Wieś położona w gminie Golczewo powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1322 roku(Wildenhagen), kiedy książęta Warcisław IV, Otto I i Barnim III nadali wieś biskupowi kamieńskiemu Konradowi IV w zamian za zamek w Ramlewie(Ramelow). W 1429 roku podlegała biskupom kamieńskim z siedzibą w Golczewie. W 1429 roku po raz pierwszy wymieniona jako lenno rodu von Rhein(de Reno, von dem Ryne, von Rine, von Reene, von Rein, Rheine), spokrewnionego z rodziną von Flemming. W 1594 roku mowa o dwóch majątkach rycerskich na terenie wsi. W latach1676-1692 majątek posiadała rodzina von Cronenfels(Seibert von Cronenfels). Caspar Seibert został nobilitowany przez cesarza w 1661 roku z dodaniem von Cronenfels i zatwierdzony przez elektora Fryderyka Wilhelma w 1662 roku. Zmarł w 1676 roku jako podpułkownik w służbie elektoratu Brandenburgii. Wraz ze śmiercią kapitana Adama Ernesta Augusta von Cronenfels, który zginął w pułku, rodzina wymarła 25 maja 1788 roku. Posiadali na pomorzu Skoczów oraz Gadom(Wildenhagen). Po śmierci Georga Henninga von Rhein majątek a odziedziczyli jego synowie, Joachim Friedrich i porucznik Henning Otto von Rhein. W 1718 roku za 10000 florenów majątek a przejął porucznik Henning Otto von Rhein. Po jego śmierci majątek a zapisany na jego 5-ciu synów. Po ugodzie w 1763 roku majątek a otrzymał Carl Otto von Rhein, ożeniony z panną von Wachholtz. Majątek a po jego śmierci otrzymali bracia: podpułkownik Henning Christoph, Georg Bogislaw i kapitan Adrian Gottlieb. W 1787 roku właścicielem Gadomia a był podpułkownik Henning Christoph von Rhein, a następnie jego syn Carl Friedrich Wilhelm von Rhein(*1791). W 1804 roku majątek a należał do wdowy, Beate Elisabeth Dorothei, z domu von Münchow przy niepełnoletności dzieci. Majątek b po śmierci Jacoba Tybe von Rhein przypadł jedynemu synowi, Christophowi Friedrichowi von Rhein a następnie w 1752 roku wnukowi, Carlowi Friedrichowi von Rhein. W 1804 roku miał 73 lata i nie miał dzieci. Po jego śmierci majątek przejął Carl Friedrich Wilhelm von Rhein i w 1828 roku był właścicielem obu majątków gadomskich. W 1860 roku sprzedał rodowy majątek rodzinie von den Osten-Sacken. Posiadali majątek do 1880 roku, kiedy dobra zakupił kapitan Heinirch Birnbaum. W 1910 roku majątek liczył 509 ha gruntów. W 1928 roku dobra liczyły 543 ha gruntów. Do 1945 roku majątek był w posiadaniu rodziny Birnbaum. Po 1945 roku dobra są własnością Skarbu Państwa. Majątek wszedł w skład Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej „Przełom”. Od 1994 roku należy do prywatnego właściciela. Pałac obecnie pełni rolę hotelowo-restauracyjną.

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

Przy drodze położony zespół pałacowo-parkowy. Pałac zbudowany w 1880 roku w stylu eklektycznym, z wykorzystaniem starszej siedziby z XVIII wieku. Budynek zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny z wysoką wieżą, kryty dachami dwuspadowymi. Położony w parku pochodzącym z XIX wieku o powierzchni 6,0 ha, z aleją kasztanowców i grabów. W pobliżu zabudowania gospodarcze po byłym folwarku.

HISTORIA WSI

Wieś gminna położona w powiecie szczecineckim.  Po raz pierwszy wymieniona w 1377 roku. W XV wieku należała do rodu von Glasenapp. Później częste zmiany właścicieli, wymienia się rody: von Strelitzky, von Massow, von Botzheim, von Dreger, von Kleist, von Ingersleben, Menzel, baronowie Senfft von Pilsach. W 1830 roku wieś stała się domeną królewską. W 1910 roku łącznie z folwarkami Raffenberg(Równe), Ernsthӧhe(Przystawy), Hasendanz, będąc nadal domeną królewską majątek liczył 3312 ha gruntów.

PAŁAC

Na terenie wsi znacznie przebudowany pałac obecnie siedziba władz gminnych. Położony w otoczeniu parku krajobrazowego.

