DOBROSZÓW MAŁY /Klein Boberau/

Wieś położona w gminie Nowogród Bobrzański powiatu zielonogórskiego. Wieś rycerska w 1446 roku należąca do rodu von Zeschau z Dobroszowa Wielkiego. W 1565-72-1602 roku dochodzi do podziału wsi na kilka własności ziemskich. Majątek I, główny należał do rodu von Zeschau(Tscheschau) do 1753 roku. W 1753 roku własność rodziny von Bomsdorf z Gorzupi Dolnej. W latach 1791 – 1912 należała do rodziny Neumann z Dziwiszowa, w 1861 roku nobilitowanej, późniejszej von Neumann. Wg spisu właścicieli z 1873 roku majątek posiada Heinrich von Neumann z Wiechlic i liczył 1271 mórg ziemi. W 1894 i w 1898 i w 1902 i w 1905, 1909 roku majątek należący do Viktora von Neumann obejmował 325ha gruntów. Później dość częste zmiany właścicieli. W 1912 roku majątek w rękach Dr jun. von Thiedemann z Dziwiszowa(1912),, w 1913 roku własność przedsiębiorstwa Schlesische Langefellschaft m.b.H z Wrocławiaw 1917 roku majątek o areale 167ha. W 1917 roku podział majątku I na dwa, w tym jedno z siedzibą szlachecką, która należała do rodziny Conrad(1919), później von Alt-Stutterheim(1920), Simon(1921), d`Heureuse(1927). Ostatnim właścicielem majątku z dworem była rodzina von der Decken w latach 1929-1945. Majątek II wydzielony w 1565 roku z majątku I-go należący początkowo do rodziny von Zeschau a następnie w 1565 roku do von Kalckreuth z Koła. W latach 1571-1573 majątek w posiadaniu rodziny von Berge z Kotowic. W 1581 roku dobra posiada rodzina von Oppel z Lipinek a następnie w tym samym roku przechodzi w ręce rodu von der Dahme z Olbrachtowa. W latach 1600 – 1618 własność rodziny von Gladis z Dobroszowa Wielkiego a następnie do von Bomsdorf z Dobroszowa Wielkiego w 1752 roku. W 1753 roku włączony do majątku I-go. Majątek III wydzielony z Majątku I-go w 1572 roku początkowo w rękach rodu von Zeschau. Później należy do rodziny von Gladis z Gorzupi(1572). W 1669 roku w rękach rodu von Gablenz z Biedrzychowic. Kolejno w posiadaniu rodzin: von Gersdorf(1676) i von Zeschau(1748). Wchłonięty w 1748 roku w obszar majątku I-go. Majątek IV, który został wyodrębniony w 1602-1605 roku z majątku I-go w tym czasie należał do rodu von Oppel z Piotrowa koło Żar- wymieniony Nicol von Oppel. Później ponownie scalony z majątkiem I-szym.

W północno-wschodniej części wsi położony był majątek ziemski, po którym pozostały budynki gospodarcze.

dobroszow-maly-1901-lubuskie

SKIBICE /Peterswaldau/

Wieś położona w gminie Nowogród Bobrzański powiatu zielonogórskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1300 roku. Wieś książęca, później rycerska. W 1434 roku wieś posiadała rodzina von Unruh. W latach 1474-1483 dobra należały do rodziny von Landeskron. W 1483 roku majątek przejęło miasto Żagań. W tym też czasie prawdopodobnie dzierżawiąc grunty wieś około 1483-1490 roku była w posiadaniu rodu von Pirser z Wrzesin, później rodu von Niebelschütz. W 1601 roku wieś należny do możnego rodu baronów von Promnitz z Żar, ale już w 1602 roku jest w posiadaniu baronów von Gersdorf z Wichowa. W 1680 roku wieś w rękach Johanna Ferdinanda barona Müller von Müllenau z Kotli, właściciela Stypułowa Środkowego. Później następują dość częste zmiany właścicieli wsi i majątku. Wymienia się rodziny: ponownie baronów von Gersdorf z Wichowa i Marcinowa(1698), Janowsky von Janowitz(1708), von Borwitz(1726), Francke(1746), Neumann z Dzietrzychowic(1811), kupiec Weisbach(1838), von Zenge(1841), Burich(1850), Hertling z żoną(1862), Richter(1864), Samuel Laskau z Zielonej Góry(1866)(wg spisu właścicieli z 1873 roku jego majątek obejmował 1120 mórg ziemi), wdowa Laskau(1894), Scholtz (1901), wdowa Scholtz(1915). Ostatnim właścicielem majątku był Dr Friske(1916-1945).

skibice-palac

skibice-palac2

PAŁAC

W północnej części wsi zachował się pałac z założeniem parkowym. W sąsiedztwie zabudowania folwarczne.

