Miasto położone w powiecie górowskim. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1290 rok(Hernstat) w dokumentacji niemieckiej oraz w 1300 roku(Wansose). Początkowo Wąsosz wchodził w skład Wielkopolski, później przyłączony do Śląska. W wyniku układu w Dankowie w 1217 roku przypadł księciu Henrykowi I Brodatemu. Prawa miejskie otrzymał w 1290 roku od księcia Henryka III Brodatego. Pod protekcją księstwa śląskiego była do 1437 roku(Księstwo głogowskie), w latach 1348-1742 należała do Korony Królestwa Czech, będąc przez ten okres pod zarządem książąt piastowskich, 0d 1742 w Królestwie Pruskim, od 1871 roku w Cesarstwie Niemieckim, w 1918 roku Republice Weimarskiej i do III Rzeszy.
Zamek z zespołem folwarcznym
Wybudowany przez przedstawicieli książąt oleśnicko-głogowskich. W 1432 roku oblegany przez husytów, ale nie zdobyty. W 1520 roku właścicielem był biskup wrocławski Jan V Thurzo(1464-1520), później w rękach książąt legnickich. Zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej(1618-1648). Zamek założony z dwóch prostokątnych skrzydeł , na planie litery L, z dwiema wieżami. Podpiwniczony, dwukondygnacyjny, skrzydła nakryte dachami czterospadowymi. Majątek był domeną państwową wydzierżawianą. Po 1945 roku pod zarządem PGR a zamek zaadoptowany na mieszkania dla pracowników. W latach 1982-1989 przeprowadzono remont. Obecnie własność prywatna, część pomieszczeń zaadoptowana na biura, część nieużytkowana.
Na północnym krańcu miasta przy obecnej ul. Rawickiej położone były dwa folwarki.
