Miasto po raz pierwszy wzmiankowane w 1275 roku, w 1306 roku uzyskały lokację miejską. W 1306 roku właścicielem Chęcin był Jan Muskata, (ok.1250-1320)pochodzenia niemieckiego, biskup krakowski, stronnik królów Czech i Poslki Wacława II i Wacława III a zagorzały przeciwnik Władysława Łokietka. Urodził się we Wrocławiu, był synem mieszczanina wrocławskiego, który prowadził kram(sklep) na rynku wrocławskim. Jan Muskata zmarł 2 tygodnie po koronacji Władysława Łokietka na króla Polski i pochowany w klasztorze cystersów w Mogilnie, gdzie do dziś nie pozostał po nim żaden ślad. Po zdradzie Władysława Łokietka w 1307 roku traci Chęciny, które stają się później miastem królewskim. Niszczone przez pożary: 1465, 1507. W XVII wieku zniszczone przez rokosz Zebrzydowskie, później przez wojska szwedzkie podczas potopu oraz po najeździe wojsk Jerzego II Rakoczego, księcia Siedmiogrodu.
Zamek
Ruiny zamku z drugiej połowy XIII wieku, prawdopodobnie zbudowany w latach 1295-1300. Zbudowano wtedy część górną tzw. mieszkalną składającą się z dwóch baszt obronnych i dziedzińca. Na terenie zamku w 1318 roku zdeponowano skarbiec Archidiecezji Gnieźnieńskiej. W 1331 roku na terenie zamku odbyło się zebranie wojsk przed wyruszeniem ich na bitwę pod Płowcami. Rozbudowany w pierwszej połowie XIV wieku przez króla Kazimierza III Wielkiego. Stał się wówczas rezydencją królowej Adelajdy Heskiej. Na zamku mieszkały również: Elżbieta Łokietkówna, Zofia Holszańska i jej syn Władysław Warneńczyk oraz Bona Sforza. W 1576 roku ponowna rozbudowa zamku. Remontowany i odbudowywany przez Stanisława Branickiego. Kilkakrotnie niszczony. Po potopie szwedzkim pozostaje trwałą ruiną. Wielokrotnie konserwowany. Ostatnie prace przeprowadzono w latach 2013-1015.
