GAWRONKI /Klein Gaffron/

Wieś położona w gminie Rudna powiatu lubińskiego. Wymieniona w Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego z lat 1295-1305. W latach 1329-1330 świadkował we Wrocławiu Jan Gavron. W 1499 roku wzmiankowana wieś Gaffarun. W latach 1499-1511 siedział tu Baltazar von Lӧben. W latach 1550-1557 siedział tu Kasper von Lӧben. W 1559 roku siedział tu przedstawiciel rodziny von Tauer(Taver). W XVII wieku wieś należała do rodziny von Niebelschütz. Po śmierci przedstawiciela rodu von Niebelschütz dobra przejęła rodzina von Canitz z Krzydłowic. Kolejnym właścicielem był major von Spiegel będący w służbie szwedzkiej. W latach 1670-1702 należała do rodziny von Schweinischen a następnie do barona von Gersdorf, który sprzedał majątek rodzinie von Rothenburg. Dziedziczką dóbr została córka von Rothenburga, po mężu von Roth a kolejną dziedziczką była córka Pani von Roth, Pani von Wiese. Posiadali majątek do 1883 roku.  właścicielami Gawronów. W tym czasie w latach 1789-1830 właścicielami była rodzina von Schӧnaich. W 1876 właścicielem był baron von den Reck, który sprzedał majątek w 1883 roku Emiliowi von Kramsta. Posiadali majątek do 1906 roku. W 1906 roku dobra nabył Max von Bethusy-Huc. Od 1917 roku majątek należał do Siegfrieda von Brauchtsch, który posiadał je do swojej śmierci, do 1921 roku. Kolejnym właścicielem była Helena von Trankenberg-Lüttwitz. Tym samym majątki w Gawronach i Gawronkach były w tych samych rękach.

Pałac

W obrębie wsi położony był pałac z XVII-XVIII wieku zbudowany na starszej budowli z XIV w. Pałac rozebrany w latach 50-tych XX wieku. Obok park krajobrazowy, w którym znajduje się pomnik nagrobny Siegfrieda von Brauchitscha.

Gorzyno /Gohren/

Wieś położona w gminie Główczyce powiatu słupskiego.  Wzmiankowana w 1476 roku i kolejno w latach 1499, 1518, 1523 jako Gorne, stare lenno rodu von Stojentin. W 1476 roku siedział tu Hans Stojentin. W 1523 roku wieś należała do dzieci Petera Stoientis. We wsi były prawdopodobnie 2 majątki. Rodzina von Stojentin posiadała dobra do 1684 roku. W 1648 roku wymieniony kapitan Georg Wobeser. W 1651 roku jeden z majątków w posiadaniu rodu von Lettow. W 1717 roku majątek należał do Petera Heinricha von Wobeser a w 1753 roku do Georga Heinricha von Wobeser. Rodzina von Wobeser(Wobser) posiadała majątek do 1837 roku. W 1828 roku dobra we wsi posiadała rodzina von Rӧdern(Rädern, Rӧder). W latach 1855-1857 dobra w rękach rodziny von Blücher. Następnie dobra nabył Nikolaus von Below a majątek do 1945 roku należał do jego spadkobierców. Po śmierci Nicolausa von Below w 1919 roku dobra odziedziczył Hans Rüdiger von Below a od 1923 roku Wedig von Below.

Pałac

Murowany składający się z dwóch skrzydeł założonych na planie prostokąta i tworzących w połączeniu układ w kształcie litery U. Część południowa, jednopiętrowa pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku, drugie skrzydło dwupiętrowe z drugiej połowy XIX w. Podpiwniczony. W narożniku południowo-zachodnim okrągła wieża. Obok park krajobrazowy a także zachowane budynki dawnego zespołu folwarcznego.

 

 

Grzepnica /Armenheide/

Miejscowość położona w gminie Dobra Szczecińska powiatu polickiego.  Powstała po wojnie trzydziestoletniej, około 1671 roku. Podwalinę stanowił niewielki majątek von Duringshofen. Później własność zakładu opiekuńczego św. Jana ze Szczecina. W skład majątku wchodziły gospodarstwa: Unterhof i Oberhof oraz powstały w 1848 roku folwark Johannishof/Jutroszewo/. W 1872 roku nadal w posiadaniu zakładu opiekuńczego św. Jana. W 1892 roku majątek liczył 845 ha gruntów i był dzierżawiony przez Augusta William. Około 1900 roku dobra wydzierżawił Robert von Bismarck, który od podstaw zbudował zespół folwarczny z dworem, zabudowaniami gospodarczymi oraz mieszkaniami dla pracowników. Posiadał majątek do 1925 roku. W 1910 roku majątek liczył 845,25 ha gruntów. Od 1928 roku majątek jest własnością miasta Szczecin, który zarządzał dobrami do 1939 roku. W tym czasie dzierżawcą majątku był von Schmidtfeld a dobra liczyły 244 ha gruntów.

Grzepnica dwórZESPÓŁ DWORSKI

Dwór zbudowany w XIX wieku, przebudowany kilkakrotnie, utracił swój pierwotny wystrój. W sąsiedztwie niewielki park krajobrazowy z połowy XIX wieku. Z tyłu dworu resztki założenia folwarcznego z ciekawym budynkiem z lat 30-tych XX wieku- magazyn.

grzepnica-1907-zachodniopomorskie

GOGOLEWO /Peglow, Pegelow/

Wieś położona w gminie Marianowo powiatu stargardzkiego. W średniowieczu należała do możnego rodu von Wedel. Część ziemi była darowana klasztorowi cysterek i od tego czasu wieś dzieliła się na część klasztorną i rycerską. Wielokrotna zmiana właścicieli. Wymienia się rody: von Suckow, von Küssow, von Berner, von Steinbach, von Weyher, Simon.  Na początku XIX wieku majątek w rękach rodziny Stips, później od połowy XIX wieku własność rodziny Harisch. Właścicielem dóbr do 1945 roku była rodzina Scheunemann.

Gogolewo-założenie dworskie

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

Pozostałością po założeniu jest brama wjazdowa, dawny dziedziniec z zabudowaniami gospodarczymi i resztki parku krajobrazowego.

Gogolewo 1938 2, zachodniopomorskie