ZAGÓRZE /Klein Heinersdorf/

Wieś położona w gminie Lubrza powiatu świebodzińskiego. Wieś o rodowodzie sięgającym XV wieku. W XVII/XVIII wieku wieś należała do rodziny von Knobelsdorff. W 1708 roku była własnością Christopha Siegmunda von Knobelsdorff. W 1769 roku przechodzi w ręce rodziny von Schenckendorf. Później jest własnością Pani Sckerl, z domu Franckenstein. Od 1820 roku własność Friedricha Augusta Paech. Na początku XX wieku właścicielem dóbr jest rodzina von Neumann. Ostatnim właścicielem dóbr jest rodzina Busse. Na cmentarzu ewangelickim grobowiec właścicieli majątku.

Zagorze- palac

We wsi pozostałości po założeniu dworsko-folwarcznym. Są to budynki gospodarcze z połowy XIX wieku, resztki parku krajobrazowego, czworak szachulcowy z XVIII wieku.

WILLA

zagorze-1938-lubuskie

Zagórze /Sager/

Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1380 roku(Szager). Należała wtedy do rodu von Flemming– posiadali majątek do 1896 roku. W 1628 roku oraz w 1780 roku mowa jest o trzech majątkach(Bruggemann) na terenie wsi ale właściwie były dwa majątki a i b(Berghaus). Majątek a w 1723 roku sprzedany przez Curta von Flemming i jego syna Gebharda Martinowi Gabike i sprzedany przez jego syna Martina juniora szwagrowi ojca, Johannowi Jacobowi Rhode. Odkupiony przez Carla Friedricha von Flemming i odziedziczony przez jego syna, Ferdynanda Ludwiga Wilhelma von Flemming, który sprzedał majątek w 1794 roku za 22000 talarów Franzowi Berdnowi Johannowi Sigismundowi von Flemming, który był właścicielem majątku b. W 1828 roku właścicielem dóbr był Carl Bernhard Sigismund von Flemming. Od 1835 roku w rękach Franza Wilhelma Carla von Flemming z Bodzęcina. Od 1896 roku majątek przeszedł w ręce rodu von der Marwitz przez małżeństwo Margarete von Flemming z przedstawicielem rodu von der Marwitz. W 1910 roku majątek liczący 273 ha gruntów posiadała Margarete von der Marwitz z domu von Flemming. W 1928 roku dobra liczyły sobie 300 ha gruntów. W 1939 roku majątek rodziny von der Marwitz obejmował 71 ha gruntów. Po 1945 roku majątek zajęty przez wojska radzieckie. Od 1952 roku na terenie jego utworzono PGR.

zagorze-dwor

imm018_18 imm016_16 imm017_17 imm018_18 imm019_19 imm020_20 imm021_21 imm022_22 imm023_23

ZESPÓŁ DWORSKI

We wsi dwór zbudowany w 1838 roku, na przełomie XIX i XX wieku przebudowany. Położony na terenie byłego majątku b. W sąsiedztwie park krajobrazowy o pow. 1,2 ha.

zagorze-1924zachodniopomorskie

Zagórze /Sager/

Wieś położona w gminie Białogard powiatu białogardzkiego. W 1628 roku wzmiankowana jako stare lenno rodu von Podewils. W XVII wieku dobra dzierżawione przez rodzinę von Platow.  Wzmiankowany pruski generał kawalerii Hans Friedrich von Platow(1668-1743), żonaty z Hippolyta Juliane(1768) z domu von Podewils. Dobra odziedziczył  syn Hansa, George Ernst von Platen(1719-1778), które to dobra posiadał do 1747 roku. W 1794 roku Friedrich Wilhelm von Podewils, właściciel Zagórza sprzedał dobra za 50 000 talarów Johannowi Ferdinandowi Ramthun, właścicielowi Zasp Małych. Później jako właścicieli dóbr wymienia się rodzinę von Gaudecker- wzmiankowany Max, zmarły w 1885 i Max urodzony w 1864 roku. Od 1908 do 1945 roku majątek w rękach rodu von Holtzendorf, spokrewnionej z rodziną von Podewils- wzmiankowana Pani Marie von Holtzendorff.

