Wieś położona w gminie Pieńsk powiatu zgorzeleckiego. W 2003 roku nastąpiła zmiana nazwy wsi z Żarki na Żarki Średnie. Początki wsi sięgają XIII wieku. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1346 roku. Od 2 połowy XIII wieku do końca XV wieku Żarki Średnie należały do rodziny von Sor(Sohr). W 1466 roku większa część Żarek Średnich została sprzedana mieszczaninowi zgorzeleckiemu niejakiemu Axt(von Art). Od niego dobra wykupił burmistrz Zgorzelca Georg Emerich, właściciel Lasowa, który posiadał wieś w latach 1488-1494. Jego syn Hans w 1529 roku sprzedał dobra księciu Friedrichowi von Liegnitz i przekazał radzie miejskiej Zgorzelca. W latach 1547-56 były własnością króla Czech Ferdynanda Habsburga. W 1556 ponownie w rękach rady miejskiej Zgorzelca. W 1570 roku część majątku wykupili bracia Schmidt: Joachim i Hans. W 1580 Georg Schmidt sprzedaje część majątku Casparowi von Fürstenau, właścicielowi Lasowa. Część dolna, którą posiadało miasto Zgorzelec zostało sprzedane w 1769 roku Carlowi Gotfriedowi Rothe. Pod koniec XVI wieku dobra należały do burmistrza Zgorzelca Christopha Caspara Stürzela, które w 1591 roku zakupił Christoph Friedrich von Tschirnhaus, który w 1600 roku część swojego majątku wydzierżawił swojemu szwagrowi, Christophowi von Sommerfeldowi und Falkenhain, a część czyli Żarki Średnie sprzedał Friedrichowi von Rindfleichowi z Wrocławia, który odsprzedał majątek swojemu bratu Jakubowi von Rindfleichowi, właścicielowi Strachowic. Wg Ledebura była to część górna, która do rodu von Rindfleich należała w latach 1575-1619. W 1577-1623 lenno posiadała rodzina von Nostitz. W 1625 roku wieś zakupił Lucas von Schachmann z Jerzmanek, szwagier Jakuba von Rindlfleicha. Jego syn, Ernst Moritz von Schachmann(zm.1695r.) w 1679 roku przekazał majątek swemu synowi, Ferdinandowi Moritzowi. W 1690 roku część dolna położona na terenie obecnych Żarek Średnich należała do rodziny von Ruth(Rutt) a wg zabytki.pl w 1695 roku majątek zakupił Christoph Gottlob von Rutt, zaś w 1700 roku dobra w rękach Caspara von Hacke. Wg zabytki.pl w 1704 majątek posiada Wigand III Moller von Mollerstein, zmarły w 1707 roku wg Ledebura majątek dolny i środkowy posiadali w latach 1706-1781. Razem z Wigandem III dobra w rękach jego syna, Wiganda Gottfrieda, który umiera w 1754 roku. Po nim majątek przejmuje jego młodszy brat, Andreas Christian Moller von Mollerstein zmarły w 1781 roku. Rodzina Moller von Mollerstein w 1570 roku w osobach braci Ambrosiusa i Martina Moller otrzymała szlachectwo. Właściciele Żarek pochodzą od młodszej linii rodu, od Wiganda I. Po Wigandzie Gottfriedzie dziedziczy jego córka, Anna Magdalena Sophia Rothe, zamężna za Carla Gottfireda Rothe. Po jej śmierci w 1795 roku podział dóbr. W 1796 roku majątek w całości przejął jeden z synów, Friedrich Lebrecht Rothe i połączył w jeden majątek. W 1808 roku sprzedał Żarki Dolne swemu zięciowi, Jochannowi Gottfriedowi Richterowi, właścicielowi Pokrzywnika i Zalipia Górnego. W 1824 roku dobra zakupił Johann Carl Petrick, okręgowy komisarz policji. W 1842 roku właścicielem zostają Gustaw Hermann i Eduard Peisker. Od 1845 roku kolejnym właścicielem został Emil Oskar Dietze. Od 1847 roku nowym właścicielem majątku był Friedrich August Carl von Leipziger(Leipzig). W 1867 roku kolejnym właścicielem zostaje rodzina von Canitz und Dallewitz. W latach 1876-91 właścicielką dóbr była Helena Georgina von Canitz und Dallwitz, z domu Knight. W latach 1894-1917 dobra w rękach Juliusza barona von Canitz und Dallwitz. W 1921 roku wymieniana baronowa Tekla von Canitz und Dallwitz. W 1926 roku majątek w rękach spadkobierców zarządzany przez Carla von Canitz und Dallwitz. W 1932 roku właścicielem dóbr został Dr Ernst Tittler.
Dwór
Do 1640 roku istniał drewniany dwór otoczony fosą i ziemnymi umocnieniami. Nowa budowla powstała na przełomie XVI-XVII wieku, przebudowana około 1870 roku. Obok park krajobrazowy. Po 1945 roku w rękach PGR. Dwór zaadoptowany na biura i mieszkania PGR. Dwór w rękach prywatnych, opuszczony.
