Będargowiec /Neu Mandelkow/

Screen Shot 141

 

Osada leżąca w gminie Pełczyce powiatu choszczeńskiego. Założony w połowie XIX wieku folwark za czasów rodziny von Kuycke/Kuhcke/- wymieniany Julius Adolf. Na początku XX wieku jako właścicieli wymienia sie rodzinę von Boltenstern- Albert von Boltenstern. W latach 20-30-tych XX wieku dobra w rękach rodziny Bruchmüller. 

Boltenstern

Będargowo /Mandelkow/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Pełczyce powiatu choszczeńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1310 roku. W XV wieku w rękach rodu von Paris/Paries/. W 1720 roku przechodzi na rodzinę von Bornstedt– wymieniany Curt Friedrich. W latach 1820-40 w posiadaniu rodziny Muller, od 1856 roku w rękach rodu von Kuycke. Na początku XX wieku wymieniana rodzina Steinlein, do lat 30-tych XX wieku w posiadaniu rodziny pochodzenia żydowskiego, Katzenellenbogen. W 1933 roku ostatni własciciel majątku sprzedał ziemię i budynki swoim pracownikom. Część budynków gospodarczych jeszcze przed 1945 roku zaadoptowane na mieszkania. Po 1945 roku majątek przejęty przez RSP, później PGR. Obecnie w zasobach ANR- częściowo wydzierżawiony spółce z kapitałem zagranicznym.

Paris

Bornstedt

 

 

 

 

 

Będargowo-dwór

Będargowo pałac

ZESPÓŁ DWORSKO-FOLWARCZNY

DWÓR

We wsi dwór zbudowany na początku XX wieku. W pobliżu dworu park krajobrazowy.

WILLA

Będargowo-willa

Screen Shot 140

Będzieszewo /Bandesow/

Osada położona w gminie Świerzno powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1321 roku i była własnością von Brüsewitz aż do 1863 roku. Wymienia się: Carla Friedricha  von Brüsewitz, Caspara Magnusa Heinricha von Brüsewitz(1804), Eggara von Brüsewitz(XIX w.). W 1863 roku we dworze mieszkała wdowa po Eggarze z dziećmi. Później częste zmiany właścicieli. Na przełomie XIX i XX wieku majątek w posiadaniu rodziny Wolter. W 1910 roku dobra są w rękach rodziny Schlange i miały 251 ha gruntów. Prawdopodobnie po 1925 roku doszło do parcelacji majątku. W 1928 roku właścicielem dóbr z dworem był C. von Hippel a majątek liczył tylko 68 ha gruntów. Po wojnie własność Skarbu Państwa z utworzeniem na terenie majątku PGR. Obecnie grunty jak i budynki po PGR wykupione przez byłych pracowników. 

Bruesewitz

DSC_0881

DSC_0882 DSC_0884 DSC_0885 DSC_0886 DSC_0887

 

DSC_0883

DSC_0889 DSC_0888 DSC_0890

ZESPÓŁ DWORSKO-PARKOWO-FOLWARCZNY

W centralnej części wsi zespól dworski składający się z: budynku mieszkalnego, parterowego, możliwe dworu znacznie przebudowanego, parku z drugiej połowy XIX wieku, resztek bramy wjazdowej oraz budynków gospodarczych położonych w pobliżu założenia.

Będzieszewo, zachodniopomorskie

Bełczna /Neukirchen/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Łobez powiatu łobeskiego. Początkami historia wsi sięga średniowiecza. Do 1691 roku należała do rodu von Borck. Istnieje informacja, że majątek został w 1755 roku sprzedany Fundacji Maryjnej. W XVIII wieku 3/4 wsi było w posiadaniu rodziny Herr(1756). Do początku XIX wieku majątek był własnością rodziny von Borcke– wymieniony Carl von Borcke. W połowie XIX wieku dobra były w rękach rodziny Holz. Prawdopodobnie pod koniec XIX wieku dobra są w posiadaniu rodziny von Redei– wymieniony Victor von Redei oraz Sophie von Redei. Majątek jest ich własnością do 1945 roku.

