Osada położona w gminie Recz powiatu choszczeńskiego. Folwark powstały prawd. w 1790 roku. Od 1830 roku majątek w rękach Ernsta Engmann. W 1879 roku(857ha) oraz w 1896 roku(859ha) majątek posiada wdowa Iffland. W 1914 roku majątek o powierzchni 874 ha należał do Franza Stassehl a w 1929 roku dobra o areale 874ha należały do Oscara Lomnitz.
Wieś położona w gminie Nowogard powiatu goleniowskiego o średniowiecznej metryce. W XV wieku należała do rodziny von Dewitz. W 1540 roku własność Henninga von Dewitz a częściowo jego kuzyna, Jobsta von Dewitz. Ostatnim właścicielem wsi był Stephan Bernd von Dewitz(*1672-+1728). Mieszkał w Dargomyślu(Hoffelde). Z powodu wystawnego trybu życia popadł w długi. Część dóbr jeszcze za swojego życia sprzedał lub oddał w zastaw. Kulice w latach 1708-1738 otrzymał w zastaw za 19.600 talarów duński kapitan Otton Adrian von Edling. Później własność kanonika Johanna Augusta von Koven, od którego w 1726 roku majątek zakupił major August Friedrich von Bismarck, który w 1724 roku poślubił córkę Stephana Bernda von Dewitz, Stephanę Charlottę von Dewitz(1706-1735). Rodzina von Bismarck pochodziła ze Starej Marchii, gdzie w 1270 roku po raz pierwszy pojawia się z imienia w mieście Stendal(obecnie kraj związkowy Saksonia-Anhalt). August Friedrich von Bismarck pochodził z schӧnhauseńskiej linii rodu. W 1721 roku został pierwszym dowódcą goleniowskiego pułku dragonów Schulenburga. Kolejni właściciele z tego rodu: w 1747 roku majątek posiadał syn Augusta Friedricha kapitan Bernd August von Bismarck(*1725-+1758) a następnie wnuk August Friedrich II von Bismarck(*1753-+1814), który umiera bezpotomnie. Dobra w 1814 roku dziedziczy kuzyn Augusta Friedricha II, rotmistrz Carl Wilhelm Ferdinand von Bismarck(*1771-+1845), który w 1816 roku przeprowadza się z Schӧnhausen do Konarzewa wraz z żoną i synami: Bernhardem(*1810-+1893) i Ottonem, późniejszym kanclerzem. Po śmierci ojca dobra dziedziczy Bernhard von Bismarck. W 1870 roku majątek obejmował 2379 mórg ziemi a w 1879 roku obejmował 699,68 ha gruntów. Kolejnym dziedzicem dóbr był syn Bernharda, Bernd von Bismarck(*1868-+1948), który sprzedał majątek drugiej żonie brata Philippa, Hedwidze von Bismarck, z domu von Harnier(*1858-+1945). Ostatnim właścicielem dóbr był Gottfried von Bismarck. W 1910 roku majątek liczył 699,68 ha gruntów a w 1928 roku 643 ha gruntów.
PAŁAC
Podczas działań wojennych pałac znacznie zniszczony, rozebrany w 1973 roku.
DWÓR
Zachował się dwór zarządcy majątku. Jest to budynek jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem, zbudowany na planie prostokąta, podpiwniczony, kryty dachem dwuspadowym z naczółkami i lukarną. Położony na obrzeżach resztek parku.
Miejscowość położona w gminie Mirsk powiatu lwóweckiego.
Miejscowość położona w gminie Barciany powiatu kętrzyńskiego.
Zamek położony w powiecie brzeskim.
Wieś położona w gminie Lipka powiatu złotowskiego.
Prawdopodobnie Ciasna powstała w XVI wieku. Pierwsze informacje o miejscowości pochodzą z XVII wieku, kiedy należała do rodziny von Schick. W 1669 roku właściciel Ciasnej żeni się z Dorotą von Frankenberg-Proschlitz. W XVIII wieku jest w posiadaniu rodu von Koschitzki. Kolejnymi właścicielami Ciasnej na przełomie XVIII i XIX wieku była rodzina von Frankenberg-Wundschuetz. Pod koniec XIX wieku majątek zakupiony przez rodzinę von Kitzing. Na początku XX wieku, na fundamentach starszej budowli stawiają pałac istniejący do dzisiaj. W latach trzydziestych XX wieku majątek upaństwowiono. W 1939 roku w pałacu umieszczono szpital polowy, później oddział szpitala psychiatrycznego w Lublińcu. Pod koniec II wojny światowej pożar strawił górną kondygnację i dach. W latach 1945-52 w zarządzie PGR. Wtedy wykonano remont pałacu. Od 1952 roku w posiadaniu Kaletańskich Zakładów Celulozowo-Papierniczych, które przekazały w roku 1953 przekazały budynek na Państwowy Dom Wczasów Dziecięcych. Od 1982 roku Dom Dziecka. Tę funkcję pełni do dzisiaj.
PAŁAC
Budynek murowany z cegły, otynkowany, zbudowany na planie prostokąta, podpiwniczony, dwukondygnacyjny, nakryty dachem mansardowym z lukarnami i powiekami. Elewacja frontowa dziewięcioosiowa z trzyosiowym ryzalitem z wejściem, nad którym taras wsparty na czterech kolumnach. Ryzalit zwieńczony trójkątnym przyczółkiem z kartuszem herbowym i datą 1913.
W otoczeniu pałacu park łączący się z pobliskim lasem. Do pałacu prowadzi aleja dębowa.
