Wieś położona w gminie Gryfice powiatu gryfickiego. Wzmiankowana w 1316 roku. Należała wtedy do Sifridusa de Lode. W 1370 roku własność rodziny Helmich. W XVII wieku własność rodziny von Mellin– wzmiankowany Henning von Mellin z Baszewic(1628). W północnej części resztki zespołu dworskiego.
Nieistniejący folwark położony w gminie Płoty powiatu gryfickiego. Prawdopodobnie był częścią majątku w Mechowie.
Nieistniejący folwark położony w gminie Gryfice w powiecie Gryfice.
Niewielka wieś położona w gminie i powiecie stargardzkim. Początki wsi sięgają XIV wieku. We wsi pałac neoklasycystyczny położony w parku o powierzchni 3,1 ha. Właścicielami majątku od 1863 roku do 1945 roku była rodzina von Bohm.
DWÓR
Osada położona w gminie Warnice powiatu pyrzyckiego. Początki wsi sięgają XVI wieku i należała do wsi Barnim jako majątek „G”. W tym czasie należała do rodu von Billerbeck. W 1819 roku właścicielem wsi jest Georg von Thiede i w tym czasie po odłączeniu od Barnimia przyjmuje nazwę „Thiedensfele”. W tym roku powstał dwór i budynki folwarczne, które w 1852 roku spaliły się. Właścicielem wsi jest Herman von Boltenstern, który buduje nową siedzibę w stylu willi włoskiej, przebudowuje budynki folwarczne oraz przeorganizował park przypałacowy. Od 1863 roku wieś otrzymała nazwę Waitendorf, obowiązującą do 1945 roku.
HISTORIA WSI
Wieś położona w gminie Stargard powiatu stargardzkiego. Wieś o korzeniach sięgających średniowiecza, po raz pierwszy wymieniona w 1490 roku. Należała wtedy do rodziny von Weyher. W 1775 roku Christian von Weyher scala rozdrobniony na początku XVIII wieku majątek. Po jego śmierci dobra przypadają jego siostrom. W 1790 roku dobra zakupuje major Mateusz Ferdynand von C(K)armer. W 1820 roku na terenie majątku B, położonym na południowo-zachodnim krańcu wsi stał dwór, w którym zamieszkał właściciel wsi von C(K)ramer. Prawdopodobnie w tym czasie nastąpił podział wsi na majątek A i B. W połowie XIX wieku dobra są w posiadaniu rodziny Franck. Od 1867 do 1945 roku majątek w rękach rodziny von Loeper– wymieniony Kurt von Loeper. Po wybudowaniu pałacu na terenie majątku A, dobra B zmieniły właściciela. W 1905 roku majątek B był w posiadaniu rodziny Havemann. Do 1945 roku są w rękach rodziny Schwahn.
ZESPÓŁ PAŁACOWY
Prawdopodobnie początki budowy pałacu sięgają końca XVIII wieku. Ostateczną formę otrzymał w połowie XIX wieku. Zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, częściowo podpiwniczony, kryty dachem naczółkowym. Rozbudowany pod koniec XIX wieku o skrzydło boczne-oficynę. W czasie wojny pełnił rolę magazynu broni. Po 1945 roku w posiadaniu Skarbu Państwa -użytkowany przez PGR z przeznaczeniem na biura i mieszkania pracownicze. W 1977-87 przeprowadzony remont pałacu. Obecnie w rękach Uniwersytetu Szczecińskiego- w latach 2005-2007 zaadoptowany na potrzeby Centrum Edukacji Środowiskowej USz. W sąsiedztwie park krajobrazowy.
PAŁACYK MYŚLIWSKI- HUBERTUS
Prawdopodobnie zbudowany na początku XX wieku. W 1920 roku należał o rodziny von Lettow, później zamieszkiwany przez Panią von Enckevorth z rodziną. Obecnie budynek szkolny.
ZAŁOŻENIE DWORSKIE- MAŁKOCIN B
Dawny majątek ziemski położony w południowo-zachodniej części wsi. Pozostałością po założeniu są resztki zabudowy gospodarczej.
