Miasteczko przed 1945 rokiem położone w dawnym powiecie kołomyjskim nad rzeczką Czerniawą, dawniej w województwie ruskiem, ziemi halickiej. W 1373 roku książę Władysław Opolski za zasługi nadał Chodkowi Łojewiczowi wieś „Gozdzecz” nad Czerniawą. W 1475 roku właścicielem był Prokop z Gwoźdźca. W XVI wieku należał do Buczackich herbu Abdank, od których przeszedł do Potockich herbu Pilawa. Zofia Potocka, starościanka jabłonowska, wychodząc za mąż za Michała kniazia z Kozielska Puzynę herbu Oginiec, wniosła te dobra na ponad dwa wieki w dom rodziny męża. Był on starostą stęgwilskim, pisarzem wielkim litewskim. Po nim dobra odziedziczyła córka, Konstancja kniaziówna Puzynianka, od 1754 roku zamężna za Stanisławem Kostką kniaziem Puzyną, urodzonym w 1711 roku. Był właścicielem Sołotwiny i kilku innych miejscowości ziemi halickiej. Po śmierci Konstancji, żeni się z Barbarą Siemianowską herbu Grzymała, a po raz trzeci z Antoniną Ponińską herbu Łodzia. Gwoździec odziedziczył syn z pierwszego małżeństwa, Jan Duklan kniaź Puzyna, urodzony w 1755 roku. Był chorążym gwardii koronnej oraz szambelanem Jego Królewskiej Mości. Ożenił się z Franciszką Koziebrodzką herbu Jastrzębiec. Dobra dziedziczy syn Jana i Franciszki, Roman Stanisław kniaź Puzyna(1788-1861). Był właścicielem Czechowej i Ostapkowiec z folwarkami, majorem wojsk Księstwa Warszawskiego, uczestnik kampanii z lat 1809, 1812, 1813, kawaler Złotego Krzyża Virtuti Militari, Legii Honorowej. Ożeniony z Hortensją Dwernicką herbu Sas(1806-1879), córką generała Józefa Dwernickiego i Julianny Żukowskiej herbu Prus III. Kolejnym dziedzicem dóbr był młodszy syn Romana i Hortensji, Roman Longin kniaź Puzyna(1837-1901), uczestnik Powstania Styczniowego. W 1866 roku ożenił się z Heleną Marią Brunicką(1844-1926). Posiadał również Toporowce i Głuszków w powiecie horodeńskim. Był założycielem nowej rezydencji, a także kolekcjonerem – do 1939 roku we dworze znajdował się bogaty zbiór monet. Po nim majątek odziedziczył syn Romana Longina i Heleny, Leon kniaź Puzyna(1868-1932), ożeniony z Zofią hrabianką Broel-Plater, córki hrabiego Stanisława z Wielichowa w Wielkopolsce. Był świetnym gospodarzem, hodowcą koni półkrwi arabów polskich, działaczem społecznym i politycznym. Był bibliofilem i zbieraczem pamiątek narodowych. Ostatnimi właścicielami dóbr była wdowa po księciu oraz Teresa urodzona w 1919 roku i Stanisław urodzony w 1921 roku. Ich starszy brat Roman zmarł w wieku dziecięcym.
Zamek
Po zamku Buczackich do 1939 roku przetrwały wały ziemne.
Dwór I
Do połowy XIX wieku istniał dwór, który z nieznanych powodów popadł w ruinę.
Dwór II
Okołom 100-150 metrów od starszej budowli około 1875 roku został przez księcia Romana Longina zbudowany nowy dwór. Był to budynek murowany z cegły, na wysokiej podmurówce, w większości parterowy, na skrzydle dwukondygnacyjny. We dworze znajdowała się bogata galeria obrazów rodzinnych sięgających XVII wieku, w tym portret generała Dwernickiego, obrazy Matejki, Juliusza i Wojciecha Kossaków, cenna porcelana, zbiór mundurów wojskowych, zbiór monet, biblioteka oraz zbiór zegarów oraz archiwa z czasów króla Władysława IV, generała Dwernickiego. Istniała również w Gwoźdźcu mała zbrojownia z armatami użytymi przez Dwernickiego w bitwach Powstania Listopadowego. Obok dworu położony był park krajobrazowy. Dwór ucierpiał w czasie I wojny światowej. Na początku II wojny zniszczony wraz z zbiorami.
W obok leżącym Starym Gwoźdźcu należącym do Puzynów, później do hrabiów Dzieduszyckich, po Marii Dzieduszyckiej(ur.1870) przeszły w ręce jej męża Władysława Komorowskiego. Ostatnim właścicielem była rodzina Horochów znajdował się dwór, obecnie nie istniejący.
