Gorzów Wlkp.-Wieprzyce-Wepritz

Wieś Wieprzyce, od 1962 roku dzielnica Gorzowa Wielkopolskiego po raz pierwszy wzmiankowana w 1325 roku(Weperzow, Werpezowe) kiedy to margrabia brandenburski Ludwik Starszy nadał dwie części wsi mieszczanom gorzowskim braciom: Conradowi, Henningowi i Peterowi Prizzel. Wymieniona również w latach: 1337(Wepersow), 1350, 1364(Weperczow), 1366(Weperzowe), 1393(Wepertzow). W 1350 roku lenno rodu von der Marwitz. W 1393 roku właścicielem wsi był burmistrz Gorzowa Heinrich Schmieler, od którego pod koniec XIV wieku wieś przejęła rada miejska Gorzowa. W 1879 roku majatek obejmujący 205,65ha należał do rodziny Eschner. W 1896 roku właścicielem majątku o powierzchni 150ha był Max Eschner. W 1914 roku majątek należał do Maxa Eschner(202ha). W 1929 roku majątek należał do G. Bickenbach(202ha).

ZESPÓŁ DWORSKI

Przy głównej drodze położony jest zespół dworski składający się z dworu i zabudowań gospodarczych. Dwór parterowy z piętrowym ryzalitem, kryty dachem naczółkowym, podpiwniczony.

GOCŁAWICE /Gützelvitz/

Wieś położona w gminie Karnice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1374 roku , kiedy należała do Clausa i Hinza von Guzelvitz. W 1556 roku wieś zakupiona przez Wediga  von der Osten z Płot od Henninga von Carnitz. W tym czasie 3 majątki rycerskie należące do: von der Osten, von Blücher i von Plӧtz. Po śmierci Jochema von Plӧtz dobra dziedziczy jego zięć, Ernst von Güntersberg. Po jego śmierci dobra przechodzą na wdowę, Evę Katharinę a następnie na syna, Franza von Güntersberg. Dnia 08.07.1686 dobra posiada zięć Franza von Güntersberg, Jochem Henning von Woedtke. W dniu 31,03,1696 ponownie w rękach Franza von Güntersberg i jego matki. W 1705 roku majątek w posiadaniu Jochema von Carnitz. Dnia 13.03.1747 roku majątki von der Osten i von Blücher scalone z majątkiem von Plӧtz i zakupione przez Adolpha Carla hrabiego von Carnitz. Na początku XIX wieku majątek w rękach rodu von Heyden a następnie von Elbe. W 1870 roku za czasów rodu von Elbe majątek obejmował 1665 mórg ziemi a w 1879 roku 425,13 ha gruntów. Ostatnim właścicielem majątku do 1945 roku była rodzina Holzkamm.

GROCHÓW /Gruchow/

Była osada, obecnie przysiółek wsi Trzygłów. W wiekach średnich należała do rodu von der Osten. Kolejnym właścicielem wsi była rodzina von Blücher. Przechodzi w ręce rodu von Platen przez małżeństwo Christopha Ernsta Augusta von Platen z Beatą Sophią Christianą von Blücher. W 1757 roku własność Henninga Christiana von Mellin, później jego syna Gotthilfa Christiana Curta von Mellin(1769). Dnia 28.10.1774 roku sprzedaje majątek braciom von Plӧtz: porucznikowi Johannowi Ludewigowi, Carlowi Heinrichowi i Ferdinandowi Joachimowi. Na przełomie XVIII i XIX wieku własność rodu von Oertzen– wzmiankowany Heinrich Victor Sigismund. Od 1820 roku przechodzi w posiadanie rodu von Thadden przez małżeństwo Henrietty von Oertzen z Adolfem von Thadden. W północnej części wsi położony był majątek ziemski.