Przyczólek wsi Strzeczona położony w gminie Debrzno powiatu człuchowskiego. Należała do rodziny von Papstein. W latach 1760-1771 należała do rodu von Rosey(du Rosey, Rollas, Rolaz, Rolla und Rolas du Rosey). W 1773 roku należała do rodziny von Rosenberg vel Rosenberg-Gruszczyński herbu Poraj. Z tego rodu wymieniony Anton von Rosenberg-Gruszczyński, zmarły w 1850 roku.
Dwór nie istnieje. Dość jeszcze czytelne podwórze folwarczne.
Wieś położona w gminie Dobra Szczecińska powiatu polickiego. Po raz pierwszy wymieniona w 1260 roku(Beseritz), potem kolejno w 1271(Brunnecke), 1277(Brunne). Była wsią kościelną i rycerską. W 1266 roku książę pomorski Barnim I podarował część wsi kolegiacie mariackiej w Szczecinie. W 1269 roku część gruntów otrzymali bracia von Godekin oraz Heinemann von Saltzwedel. W 1271 część ziem otrzymał Dietrich von Saltzwedel. Do kościoła mariackiego w Szczecinie wieś należała do sekularyzacji dóbr kościelnych w 1480 roku. Książę Bogusław X po przejściu na protestantyzm przekazuje wieś Henningowi von Lindstedt. W 1486 roku własność braci Henning i Mor von Lindstedt z Hagen. W 1569 roku wieś posiada Christoph von Lindstedt z Oldevigshagen-obecnie Altwigshagen, gminy w Niemczech położonej w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze przednie. W 1602 roku wzmiankowani bracia Claus Christoph i Jürgen von Lindstedt oraz syn Christopha z Hagen. W 1527 roku dobra we wsi posiadał Vivigenza I. von Eickstedt. W 1589 roku za 5200 talarów wieś zakupił kanclerz książęcy Oto von Ramin auf Krackow. W 1630 roku w pałacu w Bezrzeczu zatrzymał się król Szwecji Gustav Adolph z oficerami. Majątek wielokrotnie plądrowany i niszczony przez wojska szwedzkie a także przez wojsko hetmana Stefana Czarneckiego w 1657 roku. Odbudowa majątku przypadła wdowie po Ottonie von Ramin, Armigard von Ramin, z domu von Broecker. Ponownie zniszczona podczas najazdu szwedzkiego w 1675-79. W 1677 roku umiera właścicielka wsi, Armigard von Ramin. W XVII wieku dobra dziedziczy Jürgen Berndt von Ramin auf Stolzenburg, którego żoną była córka byłego właściciela, Erdmanna Christiana von Ramin auf Krackow. Po śmierci Jürgena Berndta(+1743) majątek przechodzi w ręce syna, kapitana Jürgena Wilhelma von Ramin. W 1776 roku majątek dziedziczy porucznik Jürgen Carl Friedrich von Ramin, po nim dobra dziedziczy syn Ludwig Otto von Ramin. W 1815 dobra należą do Ludwiga Friedricha Otto von Ramin. W latach 1819-1848 roku dobra posiada Otto Friedrich Gebhard von Ramin, później Wilhelm Friedrich Carl August von Ramin. Kolejni posiadający dobra w Bezrzeczu: Wilhelm i Cuno von Ramin, Pauline Emile von Ramin, Mathilde Justine von Ramin-Ziethen, Auguste Louise von Corvin-Wierzbicki, po mężu von Manteüffel, porucznik Otto Friedrich Julius von Corvin-Wierzbicki, Ludwig Friedrich Erdmann von Ramin(1892), Barnim von Ramin, Eberhard von Ramin. W 1937 roku rodzina von Ramin przeprowadziła się do Berlina przekazując majątek rodzinie von Schöning-Klemmen.
PAŁAC
Wybudowany na skraju wsi w latach 1875-80 przez Otto Friedricha Gebharda von Ramin (1815-1882) pałac w stylu neogotyku angielskiego, obecnie nie istnieje.
PARK I ALEJA DOJAZDOWA