Borck 1Borck hrabiaBorck hrabia 2

 

Bełczna-pałac

ZESPÓL DWORSKO-PARKOWY

W południowo-wschodniej części wsi położony jest zespół dworsko-parkowy. Dwór zbudowany w drugiej połowie XIX wieku, rozbudowany na początku XX wieku. W otoczeniu park krajobrazowy oraz budynki gospodarcze.

Bełtno /Boltenhagen/

HISTORIA WSI

Stara wieś o średniowiecznej metryce położona w gminie i powiecie świdwińskim, 7-8 km od Świdwina. W 1763 roku jako właściciela dworu wymienia się von Loeper`a. W 1811, wg innych źródeł w 1821 uwłaszczono 5 chłopów. W tym czasie właścicielem majątku był Stenigke, w 1833 wymienia się jako właściciela rodzinę von Oppen, w 1836 rodzinę Dobbert. W 1928 roku właścicielem majątku liczącego 634 ha był Julius Cleve.

Bełtno pałacBełtno dwór

 PAŁAC 

Pozostałością założenia pałacowo-parkowego jest park o powierzchni 3,5 ha założony w drugiej połowie XIX wieku. Park położony jest w południowo-zachodniej części wsi przy drodze do Rusinowa. Na obrzeżach parku stał pałac, w latach 60-tych rozebrany.

ZAŁOŻENIE DWORSKO-FOLWARCZNE

Pozostałością założenia są resztki budynków gospodarczych i prawdopodobnie stojący w granicach parku dwór.

Bełtna 1891, zachodniopomorskie

BENICE /Benz/

Wieś położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1365 roku(Benz) kiedy należała do Tideke Warnow. W 1375 roku wymienia się braci Ditricha i Henninga Warnow. W 1466 roku wieś należała do Hansa von Flemming z Buka. Pod koniec XVI wieku w Benicach dwa majątki: A należący do rodziny von Flemming z Świerzna, B należący do rodziny von Flemming z Mierzęcina. W 1628 roku powstał trzeci majątek, C, w którym zmarł Otto von Flemming z Mierzęcina, najstarszy syn Hansa Heinricha von Flemming. W tym czasie pozostałe dobra posiadają: Caspar von Flemming, Hasso Aram, Ewald Joachim i Kurt von Flemming. W 1690 roku donatorem miejscowego kościółka był Ernst Friederich von Flemming oraz Frantz Iochim von Flemming. Po śmierci Felixa Friedricha hrabiego von Flemming w 1740 roku dobra przejął jego syn, generał w służbie króla polskiego George Detlof hrabia von Flemming(03.03.1699-12.12.1771). Był podskarbim wielkim litewskim, wojewodą pomorskim, generałem artylerii litewskiej oraz generał lejtnantem wojsk koronnych. Odznaczony Orderem Orła Białego, stronnik Czartoryskich. Córką jego była Izabela hrabianka Flemming-Czartoryska. Dobra odziedziczyli również brat ojca Felixa, Richard Heirnich hrabia von Flemming, jego żona Eleonora Margaretha, z domu von Eickstedt-Peterswald. Po śmierci Richarda i jego żony majątek w 1768 roku w całości przypadł Georgowi Detlofowi. Po jego śmierci, zgodnie z jego wolą, w 1778 roku dobra otrzymała wdowa Sabina Juliana von Schlabredorf, córka Felixa Friedricha hrabiego von Flemming. Po niej majątek odziedziczyła córka Charlotta Juliana baronówna von Schlabrendorf. W 1787 roku za sumę 30000 talarów majątek odkupił Franz Bernd Johann Sigismund hrabia von Flemming. Część majątku należała również do jego brata z Buka, Juliusa Friedricha Wilhelma hrabiego von Flemming. W 1805 roku całość dziedziczy syn Franza Bernda, Franz Wilhelm August Constantin hrabia von Flemming(*30.03.1773-+29.03.1836). W 1828 roku właścicielem dóbr benickich był Franz Wilhelm Carl hrabia von Flemming. W 1867 roku właścicielem majątku był syn Franza, Thamm Hasso hrabia von Flemming, po nim dobra odziedziczył jego syn, Kurd hrabia von Flemming ze Śniatowa, który połączył Benice, Giżkowo, Ganiec Buk i Łęgno w klucz alodialny. Ostatnim właścicielem dóbr był Hasso hrabia von Flemming.