ZAGÓRZYCE /Saagen/

Wieś położona w gminie Łobez powiatu łobeskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w XIV wieku. W południowej części wsi położony był zespół dworski. Od 1804 roku do lat 60-tych XIX wieku majątek należał do rodziny Pockrandt. W 1929 roku majątek liczący 100 ha gruntów posiadał Bernhard Laske.

Zagórzyce dwór

Zagórzyce 1936, zachodniopomorskie

ZAJĄCZEK /Haasel/

Wieś położona w gminie Lipinki Łużyckie powiatu żarskiego. Wzmiankowana w 1381 roku(Haselaw). W 1462 roku(Hatzelowe) należała do Remschila i Hannsa von Oppel. W 1478 roku jest własnością Hansa von Biberstein. Później należy do spokrewnionej z Hansem von Biberstein rodziny von Briesen oraz do Balthasara von Oppel. W latach 1520-21-1530 jest własnością Philippa von Schӧnaich. W 1668 roku wymieniany Adam Gottlob von Schӧnaich. W 1723 roku należy do właścicieli Muskau- hrabiów von Callenberg. W 1747 roku dobra są w rękach rodu von Meyer zu Knonow– wymieniony Andreas von Meyer zu Knonow. W XIX wieku właścicielem dóbr jest rodzina Leonhardt, w 1879 roku dobra należą do porucznika Otto von Lüdecke a majątek liczył w tym czasie 460,20 ha gruntów. Później majątek trafia w ręce rodu von Steinmetz(1903). Prawdopodobnie ostatnim właścicielem dóbr byli hrabiowie von Arnim(1929)- wymieniona Clara hrabina von Arnim.

Zajączek- ok. Lipinek Łużyckich

Zajączek pow. Żary, lubuskie

Zajaczek- palac

We wsi majątek z pałacem w części wschodniej. Po założeniu zachował się budynek gospodarczy oraz park krajobrazowy. W części zachodniej zachował się dwór oraz zabudowania gospodarcze po byłym folwarku- obecnie gospodarstwo agroturystyczne.

Zajączek 1925, lubuskie

ZAJĄCZKOWO /Liebenhoff/

Wieś położona w gminie Tczew powiatu tczewskiego. W 1338 roku właścicielem wsi był Augustyn von Czegenberg, który wymienił swój majątek Liebenhoff na rzecz Zakonu i w zamian otrzymał wieś Lunau-Suchostrzygi. Wieś należała do rodziny von Bystram, którzy później pisali się Liebenhoff-Zajączkowscy.

Dwór

We wsi zachował się zespół dworski: dwór, park krajobrazowy i zespół budynków gospodarczych.

ZAJĄCZKOWO /Sanskow/

Wieś położona w gminie Kobylnica powiatu słupskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1301 roku(Zaghinzcowe). W latach 1453-1507 wieś należała do rodu von Stücke(Stück, Stucke, Stuke, Stuka). W 1507 roku książę Bogusław nadał wieś Thomasowi von Massow. W 1717 roku właścicielem wsi był kapitan Casimir Erdmann von Massow. Rodzina von Massow posiadała majątek do 1773 roku. Następnie przechodzi w ręce Friedricha von Zitzewitz. Rodzina von Zitzewitz posiadała majątek do 1817 roku. W 1821 roku majątek zakupił August Schmidt. Kolejnymi właścicielami byli: w 1884 roku baron von Coubiere, w 1910 roku kapitan baron Rene von Coubiere, w 1924 roku do Waltera Mickley a w 1938 roku  córki Waltera, Charoltte Mickley.

Dwór

Z założenia zachował się dwór, park krajobrazowy.

