Wieś położona w gminie Golczewo powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1489 roku(Darghesow). W tym czasie należała do rycerza Hermanna von Ryne, wg Berghaus`a stare lenno rodu von Rhein. Lenno rodzinie von Rhein potwierdzone w 1509 roku przez księcia Bogusława X oraz w 1575 roku przez księcia Kazimierza. W 1700 roku majątek należał do Hansa von Rhein. W 1725 roku podział wsi na dwa majątki, gdzie drugi należał do Matthiasa von Rhein. W 1789 roku za 8000 talarów wieś zakupił kapitan Friedrich August von Jagow. W 1798 roku własność Ernsta Friedricha Gottlieba Klug. W 1839 roku powstał folwark, którego właścicielem był Rucholz. W 1840 roku powstało Dargoszewko. W 1870 roku majątek w Dargoszewie obejmował 369 mórg ziemi. Prawdopodobnie pod koniec XIX wieku majątek został rozparcelowany.

We wsi ciekawa willa? dwór?

Wieś położona w gminie Świerzno powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1321 roku(Dunow). Lenno rodu von Grape. W 1432 roku wieś należy do Hermanna von Grape a w 1455 roku do Hansa von Grape z Mechowa. W 1504 roku własność Philippa von Grape. W 1717 roku we wsi dwa majątki należące do rodu von Grape. Po 1740 roku 3 majątki na terenie wsi. Majątek A należał do Steffena Friedricha von Grape, który w 1743 roku sprzedał majątek Carlowi Friederichowi von Grell, odkupiony po 24 latach przez kapitana Adama Gottholda (Gottlieba) von Grape w 1767 roku. Po jego śmierci od 1799 roku w posiadaniu jego syna, Carla Georga Adama Rudolpha von Grape, który mieszkał we dworze na terenie majątku A do 1804 roku.  Majątek B należał do Wolfa Joachima von Grape oraz jego syna Joachima Wilhelma, po śmierci którego przeszły dziedziczeniem na braci: Dubislava Johanna Albrechta i Friedericha Wilhelma Sigismunda von Grape. W 1762 roku majątek zakupiony przez wdowę po Joachimie Wilhelmie von Grape, Marię Louisę, z domu von Blankensee, która w testamencie zapisała majątek swojej siostrzenicy Frederice Eleonorze von Güntersberg. Do 1788 roku był w rękach Josuego Wilhelma von Grell, który odsprzedał dobra rodzinie von Grape. Majątek C był w posiadaniu Jaroslava Heinricha von Grape, a po jego śmierci dobra odziedziczyła wdowa, Dorothea Maria, z domu von Benckendorf. Po jej śmierci i po śmierci jej jedynego syna, Joachima Heinricha von Grape decyzją prawną z 1745 roku majątek dziedziczy siostra zmarłej, Barbara Louisa von Troye. Prawdopodobnie decyzja unieważniona gdyż w 1764 roku wdowa po Jarislavie Heinrichu von Grape, Antoinetta Juliana z domu Iwatzhofen, przepisuje majątek córce, Sophii Katharinie von Pustar-Puttkammer, której mąż w 1768 roku sprzedał majątek Carlowi Friederichowi von Grell, synowi Josuego Wilhelma, właściciela majątku B. W 1804 roku były dwa majątki należące do rodów von Grape i von Grell. Około 1828 roku dobra przejęła rodzina von Lukowitz. Majątek A był w posiadaniu Carla von Lukowitz, a majątek B i C należał do jego szwagierki, z domu von Brockhusen. Po jej śmierci majątki B i C przejmuje generał-porucznik Carl von Lukowitz(+1851). W 1851 roku scalonym majątkiem zarządza Strecker. W następnych latach majątek zakupił Ferdinand Krause z Kamienia Pomorskiego. Po jego śmierci od 1865 roku dobra dziedziczy wdowa a następnie od1866 roku syn, Ernst Krause. W 1910 roku właścicielem dóbr nadal był Ernst Krause a majątek liczył 441 ha gruntów. W 1928 roku dobra liczyły 530 ha gruntów. W 1939 roku majątek obejmował 530 ha gruntów. Rodzina Krause była właścicielem dóbr do 1945 roku.

ZAŁOŻENIE DWORSKO-PARKOWE

W północnej części wsi jest zespół dworsko-parkowy oraz folwarczny. Dwór z XIX wieku, piętrowy, podpiwniczony, zbudowany na planie prostokąta.

