Dąbrowa Białogardzka /Damerow/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Rąbino powiatu świdwińskiego. Pierwsza wzmianka o miejscowości pojawia się w roku 1322. Od XIV wieku do 1735 roku w rękach rodu von Ramel. W 1735 roku Erdmann Chrystian von Ramel sprzedał majątek Ludwigowi von Sydow. W okresie 3 lat kolejna zmiana właścicieli- pierwszym nabywcą był Caspar Heinrich von Stechow, kolejnym Anton Friedrich von Zozenow. W ich posiadaniu majątek był równe 100 lat. Po śmierci ostatnich z rodu von Zozenow, w 1838 roku majątek nabyła  rodzina von Hagen.

Ramel

Sydow

Zozenow-wymarły 1811Stechow

 

Hagen 2Hagen 1

 

 

 

PAŁAC

Dąbrowa Białogardzka pow.Swidwin, zachodniopomorskie

Pałac zbudowany w XIX wieku dla rodziny von Hagen z Białogardu. Obecnie w ruinie. W tym samym czasie założony park, liczący 25 ha.

Screen Shot 070

Drzewica /Drewitz/

Wieś położona w gminie Golczewo powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1308 roku(Trewis) oraz w 1312 i 1321 roku. W 1363 roku wymieniona jako część dóbr zamku w Golczewie. W latach 1445-1500 należała do rodziny von Flemming. Wzmiankowana w latach 1554, 1623, 1684, 1793. W 1831 majątek rozparcelowany. W 1928 roku właścicielami większych gospodarstw byli: Gustav Kroning(71ha), Robert Lewrentz(104ha), Albert Nordwig(62ha), Fritz Nordwig(81ha), Richard Wilke(66ha).

We wsi kilka okazałych dużych budynków mieszkalnych. Jeden z nich może być starą ziemiańską siedzibą.

Dramino /Drammin/

Wieś położona w gminie Wolin powiatu kamieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1194/5 roku(Drammine) w bulli papieża Celestyna III, kiedy nadał wieś „Villa Dramine” klasztorowi w Uznamiu. Po 1272 roku wieś stała się własnością klasztoru benedyktynów w Pudagli. Jak i kiedy Dramino stało się lennem rodów rycerskich nie wiadomo. W 1463 roku lenno Sabela i Engelke von dem Borne. W 1467 roku pojawia się rodzina von Lockstedt z Korzęcina. W 1521/23 dwa majątki rycerskie: rodu von Lockstedt oraz von Manteuffel-linia Drammin und Parpart-(wzmiankowany Hinrici(Heinrich) Mandunel) oraz w 1524 roku wymieniony Klaus von Lockstedt. W 1620 roku wieś podzielona na kilka działów majątkowych należących do rodów: von Lockstedt, von Manteuffel oraz von Brockhusen z Gostynia. W 1627 roku majątek Paula  von Lockstedt przejmuje Nicolaus von Brockhusen. Już w 1628 roku część majątku Nicolausa von Brockhusen przejęła rodzina von Zastrow, część nadal w posiadaniu rodu von Brockhusen- w 1628 i 1631 roku wzmiankowany Claus von Brockhausen(Brockhusen), który zajmuje większą część wioski, mniejszy majątek w tym czasie posiadał Christian von Manteuffel. Pomiędzy rokiem 1632 a 1636, dobra po von Zastrow, która przejęła cały majątek po von Brockhausen`ach, przejmuje Christian von Manteuffel(wzmiankowany już w 1628 roku) i w 1636 roku przekazuje majątek swojemu zięciowi, Stephanowi von Woedtke. Po wymarciu tej linii rodu von Woedtke, w 1737 roku dobra przejął Fryderyk Wilhelm I. W 1737 roku majątek posiadał Wielki Kanclerz, minister sprawiedliwości za czasów Fryderyka Wilhelma I Samuel von Cocceji(*20.10.1679-+04.10.1755), który w 1741 roku odstąpił majątek rodzinie von Flemming, za które w 1747 roku Franz Ludwig von Flemming zapłacił 5000 florenów. W 1756 roku dobra przejął Carl Friedrich von Flemming, wymieniony w spisie wasalnym w 1756 roku. W 1804 roku majątek należy do Franza Berndta Johanna Sigismunda von Flemming wymienionego w  spisie właścicieli z 1804 roku a w 1828 roku do Franza Wilhelma Carla von Flemming. Wg spisu majątków z 1862 roku właścicielem dóbr w Draminie był Franz Wilhelm Carl von Flemming. W 1870 roku majątek obejmował 2854 mórg ziemi. Na przełomie XIX i XX wieku majątek posiada Richard hrabia von Flemming. Majątek Richarda hrabiego von Flemming liczył w 1910, 1928 i 1939 roku 728 ha gruntów.

