiatu strzelecko-drezdeneckiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1333 roku. W 1337 własność Henninga von Sanitz. W połowie XIV wieku wieś jest własnością Betekina von der Osten z Drezenka. W tym czasie część gruntów nadal należała do rodu von Sanitz. W 1571 roku lennikami we wsi były rody: von Sanitz i von Platen. Na początku XVII wieku właścicielem Bobrówka jest Thomas von Sanitz, właściciel pobliskiego Sokólska. W 1718 roku majątek jest własnością Heinricha Wulfa von Platen. W latach 1798-1818 dobra są w rękach kapitana Ernsta Georga von Oertzen. Jako właściciel majątku w 1828 roku wymieniana rodzina Klaffke, od 1857 do 1929 roku rodzina Fleischer. Prawdopodobnie do 1945 roku dobra w rękach rodziny Abecron.

Sanitz 2Osten von derPlattenOertzen hrabia

 

Bobrowko-palac od strony parku

Bobrówko, lubuskie

Bobrowko- na pln od Strzelec Krajenskich

PAŁAC

W południowo-wschodniej części wsi położony jest zespół folwarczny z pałacem i parkiem. Na terenie wsi pierwsza dworska siedziba została zbudowana przez Thomasa von Sanitz w 1608 roku. Pod koniec XVIII wieku wzniesiono dwór, rozbudowany w XIX wieku. Murowany, piętrowy, założony na planie prostokąta z trzykondygnacyjnym ryzalitem na osi bocznej. Pod koniec XIX wieku rozbudowany o skrzydło południowe i ryzalit skrzydła głównego. Część zasadnicza bryły jest parterowa z wysokim, dwuspadowym dachem. Skrzydło boczne jest dwukondygnacyjne, nakryte dachem mansardowym z lukarnami. Skromny wystrój elewacji składający się z boniowań na narożnikach skrzydła głównego wraz z ryzalitem oraz skrzydła bocznego- południowego, profilowanych opasek i gzymsów nadokiennych. W pałacu zachował się oryginalny wystrój sali balowej(stojący murowany kominek w stylu neorokokowym został skradziony), zachowała się klatka schodowa, stolarka drzwiowa i okienna wraz z okiennicami.

Od czasu zakończenia II wojny światowej, w dworze nie prowadzono gruntownych prac remontowych. Po 1945 roku dwór wraz z folwarkiem został znacjonalizowany. Od 1950 do 1964 roku w budynku dworu mieściło się więzienie dla kobiet. W 1964 roku dwór przeszedł na własność Strzeleckiego Kombinatu Rolnego. Był dzierżawiony. Od 2006 roku dwór wraz z parkiem zakupiony został przez zagraniczne przedsiębiorstwo.

Bobrówko7Bobrówko5Bobrówko2

dsc_0036 dsc_0046

 

dsc_0050 dsc_0060 dsc_0067 dsc_0071 dsc_0074 dsc_0075 dsc_0085 dsc_0083 dsc_0051 dsc_0052

bobrowko-1893-lubuskie

BOBROWNIKI /Bobernig/

Wieś o średniowiecznym rodowodzie, wymieniana w roku 1384 założona przez rodzinę von Zabeltiz z Otynia. Wielokrotnie zmieniała właścicieli: w latach 1516-1649 należała do von Rechenberg, w latach 1649-1773 do zakonu jezuitów z Otynia, od 1773 do 1800 do księcia kurlandzkiego i żagańskiego Piotra Birona, od 1800 do 1879 do rodu de Talleyrand-Perigord, od 1879 do 1945 roku do rodziny von Lancken-Wackenitz. W Bobrownikach istniał folwark.

BOBRZANY-JANOWIEC /Girbigsdorf/

HISTORIA MIEJSCOWOŚCI

 Miejscowości Bobrzany-Janowiec od 1324 roku były w posiadaniu braci von Nechern, których lenno zostało potwierdzone w 1540 roku przez księcia saksońskiego, Jerzego. Bracia von Nechern- Gerwazy, Franciszek i Zygfryd byli synami i spadkobiercami Zygfryda von Nechern, starosty żagańskiego. Pod koniec XVI wieku od roku 1593 jest w rękach rodu von Kittlitz, linii z Małomic. Na początku XVII wieku majątek dziedziczy Karol von Kittlitz, a następnie jego bracia Zygfryd i Zygmunt. Od 1680 roku w posiadaniu cesarza Leopolda I, który w 1687(lub w 1692) roku nadaje w lenno dobra małomickie wraz z Chichami hrabinie von Redern z domu von Kittlitz oraz jej synom. Od końca XVII wieku w posiadaniu książąt żagańskich do 1766 roku. W 1694 roku Ferdynand książę żagański nadaje w lenno Henrykowi Gottlobowi von Redern zamek z połową zamkowego folwarku. Od 1778 roku majątek przechodzi na rodzinę zu Dohna z Małomic, w rękach, których pozostaje do czasu II wojny światowej. Od końca XVII wieku nastąpił podział własności wsi. Część wsi była w posiadaniu rodów von Stentzsch oraz von Knobelsdorff.