GLICKO /Glietzig/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Wzmiankowana w 1274 roku będąc własnością Otto hrabiego von Eberstein. W latach 1440-1680 wieś należała do rodu von Zastrow(Czastrow, Sastrow). W XVII wieku część dóbr należała do Christiana von Zastrow a część do Christopha von Schmeling. W 1724-1729 jeden z majątków posiadała rodzina von Heydebreck. W 1730-1736 majątek posiadała rodzina von Beneckendorf. W 1804 roku właścicielem jednego z majątków była rodzina von Hagen. W 1812 roku majątek po von Hagenach w posiadaniu rodu von Kamecke(Kamike, Kamnick). Rodzina von Schmeling scala dobra we wsi stając się ich jedynym właścicielem. Posiadają je do końca XIX wieku. W 1879 roku właścicielem majątku był Julius von Schmeling a dobra obejmowały 518,45 ha gruntów. Wymeinieni jeszcze w 1893 roku. Na przełomie XIX i XX wieku właścicielem jest rodzina Eggert w  1905 roku właścicielem majątku był Paul Eggert. Od co najmniej 1909 roku(jak wynika z korespondencji) dobra należą do fabrykanta Leckebusch(Lekebusch) i obejmują 384,22 ha gruntów. W 1921 roku właścicielem był Franz Retzlaff. W latach 20-tych parcelacja dóbr. Majątek tzw. resztówka należy do Josh. Guhlke i liczy 325 ha gruntów, później do Hansa Guhlke wymieniony w 1929 roku a drugi majątek z dworem należący do Wilhelma Seegera liczył 76 ha gruntów.

Dwór

Dwór nie istnieje. Po majątku pozostały zabudowania gospodarcze oraz park krajobrazowy.

GARDNA-OLCHOWO /Neuhof/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Obecnie kolonia wsi Olchowo. Do niedawna nazywała się Nowy Dwór. Były majątek ziemski. Od połowy XIX wieku w rękach rodziny Hell. W 1870 roku dobra obejmowały 565 akrów ziemi a w 1879 roku kiedy właścicielem był Ernst Hell majątek obejmował 176,5 ha ziemi. Na przełomie wieków XIX i XX majątek posiada rodzina von Winterfeld– wzmiankowany Hans von Winterfeld. W 1910 roku dobra obejmowały 176,95 ha gruntów a właścicielem była rodzina Bӧhm. W 1928 roku właścicielem był Eugen Milauer a dobra liczyły 168,5 ha gruntów. W 1939 roku majątek posiada rodzina von Borsig– wymieniony Günther von Borsig(*1905).

GANIEC /Gahnz/

Miejscowość położona w gminie Kamień Pomorski powiatu kamieńskiego. W miejscowości istniał majątek podległy pod pobliskie Giżkowo, W 1687 roku miejscowość należał do rodu von Mellin, piszący się von Mellin-Gahnz. W 1803 roku majątek zakupił Henning Ludwig Dionysius von Blankenburg. W 1834 roku dobra zakupuje syndyk i administrator kapituły kamieńskiej radca M.F.Kreich. Pod koniec XIX wieku w rękach możnego rodu von Flemming. W 1910 roku właścicielem majątku był Kurd hrabia von Flemming dobra liczyły 176 ha gruntów pod zarządem Gustava Boltz. W 1928 roku 160 ha gruntów. Posiadali dobra do 1945 roku.

Resztki starej zabudowy majątku. 

GRABISZYCE GÓRNE /Ober-Gerlachsheim/

Wieś położona w gminie Leśna powiatu lubińskiego. We wsi pałac zbudowany około 1830 roku w otoczeniu parku krajobrazowego. Pod koniec XVIII wieku dobra należały do hrabiowskiej gałęzi rodu von Lӧben. Na przełomie wieków XVIII i XIX należał do Otto Ferdinanda  von Lӧben(*18.06.1741-+16.09.1804), ożenionego z Caroline von Greiflenheim(27.04.1778). Syn jego Albrecht Edmund(Edward) hrabia von Lӧben(*29.04.1800) dnia 26.08.1828 roku ożenił się z Marią hrabianką zur Lippe-Weissenfeid(*10.06.1810). Wzmiankowany również Ferdinand von Lӧben(*1779). Posiadali majątek do 1819 roku. Później dobra przeszły w ręce kapitana W.C. von Gersdorf. W kolejnych latach dość częste zmiany właścicieli. Wymienia się rodziny: von Huhn(1855), von Klein(1870), Legeler(1880), Hedrich(1886), Landfried(1892-1905), Teichgraeber(1921-1926).

PAŁAC

We wsi pałac, obecnie własność prywatna.

GRABISZYCE DOLNE /Nieder-Gerlachsheim/

Wieś położona w gminie Leśnia powiatu lubańskiego. Prawdopodobnie majątek powstały na początku XIX wieku. W 1830 roku część wsi z majątkiem była własnością fabrykanta, właściciela papierni niejakiego Dahme. Kolejnym właścicielem majątku była rodzina Eichler(1853-57). W 1870 roku dobra posiada rodzina Scholze. Część wsi zwana Winkel od 1830 do 1857 roku częściowo była własnością Tobiasa Miessler, część należała do rodu von Uechtritz z Leśnej. Później własność rodziny Klimmt(1870-1898). Prawdopodobnie ostatnim właścicielem do 1945 roku była rodzina Hempel(1905-1926).