 

Flemming

Schlabrendorf hrabiowski

Flemming hrabia Rzeszy

ZAŁOŻENIE PAŁACOWO-PARKOWE

Benice, zachodniopomorskie

W 1517 roku mowa o nowej siedzibie rodu von Flemming. Obecny pałac zbudowany w 1867 roku przez Thamm Hasso von Flemming(*03.08.1838-+02.06.1896), ożeniony z Else(Elisabeth) baronówną von Steinӓcker. Zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty dachem czterospadowym, podpiwniczony. W pobliżu park o powierzchni ok. 8 ha oraz budynki gospodarcze. Po 1945 roku w rękach Skarbu Państwa. Majątek przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne. W kolejnych latach w pałacu znajdowała się szkoła rolnicza. Obecnie pałac należy do Starostwa Powiatowego w Kamieniu Pomorskim, w pałacu znajduje się Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych.

Benice- fronton pałacu Benice- pałac częśc ogrodowa Benice- fronton- herb właścicieli Benice- zabudowania folwarczne

Benice 1929, zachodniopomorskie

 

 

 

Bezrzecze /Brunn/

Wieś położona w gminie Dobra Szczecińska powiatu polickiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1260 roku(Beseritz), potem kolejno w 1271(Brunnecke), 1277(Brunne). Była wsią kościelną i rycerską. W 1266 roku książę pomorski Barnim I podarował część wsi kolegiacie mariackiej w Szczecinie. W 1269 roku część gruntów otrzymali bracia von Godekin oraz Heinemann von Saltzwedel. W 1271 część ziem otrzymał Dietrich von Saltzwedel. Do kościoła mariackiego w Szczecinie wieś należała do sekularyzacji dóbr kościelnych w 1480 roku. Książę Bogusław X po przejściu na protestantyzm przekazuje wieś Henningowi von Lindstedt. W 1486 roku własność braci Henning i Mor von Lindstedt z Hagen. W 1569 roku wieś posiada Christoph von Lindstedt z  Oldevigshagen-obecnie Altwigshagen, gminy w Niemczech położonej w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze przednie. W 1602 roku wzmiankowani bracia Claus Christoph i Jürgen von Lindstedt oraz syn Christopha z Hagen. W 1527 roku dobra we wsi posiadał Vivigenza I. von Eickstedt. W 1589 roku za 5200 talarów wieś zakupił kanclerz książęcy Oto von Ramin auf Krackow. W 1630 roku w pałacu w Bezrzeczu zatrzymał się król Szwecji Gustav Adolph z oficerami. Majątek wielokrotnie plądrowany i niszczony przez wojska szwedzkie a także przez wojsko hetmana Stefana Czarneckiego w 1657 roku. Odbudowa majątku przypadła wdowie po Ottonie von Ramin, Armigard von Ramin, z domu von Broecker. Ponownie zniszczona podczas najazdu szwedzkiego w 1675-79. W 1677 roku umiera właścicielka wsi, Armigard von Ramin. W XVII wieku dobra dziedziczy Jürgen Berndt von Ramin auf Stolzenburg, którego żoną była córka byłego właściciela, Erdmanna Christiana von Ramin auf Krackow. Po śmierci Jürgena Berndta(+1743) majątek przechodzi w ręce syna, kapitana Jürgena Wilhelma von Ramin. W 1776 roku majątek dziedziczy porucznik Jürgen Carl Friedrich von Ramin, po nim dobra dziedziczy syn Ludwig Otto von Ramin. W 1815 dobra należą do Ludwiga Friedricha Otto von Ramin. W latach 1819-1848 roku dobra posiada Otto Friedrich Gebhard von Ramin, później Wilhelm Friedrich Carl August von Ramin. Kolejni posiadający dobra w Bezrzeczu: Wilhelm i Cuno von Ramin, Pauline Emile von Ramin, Mathilde Justine von Ramin-Ziethen, Auguste Louise von Corvin-Wierzbicki, po mężu von Manteüffel, porucznik Otto Friedrich Julius von Corvin-Wierzbicki, Ludwig Friedrich Erdmann von Ramin(1892), Barnim von Ramin, Eberhard von Ramin. W 1937 roku rodzina von Ramin przeprowadziła się do Berlina przekazując majątek rodzinie von Schöning-Klemmen.