Wieś położona w gminie Barlinek powiatu myśliborskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1337 roku. W XVI wieku domena państwowa. Później własność rodu von Runge. W 1607 roku Andreas von Runge sprzedał majątek Eckardowi von Breckendorf. W 1715 roku należy do rodziny von Hagen. W 1809 roku majątek posiada szambelan von Schlippenbach, w 1828 roku rodzina Pohlemann, od 1838 roku do drugiej połowy XIX wieku Heinrich Schneider. Od lat 50-tych XIX wieku własność rodu von Klitzing. Pierwszym właścicielem dóbr dzikowskich był Kasper Lebrecht Gustav Fredrich Daniel von Klitzing(*1827-+1895), ożeniony 1-mo z Frederike Wilhelminą von Klitzing(*1830-+1855) a po jej śmierci z Marią von Borcke(*1839-+1920). Miał z nią dwoje dzieci: Annę Lucię von Klitzing(*1862-+1949) oraz Dietricha Joachima Maxa von Klitzing(*12.02.1873-+21.11.1940), który ożenił się z Mimosą-Idą Bsse baronówną Baud, Hawajkę, która w posagu wniosła mu olbrzymie dobra w Indonezji. Miał z nią córkę Marię Mimosę Dietlindę Dorotheę Wilhelminę Daniele(*07.10.1909-+10.06.2004).

Zespół pałacowo-parkowy

Pałac nie istnieje. Park krajobrazowy oraz zabudowania gospodarcze miejscowego folwarku.

Miejscowość położona w gminie Myślibórz powiatu myśliborskiego, obecnie kolonia wsi Sulimierz. Rezydencja właścicieli Sulimierza powstała w XIX wieku. W XX wieku należała do Paula Nacke.

Zespół pałacowo-parkowy

Po zespole zachował się park krajobrazowy oraz zabudowania gospodarcze po folwarku.

Wieś położona w gminie Dębno powiatu myśliborskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1337 roku. W tym czasie wieś należała do rycerzy: Fromolda Wutsik, Bornima, Raso i Heynego Witte. Od XV wieku do 1763 roku własność rodu von Schӧnebeck. W 1643 roku należy do Hansa von Schӧnebeck i jego trzech synów: Asche Berndta, Christiana i Asmusa Jürge. Od 1763 roku wieś należy do Friedricha Ernsta barona von Holwede(*12.03.1723-+26.01.1765), żonatego z Marie Elisabeth Colomb, z którą miał dwoje dzieci: syna Heinricha Friedricha Ludwiga Ferdinanda(1762-1817) i córkę zmarła w dzieciństwie. W 1766 roku wdowa Marie Elisabeth von Holwede wychodzi za mąż za Alexandra Georga von Humbold(*22.09.1720), który stał się właścicielem Dyszna, Krężelina. Miał dwóch synów: Wilhelma- słynnego filozofa, językoznawcę, polityka i Alexandra Georga- słynnego podróżnika i przyrodnika. Po śmierci Alexandra Georga w 1779 roku opiekę nad majątkiem i małoletnimi dziećmi przejął Gottlob Johann Christian Kunth, przyjaciel rodziny. W 1793 roku majątek zakupuje Carl Christoph Gottlob von Knobelsdorff z Zielina, który już w 1796 roku odsprzedaje dobra Franzowi von Kleist. Umiera w 1797 roku. Wdowa po nim Albertine z domu von Jungk w 1800 roku wychodzi za mąż za Ferdinanda Heinricha Thomasa von Waldow. W 1801 roku majątek zakupuje rodzina von Rhӧden. Od 1817 roku właścicielem majątku zostaje rodzina Blell. Od 1821 roku dobra przechodzą w ręce Johanna Carla Friedricha Kӧppen(*27.12.1782-+26.06.1834), którego matką była Anna Maria Caroline Blell. Od 1834 roku dobra w rękach Carla Alberta Friedricha Kӧppen, od 1861 roku Ottona Kӧppen, od 1905 Paula Kӧppen. Ostatnim właścicielem majątku do 1945 roku był Hans Kӧppen.

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

W południowo-wschodniej części wsi położony był zespół pałacowo-parkowy. Pałac rozebrany w latach 80-tych XX wieku.