Zajezierze /Schoenwalde/

Wieś położona w gminie Łobez powiatu łobeskiego. Początki wsi sięgają XIII wieku kiedy należała do rodu von Borcke, którzy wybudowali na terenie wsi zamek. Linię zajezierską założył Henning Bork, jeden z trzech synów Klausa z linii Łobesko-węgorzyńskiej. Stąd pochodził jeden z najbardziej znanych z rodu von Borck, Heinrich Bork(Borcke, Borck) zwany Czarnym Rycerzem, zmarły w 1498 roku. Wieś pozostawała w rękach rodu von Borcke do XVIII wieku. Na zamku mieszkał Martin Arnim von Borcke, zmarły w 1730 roku, wicekanclerz księstwa zachodniopomorskiego. Po jego śmierci i jego syna majątek był w rękach Christopha von Borcke, radcy kamery wojenno-domenalnej. Po jego śmierci mocno zadłużony majątek wystawiony na licytację. W 1778 roku dobra zakupił pułkownik Friedrich Wilhelm baron von Mehling oraz jego żona Ernestine, z domu Bojanowska. Od 1780 roku dobra przekształcone jako alodium, co pozwalało nowemu właścicielowi czynić z majątkiem wg własnego uznania bez zgody rodziny von Borcke i zgody władzy królewskiej. Po śmierci barona Friedricha Wilhelma majątkiem zarządzała wdowa do swojej śmierci w 1804 roku. W 1828 roku majątek posiadał radca handlowy Neumann ze Szczecina. W 1851 roku dobra zakupił Hermann Ludwig von Wedel z Krępcewa. W 1878 roku dobra zakupił Oktavio von Kӧller z Łoźnicy, syn Matthiasa. Kolejnym posiadaczem dóbr był syn Oktavia, Walter von Kӧller, zmarły w 1919 roku, którego żoną była Hildegard z domu baronówna von Wangenheim(ur.1877) a następnie syn Waltera, również Walter, zmarły w 1977 roku.

Zamek

Od średniowiecza znajdował się tutaj zamek rodu von Borcke. Jeszcze w latach 80-tych XVIII wieku istniała fosa dookoła założenia. Resztki zamku znajdują się w murach pałacu.

Pałac

Powstały w miejscu zamku, wielokrotnie przebudowywany. Po 1945 roku w pałacu mieściły się biura, później był to ośrodek kolonijny Zakładów Włókienniczych w Żydowcach. Od 1967 roku zaadoptowany na siedzibę Państwowego Zakładu dla Dzieci Upośledzonych, później Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego zlikwidowanego w 2005 roku.

 

 

 

ZAKĘCIE /Erkelsdorf/

Wieś położona w gminie Otyń powiatu nowosolskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1516 roku. Należała wtedy do właścicieli Otynia, braci von Rechenberg. Od tego czasu do początków XX wieku wieś związana z majątkiem otyńskim. W XVII wieku mowa jest o folwarku. W 1926 roku miejscowy majątek był własnością Rainalda von Dassel.

ZESPÓŁ FOLWARCZNY

Przy torach resztki założenia folwarcznego w postaci budynku prawdopodobnie z XVIII wieku- dwór?, bramy wjazdowej, budynku gospodarczego.

WILLA

zakecie-willa-handke


zakecie-1896-lubuskie

ZALESIE /Sonnenwald/

Osada położona w gminie Police powiatu polickiego. Były folwark. Należał do majątku w Rzędzinach. Na terenie byłego folwarku pałac zbudowany przed 1910 rokiem przez Henninga hrabiego von Arnim-Schlagenthin. Po 1945 roku w pałacu mieścił się ośrodek wypoczynkowy, później zaadoptowany na mieszkania dla pracowników. Obecnie siedziba Nadleśnictwa Trzebież.

ZALESKIE /Saleske/

Wieś położona w gminie Ustka powiatu słupskiego. W 1344 roku wieś należy do rycerza von Typhano. Stare lenno rodu von Below. Od 1461 do 1945 roku w rękach rodziny von Below.  W 1523 roku właścicielami wsi byli Henning von Below oraz wdowy po Gerdcie i Otto von Below. W 1550 roku właścicielem był Ambrosius von Below. Na początku XVII wieku wzmiankowany Gerd von Below, kolejnym Richard von Below zmarły w 1678 roku. Kolejnym był Ger von Below zmarły w 1705 roku. W 1717 roku właścicielami wsi byli: Frantz Jacob (zm.1738) i Christoph Otto von Below. W 1782 na terenie wsi były dwie siedziby i dwa folwarki. Na przełomie wieków XVIII i XIX właścicielem był Franz Lorenz von Below a następnie Hans Carl Friedrich von Below zmarły w 1840 roku. Od 1865 roku właścicielem był Andreas Nikolaus Georg von Below. Zmarł w 1919 roku. Od 1888 roku zarządzaniem majątku zajął się jego syn, Walter urodzony w 1863 roku. Zmarł w 1944 roku w wieku 81 lat.

Dwór

Barokowy dwór zbudowany w XVIII wieku, rozbudowany w XIX wieku o neogotyckie skrzydło. Obok park krajobrazowy oraz zabudowania gospodarcze folwarku.