skibice-1901-lubuskie

PRZYLASKI /Reinshain/

Wieś leżąca w powiecie żagańskim, w gminie Brzeźnica po raz pierwszy wymieniona w roku 1305. W 1321 roku wymieniany jest Schultze von Reynoldiswalde.  W XV i na początku XVI wieku należała do rodziny von Zedlitz, którzy w roku 1519 sprzedają wieś Jerzemu von Rechenberg z Borowa. W XVII wieku dobra w rękach baronów von Gersdorf, a w XVIII wieku hrabiów von Redern. Na początku XIX wieku należy do Johana Baltasara barona von Lüttwitz(1829-30). W 1845 roku Przylaski Górne należały do rodziny von Meyer. Przylaski Górne należały również do hrabiów von Scheinitz und Crayn. Ostatnim właścicielem Przylasek Dolnych był Alfred Lontke.

przylaski-1901-lubuskie

MARCINÓW /Merzdorf/

Wieś położona w gminie Brzeźnica powiatu żagańskiego. Na początku doszło do podziału wsi na dwa majątki- I-szy wymieniony w 1438 roku należał do rodu von Promnitz z Wichowa a od 1440 roku do rodu von Promnitz z Jeleniowa, właścicieli majątku II, i w 1440 roku doszło do scalenia dóbr. Majątek II wymieniony był w 1434 roku, a więc to jest najstarsza część wsi. Był początkowo własnością cesarską a od 1434 roku należał do hrabiów von Schaffgotsch, po których majątek staje się własnością rodu von Promnitz z Jeleniowa(1440). W latach 1447-1602 wieś jest dobrem rodu von Promnitz z Wichowa. Od 1602 roku przechodzi w ręce baronów von Gersdorf z Wichowa i Skibic. Od 1717 roku właścicielem dóbr są hrabiowie von Redern z Małomic a w 1744 roku była już w posiadaniu baronów von Lüttwitz z Wichowa Dolnego. Później częste zmiany właścicieli.  Wymienia się: Panią Prose(1834), Pachnur(1841), Schultze(1845), Ackermann(1846). Później dobra należały do właścicieli Wichowa Dolnego. Rodzina Ackermann posiadała majątek do 1892 roku ale już od 1870 roku była wymieniona rodzina Jordan.

Willa

marcinow-1901-lubuskie

ZAWADA /Grund/

Osada położona w gminie Kożuchów powiatu  nowosolskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1544 roku. Należała wtedy do rodu von Rechenberg. Były folwark, pozostałością którego jest budynek mieszkalny-dwór oraz zabudowania gospodarcze.

zawada-1933-lubuskie

NIECIECZ /Nettschütz/

Wieś położona w gminie Nowe Miasteczko powiatu nowosolskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1295 roku. Była w tym czasie własnością rycerza Dietricha von Pesna. Pod koniec XV wieku należała do Bernarda Beroldt, później była w rękach rodu von Braun z Solnik. Należała do nich do 1714 roku. W 1845 roku majątek był własnością Carla Friedricha Bӓhnisch. Około 1860 roku wchodziła w skład dóbr rodu von Kalckreuth z Podbrzezia Dolnego. W 1926 roku jako właściciel wymieniony był Gustaw von Schӧnborn, a w 1937 roku Artur Schack von Witenau.

nieciecz-1896-lubuskienieciecz-1933-lubuskie

DROGOMIL /Nenkersdorf/

Wieś leżąca w gminie Bytom Odrzański powiatu nowosolskiego o rodowodzie średniowiecznym, której korzenie sięgają XIII wieku. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1305 roku, kiedy była własnością biskupa wrocławskiego. Po 1360 roku , kiedy następuje podział księstwa głogowskiego na część książęcą i królewską, jest w posiadaniu księcia głogowskiego. W 1535 roku jako właściciel figuruje Hans von Braun. W roku 1603 roku wieś zostaje zakupiona przez księcia Georga von Schӧnaich. Po wojnie trzydziestoletniej wieś w rękach jezuitów. Ponownie w rękach książąt von Schӧnaich od roku 1759. Pod koniec XVIII wieku mowa o dworze przy miejscowym folwarku. Przed drugą wojną światową folwark dzierżawił Alfred Schade. Po wojnie folwark jak i dwór uległy dewastacji i w końcu zostały rozebrane.

drogomil-1936-lubuskie

BODZÓW /Besau,Bösau, Friedrichslager/

Wieś leżąca w gminie Bytom Odrzański, w powiecie nowosolskim, o średniowiecznym rodowodzie, wymieniana w 1305 roku. W tym czasie należała do biskupstwa wrocławskiego. Później własność rycerska należąca do rodów: Phul/1450/, Schawrke/początek XVI wieku/, von Kupperwolf/1791/, Kampz/1845-1854/, von Kessel/1854-1945/. Wieś podzielona na dwie części- dolną i górną. Taki podział nastąpił w XVI wieku. W obu częściach folwarki należące do rodziny von Kessel z Sobolic.

bodzow-1936-lubuskie

DĘBIANKA /Eichenkranz/

Wieś leżąca w gminie Siedlisko powiatu nowosolskiego, od 1601 roku należała do książąt von Schӧnaich i w ich posiadaniu była do 1945 roku. Pod koniec XVIII wieku wymieniany folwark. Na początku XX wieku dzierżawcą majątku był Schultz. Po 1945 roku na terenach majątku istniało PGR. Obecnie gospodarstwo jest w rękach prywatnych.

debianka-1913-lubuskie debianka-1936-lubuskie