W X-XI wieku Drawno jako osada należała do Wielkopolski, później do Pomorza Zachodniego. Od XIII wieku wchodzi w skład Nowej Marchii, od roku 1313 własność rycerskiego rodu von Wedel, lenników Brandenburgii. W XIV wieku zbudowali von Wedlowie warowny zamek, obok zamku powstało ufortyfikowane miasto. Ruiny zamku znajdują się na Górze Zamkowej, położonej na półwyspie w części zachodniej Jeziora Drawieńskiego. W 1421 roku zamek zdobyty przez Krzyżaków, wówczas zakon zmusił von Wedlów do złożenia przysięgi lennej, od której uwolnili się w 1433 roku. Około roku 1600 zamek przebudowany na renesansową rezydencję zniszczony w roku 1675 przez cofające się wojska szwedzkie, a w roku 1758 przez wojska rosyjskie. Do naszych czasów zachowały się dwa wschodnie narożniki, pokryte bluszczem, będące fragmentami wysokiego domu mieszkalnego, który spełniał rolę wieży zamkowej.

ZAMEK

MAJĄTEK ZIEMSKI

Majątek zwany Zawodzie(Brückengut) ok. 1828 roku był w posiadaniu rodziny Werth. W 1857 roku był w rękach Juliusa Krüger. W 1879 roku majątek roku rodziny Krüger obejmował 260ha. W 1896 roku majątek Wilhelma Krüger obejmował 691ha gruntów. W 1914 i 1929 roku majątek należał w do Wilhelma Krüger i obejmował 266ha.

Przy drodze do stacji kolejowej znajduje się dwór z XIX wieku, ryglowy z wysokim dachem dwuspadowym, o charakterystycznych naczółkach. Obok potężna topola i stara tuja.

Wieś położona w gminie Dobra powiatu łobeskim. W 1496 roku wieś należała do rodziny von Massow. W XVII wieku podział wsi na dwa działy majątkowe. W latach 1523-1699 majątek posiadała rodzina von Dewitz, wymieniona również w 1720 roku. W 1621 roku majątek na terenie wsi posiadała również rodzina von Osten. W 1648 roku właścicielem jednego z majątków był Heinrich IV von Dewitz, który przekazał majątek synowi, Kurtowi. Po śmierci Kurta, wdowa przekazała majątek córkom, zamężnym za von Waldow, którzy posiadali dobra już w 1648 roku  i wymieniani byli w 1724 roku.  Druga z córek zamężna była za członka rodziny von Plessen(Plesse). W 1750 roku jeden z majątków posiadała rodzina von Brunnow(Brünnow). W 1756 roku dobra w rękach rodu von Behr. W latach 1756 -1762 dobra w posiadaniu rodziny von Wedell. W latach 1802-1836 właścicielami majątku była rodzina von Kathen. Wymieniony Johann Christian Gottlieb von Kathen(1770-1853). W 1798 roku ożenił się z Sophie Johanne Wilhelmine Franciske von Dewitz(1777-1846), córką Carla Heinricha Friedricha von Dewitza i Johanny Henrietty Louise von Huyssen. W 1843 roku majątek posiadała rodzina von Schmalensee. W 1851 roku majątek w rękach rodziny von Heyden. Właściciel Ferdinand von Schmalensee część dóbr   sprzedał Johannowi F. Engelbrechtowi. W kolejnych latach majątek posiadała rodzina von Veltheim. Posiadali majątek w latach 1845-1893, wymieniona Ottonie von Veltheim, z domu hrabianka von Veltheim. W latach 1905-1912 dobra posiadała rodzina von Dewitz– wymieniony Werner, zmarły w 1914 roku oraz Otto zmarły w 1918 roku. W latach 1914-1921 dobra w posiadaniu rodziny von Cretius– wymieniony Richard urodzony w 1879 roku. W latach 1926-1939 majątek posiadała rodzina von Wendorff– wymieniony Eduard, zmarły w 1931 roku oraz Paula, z domu Büsing urodzona w 1886 roku.

Pałac

Wybudowany w 1913 roku, obecnie w stanie postępującej ruiny. Po 1945 roku stacjonowały tu wojska radzieckie, później majątek upaństwowiony z utworzeniem na jego terenie PGR. Po 1990 roku w rękach AWRSP i dzierżawiony przez Szczecińskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego S.A. z s/Osowo.