PAŁAC

Wybudowany na skraju wsi w latach 1875-80 przez Otto Friedricha Gebharda von Ramin (1815-1882) pałac w stylu neogotyku angielskiego, obecnie nie istnieje.

PARK I ALEJA DOJAZDOWA

 

Bezrzecze, zachodniopomorskie

Białobudź /Baldebuss/

Nieistniejąca osada położona w gminie Świerzno powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1321 roku, kiedy książę Warcisław zatwierdza zakup wsi przez Gryfice od rodu von Karnitz. W 1628 roku wieś zakupiona przez Joachima i Antoniusa von Brockhüsen/ von Brockhausen z Rybic(Riebitz). W 1780 roku na terenie miejscowości dwa majątki należące do rodziny von Brockhausen. Majątek Białobudź wchodził w skład dóbr wsi Rybice. W latach 60-tych XIX wieku majątek należał do Emila von Brockhausen z Rybic. W 1882 roku majątek zakupiony przez rodzinę von Flemming. Folwark z dworem należący w 1910 roku do T. von Flemming, wielkości 333,91 ha gruntów. Prawd. po 1920 roku włączony w obszar majątku B w Rybicach liczącego ogółem 591 ha gruntów.

  

Białowąs /Balfanz/

HISTORIA WSI

Miejscowość położona w gminie Barwice powiatu szczecineckiego. Wieś o średniowiecznej metryce. Prawdopodobnie założona w XII wieku. Przez kilkaset lat należała do rodu von Glasenapp. W XVII wieku wieś należała do Otto Casimira von Glasenapp/03.06.1642-11.05.1710/, radcy miejskiego, sędziego i naczelnika w Białogardzie, dziedzicznego pana zamku i pałacu w Barwicach. Do lat 90-tych XX wieku jego epitafium znajdowało się w kaplicy grobowej w Białowąsie. Po 1830 roku następuje upadek ekonomiczny rodu skutkujący sprzedażą majątku rodzinie von Rittberg. Ostatnim właścicielem majątku do 1945 roku był Friedrich Wilhelm Graf von Rittberg. Po II wojnie światowej w rękach Skarbu Państwa. W pałacu mieścił się ośrodek szkoleniowy. Obecnie w rękach prywatnych.

Białowąs-pałacBiałowąs zachodniopomorskieBiałowąs2skan od Zajchowskiego

Białowąs-pałac

Białowąs-pałacBiałowąs-skan od Zajchowskiego

 

PAŁAC

Prawdopodobnie po 1830 roku na murach starszej budowli, prawdopodobnie dworu, nowi właściciele zbudowali pałac w stylu neogotyku angielskiego. Nad wejściem głównym herb rodu von Rittberg. Pałac zbudowany na planie prostokąta, podpiwniczony, z dwoma ryzalitami na narożach, dach zróżnicowany, cztero- i dwuspadowy. Pałac posiada piękne dobrze zachowane witraże oraz na piętrze salę myśliwską.

PARK  

Prawdopodobnie wraz z wybudowaniem pałacu powstał park krajobrazowy o powierzchni 6,5 ha. Park o cechach eklektyzmu romantycznego ze stawem rozpościerającym się przed pałacem z cennymi gatunkami drzew. Pod koniec XIX wieku wzbogacony o roślinność obcego pochodzenia.

ZAŁOŻENIE FOLWARCZNE

Założenie składa się z: nieregularnego dziedzińca, domu zarządcy z 1906 roku, dawnego budynku ogrodnika z końca XIX wieku, budynków gospodarczych.

Screen Shot 142