Po zespole dworsko-folwarcznym pozostały resztki zabudowy folwarcznej. Spichlerz wybudowany w 1906 roku. Znacznie przebudowany budynek mieszkalny.

Danowo /Jakobsdorf/

Wieś położona w gminie Goleniów powiatu goleniowskiego. Wzmiankowana w XIV wieku. Początkowo należała do rodu von Flemming z Maciejewa. Później własność rodu von Petersdorff– wzmiankowany Christian Friedrich von Petersdorff(XIXw) i Julius von Petersdorff(1834). W 1870 roku kiedy właścicielem był Julius von Petersdorff majątek obejmował 2276 akrów ziemi. W 1879 roku dobra liczyły 582,49 ha gruntów i nadal należały do rodziny von Petersdorff. Kolejnym posiadaczem dóbr była rodzina Kanneberg. Na przełomie wieków dobra przechodzą w ręce rodziny von Flügge. W 1910 roku majątek obejmował 937,43 ha gruntów a w 1928 roku kiedy dobra posiadał Erich von Flügge majątek liczył 864 ha gruntów. Ostatnim właścicielem dóbr była rodzina Laabs– producenci mebli z Goleniowa.

ZESPÓŁ DWORSKI

We wschodniej części wsi położony był majątek ziemski. Obecnie można zobaczyć budynki gospodarcze, resztki parku dworskiego oraz aleję kasztanową.

Dąbrowa Łużycka /Dubrau, Eichenwald/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Przewóz powiatu żarskiego. Początki wsi sięgają średniowiecza. W latach 1474-1529 należała do rodziny von Unwürde/Reichenau/. W 1520 roku 1/3 ziemi została sprzedana rodzinie von Metzenrode. W 1529 roku zakupiona przez rodzinę von Oppel/Zeisau/. W 1544 roku cały majątek należał do rodziny von Metzenrode. W 1656 roku majątek należy do książąt żagańskich, ale już 10 lat później, od 1666 roku w posiadaniu rodu von Bibran. Później dość częste zmiany właścicieli: 1784- von Lӧwenberg, 1791- von Opitz, 1799- von Knobelsdorff, 1801- von Reinsberg, 1804- hrabina von Schlabrendorff, 1804- von Kracht-wymieniony Heinrich Alexander zmarły w 1812 roku, 1817- von Goldammer, 1837- kupiec Thiele, 1840- Sametzky, 1842- Luckner, 1842- Klette, 1845- Peter, 1845- Schaefer, 1850- von Stechow, 1851- von Müller, 1857- Salomon, 1860- von Strachwitz, 1861- Altmann, 1871- Heuse, 1872- Altmann, 1874- Schmidt, 1875- Herold, 1880- Ascheberg, 1881- Leubich, 1883- Tietze, 1887- Roebbelen, 1896- Baudonin z Berlina, 1896- Roebbelen, 1898- Brandt, 1899- Loderhofe, 1899- Mezynski z Berlina, 1900- von Wilske, 1901- Loderhose, 1902- Schӧne, 1912- von Amon(Ammon)- wzmiankowany Friedrich urodzony w 1876 roku, 1916-majątek Dobra spółka z o.o., 1922- Froendle, 1923- firma Deutsche Kautschutz z Berlina, 1923- firma Efona z Berlina, 1928- Ulrich, będący właścicielem majątku do 1945 roku. W 1922 roku we dworze mieszkał Prof. Dr. Kernst.

Unwurde (2)

Metzrode

Oppel

ReinspergKracht

Dobra Łużycka-dwór

Dąbrowa Łużycka 1901, lubuskie (2)

 

 

 

 

Długołęka /Langkafel/

Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego. Wzmiankowana w 1274 roku jako własność hrabiów von Eberstein. Po wymarciu rodu własność domeny państwowej. W południowo-zachodniej części wsi położony był majątek ziemski. Od drugiej dekady XIX weku w rękach rodziny Dehmlow. W 1870 roku majątek obejmował 992 akrów ziemi a w 1879 roku kiedy właścicielem był Wilhelm Dehmlow dobra obejmowały 262,06 ha gruntów. Od początku XX wieku majątek w rękach rodziny Klütz.  W 1910 roku właścicielem majątku był Paul Klütz a dobra liczyły 464,66 ha gruntów. Do 1939 roku właścicielem majątku była rodzina Hellmold.

We wsi dwór w otoczeniu parku krajobrazowego oraz zabudowania gospodarcze.