Naecher

Kittlitz

Redern hrabia (2)

Dohna von zu

von Stentzsch

Knobelsdorf

Bobrzany-Janowiec-zamek i palac

ZAMEK I

Zamek otoczony fosą, na planie czworoboku, budowany dwuetapowo. Prawdopodobnie na przełomie XIII i XIV wieku na terenie wsi zostaje wybudowana rycerska wieża mieszkalna przypuszczalnie przez ówczesnych właścicieli, rodzinę von Nechern. Na pocztówce z końca XIX wieku obok istniejących ruin zamku, widoczna budowla w stylu gotyckim opisana jako Burg-zamek. Jest to pozostałość po rycerskiej wieży mieszkalnej von Nechern, przebudowanej, w późniejszych latach przekształconej na spichlerz, rozebranej po 1945 roku.

511 516 520 512

ZAMEK II

Pod koniec XV wieku obok wieży mieszkalnej powstaje zamek zbudowany przez Zygfryda juniora von Nechern. Pierwotnie trójskrzydłowa budowla z wewnętrznym dziedzińcem, w XVI wieku rozbudowana o dodatkowe od zachodu skrzydło boczne i budynek bramny. Kolejne przebudowy miały miejsce w XVIII i XIX wieku.

Po II wojnie światowej w zamku mieściły się biura Państwowego Gospodarstwa Rolnego. W 1960 roku pożar zamku. Od tego czasu nie użytkowany pozostaje w ruinie. W 1983 roku wykupiony przez prywatnego właściciela.

Bobrzany-Janowiec 1929, lubuskie

BOCZÓW /Bottschow/

Wieś leżąca w gminie Torzym w powiecie sulęcińskim o metryce średniowiecznej. Pierwsza wzmianka pojawia się w roku 1329(Bozaw) przy okazji określania granic miasta Rzepina. W 1354 roku jako właściciel wymieniany jest Dietrich von Weissensee. W 1367 i 1375 jako właściciel wymieniany jest Potz von Lossow.  W 1548 roku umiera Hans von Lossow, sędzia sądu w Torzymiu, właściciel Radzikowa. Pozostawił małoletniego syna, Balzara von Lossow, który wymieniony był w 1583 roku jako samodzielny właściciel wsi. Zamieszkiwali wieś do XVII wieku. W 1562 roku na terenie wsi pojawia się rodzina von Mandelsohe, w XVII wieku wymieniane są rody von Selchow, von Kulwein i von Rathenow.  W XVIII wieku wieś w posiadaniu rodziny von Ilow, później w rękach Hansa Friedricha barona Brecher von Rosenwerth. Na przełomie XVIII-XIX wieku wieś należała do rodziny von Grӓvenitz. W 1830 roku za 18.000 talarów kapitan von Grӓvenitz sprzedaje majątek i wieś Augustowi von Wehle. Syn Augusta von Wehle w roku 1842 sprzedaje wieś rodzinie von Grassmann. Już w roku 1844 von Grassmann sprzedaje majątek za 55.000 talarów Adolfowi Edwardowi Schneider. Od 1880 do 1945 roku Boczów był w posiadaniu rodziny von Bonin. W ich posiadaniu był również pobliski Lubin od 1850 roku. W 1900 roku właścicielem Boczowa był Siegfried von Bonin. Wymieniana jest również hrabina Elisabeth von Bonin z domu von Wartenberg.

Majątek w Boczowie liczył 549 ha ziemi, 32 konie, 120 sztuk bydła, fabrykę skrobi. Majątek Lubin poza dworem liczył 689ha ziemi, 26 koni, 181 sztuk bydła, gorzelnię.

Lossow (3)

ZAMEK

W XIV wieku na półwyspie Jeziora Boczów został wybudowany zamek przez ówczesnych właścicieli wsi, rodzinę von Lossow, wymieniany w latach 1367 i 1375.  Był wtedy oddany w lenno Piotrowi von Lossow. Ze względu na trudnienie się rozbojem przez Piotra von Lossow, napaści na podróżnych i kupców, w roku 1400 trzy miasta: Frankfurt n/Odrą, Ośno Lubuskie i Rzepin zorganizowały wyprawę zbrojną na siedzibę Piotra . Zamek został zniszczony przez mieszczan trzech wymienionych wyżej miast. W roku 1402 rodzina von Lossow zobowiązuje się do nieobwarowywania miejscowości jak i zaprzestania rozbojów. Do dnia dzisiejszego na półwyspie widoczne pozostają ślady po zamku.

Boczow- na zach. od TorzymiaBoczów pałacBoczów, lubuskie

 

PAŁAC

Pałac zniszczony w trakcie działań wojennych w 1945 roku. Nie wiemy kiedy został zbudowany. Należy przypuszczać, że pierwsze założenie powstało w XVIII wieku. Prawdopodobnie pomiędzy 1910-1920 rokiem został przebudowany z dostawieniem dwóch skrzydeł bocznych. Pozostałością po założeniu są resztki parku.

boczow-1909-lubuskie

BODZÓW /Besau,Bösau, Friedrichslager/

Wieś leżąca w gminie Bytom Odrzański, w powiecie nowosolskim, o średniowiecznym rodowodzie, wymieniana w 1305 roku. W tym czasie należała do biskupstwa wrocławskiego. Później własność rycerska należąca do rodów: Phul/1450/, Schawrke/początek XVI wieku/, von Kupperwolf/1791/, Kampz/1845-1854/, von Kessel/1854-1945/. Wieś podzielona na dwie części- dolną i górną. Taki podział nastąpił w XVI wieku. W obu częściach folwarki należące do rodziny von Kessel z Sobolic.

bodzow-1936-lubuskie