PAŁAC

We wsi pałac z drugiej połowy XIX wieku w otoczeniu niewielkiego parku krajobrazowego. Obecnie własność prywatna. Obiekt położony przy drodze, na wzniesieniu, zaniedbany, opuszczony. Park znajdujący się za pałacem zaniedbany.

GIEBUŁTÓW /Ober-Gebharsdorf/

Wieś położona w gminie Mirsk powiatu lwóweckiego. Powstała w 1328 roku i wchodziła w skład dóbr Czocha. W 1385 roku należała do Heinricha von Uechtritz. W 1536 roku właścicielem był Hans IV von Uechtritz. Po wymarciu linii ze Świecia w 1592 roku w tym samym roku dochodzi do podziału własności. Wieś otrzymał Anton von Uechtritz. Po wymarciu linii z Giebułtowa wieś przechodzi w ręce linii młodszej rodu, która z kolei wymiera w 1698 roku na Christophie von Uechtritz, następcy Juliusa Ludwiga von Uechtritz und Osterholz. Wdowa po Christophie, Anna Christine von Uechtritz z domu von Metzrad utworzyła fideikomis dla linii z Fugi. Kolejnym właścicielem był Christoph Ernst von Uechtritz (*1725-+1767). Po jego śmierci wdowa Friedrike Eleonore von Uechtritz z domu von Kyaw, w 1769 roku poślubia Johanna Wilhelma Traugotta von Schӧnberg(*1721-+1804). Kolejni właściciele majątku: Karl Aemilius von Uechtritz(1769), Karl Sigismund Emil von Uechtritz(*1754-+1849), jego syn Emil I baron von Üchtritz-Fuga(*1783-+1841). Dnia 18.06.1818 roku otrzymał tytuł barona Królestwa Wirtemberskiego oraz zmianę pisowni nazwiska z Uechtritz na Üchtritz.  Kolejnym dziedzicem dóbr był jego syn Karl Franz Emil II von Üchtritz-Fuga(*1808-+1886), który dnia 30.09.1865 roku otrzymał pruskie zezwolenie na używanie tytułu baronowskiego dla siebie i swoich dzieci. Po raz pierwszy ożeniony był z katoliczką Dominicą Marią Josephą hrabianką Amade de Varkony. Po rozwodzie w 1853 roku ożenił się po raz drugi z Paulą Meyer, popełniając mezalians. Dobra odziedziczył jego syn z pierwszego małżeństwa Emil III Joseph Kamil(*1841-+1928), właściciel majątku Bӧӧs na Węgrzech, który dnia 23.03.1903 otrzymał węgierski tytuł hrabiowski dla siebie i ślubnych następców oraz nazwisko von Üchtritz-Amade de Varkony. Po jego śmierci majątek dziedziczy jego syn Emil IV Otto hrabia von Üchtritz-Amade de Varkony(*1875-+1934), który w 1912 roku ożenił się z Stefanią Marią Karoliną baronówną Banhidy de Simand z Lӧkӧshaza. Kolejni właściciele to jego synowie: Emil Zsigmond Antal i Antal Victor(*1915-+1996).

PAŁAC

Pałac barokowy wzniesiony w latach 1661-1665, odnawiany w XIX i na początku XX wieku. W 1963 roku kolejny remont pałacu z adaptacją budynku na potrzeby kolonijno-wczasowe. Od 1976 roku popadający w ruinę, od 1991 nieużytkowany. Obecnie własność prywatna.

GÓRKI NOTECKIE /Gurkow/

Wieś położona w gminie Zwierzyń powiatu strzelecko-drezdeneckiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1326 roku mimo, że powstała znacznie wcześniej. Po 1330 roku stała się własnością miasta Strzelce Krajeńskie. W 1499 roku książę Joachim wydał przywilej potwierdzający miastu Strzelce prawo do własności Górek Noteckich. Prawdopodobnie w XVI wieku na terenie wsi istniał już majątek ziemski. Jeszcze w XIX wieku(1856) wzmiankowany majątek należący do miasta Strzelce Krajeńskie. Prawdopodobnie rozparcelowany. Brak już później informacji o istnieniu folwarku.