Wieś położona w gminie Żarów powiatu świdnickiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1213 roku(Ingrammi villa) i w 1369 roku(Ingeramsdorff). W XIV wieku wieś była w posiadaniu rodu von Czirn. W 1339 roku siedział tu Johann von Czirn. W 1372 roku wymieniony Hans von Czirn a po nim majątek przejęli bracia: Heinrich, Bernhard i Hans von Hundt, którzy w 1391 roku sprzedali dobra Nitschemu i Nicolausowi von Hundt. W 1419 roku bracia Nitsche, Nicolaus i Sigismund podzielili wieś pomiędzy siebie. Od tego czasu datuje się trwały podział wsi na 3 do 5 części. W 1449 roku Georg von Hof-Schnorbein odkupił od Heinza von Hundt tzw. Górny Dwór(Oberhof). W 1470 roku tenże George von von Hof-Schnorbein sprzedał część swojego majątku Georgowi Mettge. W ten sposób doszło do dalszego rozdrobnienia własności. Geroge Mettge  pozostawił 3 synów, z których Christoph zajął część I w 1501 roku, a w 1502 roku Heinze Mettge sprzedał swoją część swojemu bratu Thamme. Przez cały XVI wiek poszczególne części wsi były coraz bardziej rozdrabniane wskutek praw dziedziczenia, były przedmiotem handlu, różnego rodzaju wymian i zastawów. W 1537 roku Hans von Hundt sprzedał część gruntów ze swojego majątku Christophopwi Bauch.  W 1548 roku wymienieni byli: Hans von Hof-Schnorbein(Schnurbein, Schnorrbein), Hans von Hundt i Christoph Mettge. W 1550 roku w Imbramowicach mieszkali: Hans von Hof-Schurbein, Hans von Hundt, Christoph Bauch, Thamm, Welcher, Christoph Mettge i Adam von Hof-Schnurbein. W 1568 roku mieszkali: Heinrich von Hof-Schnurrbein, Ernst, Matthias, Hans von Hundt, Adam von Hof-Schnurbein i Christoph Mettge. W 1580 Christoph Mettge sprzedał swoje udziały Christophowi von Kuhl, który w 1587 roku odsprzedał je Adamowi von Strachwitz. W latach 1594-1721 siedzieli tu przedstawiciele rodziny von Netz, których Zimmermann nie wymienia. W 1617 roku siedział tu Heinrich von Prädel(Predel). W 1619 roku na terenie wsi dobra należące do: Heinricha Elbel, Hansa von Hof-Schnurbein, Hansa von Hundt, Ernsta von Kuhl oraz Christopha von der Dahm. W 1626 roku siedział tu przedstawiciel rodu von Mettich(Mӧttich, von Mettich und Tschetschau)[7]. W 1630 roku syn Ernsta Christopha von Kuhl sprzedał swoje udziały Hansowi von Hof-Schnurbein, natomiast Christoph von Strachwitz w 1649 roku przekazał dolny folwark Hansowi Christophowi von Kuhl, a w 1658 Ursula von Hundt przekazała część środkową wsi Johannowi Christophowi von Hof-Schnurbein, zaś w 1659 roku Heinrich von Kuhl sprzedał majątek Hansowi Ernstowi von Engelhardt und Schnellenstein aczkolwiek inny autor podaje, że rodzina von Engelhardt już w 1640 roku posiadał majątek dolny(Nieder). W 1666 roku wśród właścicieli źródła wymieniają: Johanna Ernsta von Engelhardt posiadającego część dolną(Niederhof), Johanna Christopha Hoffera von Hof-Schnorrbein, posiadającego część środkową(Mittel) i Carla Christopha von der Dahm posiadającego część górną(Ober). W 1690 roku majątek Górny(Ober) należał do rodziny von der Dahme(Dham), który został nabyty przez Karla Christopha von der Dahm w 1670 roku. W 1691 roku Christian August von Hof-Schnurbein odsprzedał majątek środkowy(Mittel) baronowej Marii Elisabeth von Zedlitz. W tym samym czasie Anna Maria von Engelhardt, z domu von Borschniz sprzedała majątek dolny(Nieder) baronowi Karlowi Juliusowi von Zedlitz z Krazkan. W 1694 roku przez poślubienie Johanny Eleonory von der Dahm majątek górny(Ober) przeszedł w ręce jej męża, Hansa Kaspara von Koschenmbahr(Koschember) herbu Doliwa, wymieniony w 1700 roku. Od 1700 roku siedzieli tu przedstawiciele rodu von Hochberg. W 1705 roku wzmiankowani baronowie von Zedlitz. W 1716 lub jak podaje Zimmermann w 1722 roku sprzedali oni majątek górny(Ober) Hansowi Heinrichowi von Reichenbach z Pyszczyna. Po jego śmierci majątek odziedziczyła jego córka, Charlotta Sophie von von Klimkowski(Klimkowski von Klimkowitz, Klinkowski), która od 1740 roku stała się właścicielką całej wsi. W 1726 roku hrabia Hans Heinrich III von Hochberg-Rohnstock odkupił od swojego syna Hansa Heinricha IV   majątek środkowy(Mittel) i dolny(Nieder), które odziedziczył po matce. W 1737 roku hrabia sprzedał Samuelowi Adolphowi von Winterfeldt aczkolwiek wg innego autora von Winterfeldt(Winterfeld, Winterfelt) siedział tu od 1730 roku. W 1745 roku majątek górny(Ober) został zastawiony z powodu kłopotów finansowych i w 1749 roku sprzedany hrabinie Sophie Elisabeth von Nostitz, po której majątek odziedziczył Johann Adolph von Knobelsdorff, który w 1765 roku połączył ostatecznie wszystkie części wsi. Rodzina von Knobelsdorff wzmianklowana w 1794 roku. Podział wsi na część środkową i dolną oraz część górną utrzymał się do 1856 roku. Majątek w Imramowicach podlegał pod majątek w Mrowinach, który pod koniec XVIII wieku należał do hrabiny Charlotty von Fürstenberg. W 1868 roku majątek odkupił od spadkobierców hrabiny Karl von Kulmitz. Rodzina von Kulmitz posiadała majątek do 1945 roku.

Pałac

Pałac nie istnieje. Zachowały się budynki gospodarcze majątków środkowego, dolnego oraz górnego.