Wieś położona w gminie Myślibórz powiatu myśliborskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1276 roku(Schiltperge). Była w tym czasie lennem rycerskim rodu von Kerkow. Wzmiankowani Wilhelm, Ebelin, Everich von Kerkow oraz Brust i Diderick de Schiltberg. Później przechodzi w ręce rodu von Wedel. W 1281 roku umiera Heinrich von Wedel z Golenic. Dobra dziedziczą synowie Heinricha, Henning i Heinrich von Wedel. W 1334 roku margrabia Ludwik Starszy przekazał Golenice Henningowi, Mathiasowi i Arnoldowi von Jagow. W 1352 roku margrabia Ludwik Rzymski potwierdza Golenice Henningowi i Heinrichowi von Wedel. Później wymieniany Hasso von Wedel w latach 1377, 1388 i 1406r. Około 1406/7 roku Golenice zostały wykupione od rodu von Wedel przez Ulryka II von der Osten. W 1441/51 wieś należy do Arnolda von der Osten(linia rugijska). Po nim dobra odziedziczył jego kuzyn Dionizy von der Osten z Dąbia gryfickiego(linia pomorska). Po jego śmierci majątek odziedziczyli synowie: Ewald(*1445-+1534) i Hans a następnie syn Ewalda, Dionizy III(*1504-+1558/62?), ożeniony z Dorotą von Steinwehr. Kolejnym sukcesorem był syn Dionizego III, Aleksander(*1547-+1614), ożeniony z Ilsabe von Eickstedt. Pod koniec XVII wieku Golenice należą do Georga barona von Derfflinger, a następnie do jego syna Friedricha, ożenionego z Ursulą von Osterhausen. Od wdowy majątek przechodzi w ręce rodziny von Rosey, budowniczych pałacu. Pod koniec XVIII wieku przechodzi w ręce rodu von Sydow, ale na krótko. Już od początku XIX wieku do 1901 roku majątek w rękach rodu von Rieben. Od 1901 roku własność książąt von Hohenzollern.

ZAMEK

Za czasów rodu von Kerkow istniał na południe od centrum wsi zamek.

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

 W centralnej części wsi położony jest zespół pałacowo-parkowy. Pałac zbudowany w XVIII wieku przez rodzinę von Rosey. Spalony w 1945 roku, odbudowany w 1955 roku, w którym do 1982 roku mieściła się Zasadnicza Szkoła Zawodowa. Obecnie własność prywatna.

Wieś położona w gminie Płoty powiatu gryfickiego. Lenno rodu von der Osten z Płot. Później należy do rodu von Gantzke(n) z Przybiernowa- w 1464 roku wymieniany Erdmann von Gantzke. Powraca ponownie w ręce rodu von der Osten. W posiadaniu Georga Ehrenreicha von der Osten, później jego brata Conrada Siegfrieda von der Osten. Kolejnym dziedzicem dóbr jest syn Conrada, porucznik George Christoph von der Osten z Wicimic. Część wsi jest w posiadaniu rodu von Blücher, właścicieli Płot i Dobiegniewa. George Christoph von der Osten dnia 26.08.1764 roku sprzedaje swoje dobra Christophowi Ernstowi Augustowi von Platen. Pod koniec XVIII wieku całość w rękach wdowy Beaty Sophii Christiany von Platen, z domu von Blücher. Od XIX wieku w rękach rodu von Blanckenburg– wzmiankowany Moritz Carl Henning von Blanckenburg(XIXw.), Günther von Blanckenburg(1905), Henning von Blanckenburg(lata 20-te XXw.). Ostatnim właścicielem majątku był Jürgen von Blanckenburg. W 1870 roku majątek obejmował 2735 mórg ziemi a w 1879 679,63 ha gruntów. W 1910 roku dobra liczyły 679,60 ha gruntów a w 1928 roku, kiedy właścicielem był Günther von Blanckenburg dobra obejmowały 345 ha gruntów.

W południowo-zachodniej części wsi położony był majątek ziemski. Obecnie do zobaczenia resztki zabudowy folwarcznej oraz park krajobrazowy z XIX wieku ze szpalerami i alejami.

Wieś położona w gminie Gryfino powiatu gryfińskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana  w 1234 i 1235 roku. Początkowo należała do cystersów z Kołbacza. W 1242 roku wymieniony rycerz Heinrich Schulze. W 1811 roku   majątek dzierżawił Ernst Gottlieb Ratt, który od 1818 roku był jego właścicielem. Po jego śmierci w 1822 roku dobra przejmuje żona, która wychodzi drugi raz za mąż za Friedricha Augusta Kӧgel. W 1859 roku majątek przejął zięć, porucznik Jonas. Jego majątek w 1870 roku obejmował 606,50 ha gruntów. W 1910 roku właścicielem dóbr był Kurt Beelitz a majątek liczył 626,48 ha gruntów. W 1928 roku właścicielem majątku jest Dr Jur. Gerhard Beelitz a dobra obejmowały 625 ha gruntów.

PAŁAC

Pałac nie zachował się. Resztki Parku krajobrazowego.