TORZYM /Sternberg/

Miasto gminne położone w powiecie sulęcińskim. Po raz pierwszy wzmianka o miejscowości pochodzi z 1300 roku. Do połowy XIII wieku wchodziła w skład księstwa głogowskiego. Po 1250 roku znalazła się w granicach Brandenburgii i stała się własnością arcybiskupa Magdeburgii, Konrada hrabiego von Sternberg. Przypuszcza się, że nazwa miejscowości pochodziła od nazwiska arcybiskupa. Torzym z nadania margrabiów brandenburskich w 1450 roku wchodzi w skład dóbr rodu von Winning. Posiadali miasto do 1740 roku. Ród von Winning(Winninge) pochodził z okolic miejscowości Halberstadt, obecnie leżącej w kraju związkowym Saksonia-Anhalt. Prawdopodobnie przybyli na Ziemię torzymską razem z biskupem Konradem von Sternberg. Później wasale margrabiów brandenburskich. Torzym nigdy nie osiągnął większego znaczenia leżąc na uboczu szlaków handlowych. Dopiero na początku wieku XX stał się popularną miejscowością sanatoryjną. Uzyskane prawa miejskie w 1375 roku Torzym traci w 1945 roku z powodu znacznych zniszczeń w czasie II wojny światowej. Odzyskał je w 1994 roku.  W XVIII wieku w Torzymiu majątki posiadały rody- von Platen, von Neuendorf, von Becker, hrabia von Schmettau, von Brederlow, von Kracht.

Torzym, lubuskie

ZAMEK

Zamek torzymski został wybudowany przez arcybiskupa magdeburskiego, Konrada von Sternberg w latach 1266-1276. Prawdopodobnie znajdował się 1 km na północny zachód od centrum miasta. W 1450 roku w posiadaniu rodu von Winning, który w XV wieku trudnił się rozbojem. W 1506 roku wojska księcia głogowskiego Zygmunta Jagiellończyka wraz z wojskami elektora brandenburskiego Joachima zorganizowały wyprawę zbrojną skierowaną przeciw rycerzom-rozbójnikom. Zniszczono wówczas siedzibę rodową rodu von Winning-zamek, który nigdy nie został już odbudowany.

Torzym, lubuskie

Torzym-lubuskie

MAJĄTEK I- Wasserhof, Antonienhof und Baronshof.

W południowo-zachodniej części wsi położony majątek z dworem. Pod koniec XVIII wieku  były to 3 majątki należące do: rodziny Neckzeh, baronów von Collas i rodziny Angers, majątki zwane później: Wasserhof, Baronshof oraz folwark Neüdenburg. W 1804 roku baron von Collas po wykupieniu majątków od rodzin Neckzeh i Angers połączył je w jeden. W 1818 roku odsprzedaje dobra porucznikowi Sommer. W 1841 roku majątek posiadają aptekarze Luhme i Paschke. Od 1847 roku dobra w posiadaniu Juliusa Fischer, który w 1841 roku za 61000 talarów wykupił część majątku a w 1847 roku za 90000 talarów pozostałą skupiając w swoich rękach cały majątek. Do 1945 roku dobra są w rękach książąt von Hohenzollern-Sigmaringen.

torzym-grundhof-lubuskie

Grundhof

Obecnie w północno-zachodniej części Torzymia. Prawdopodobnie na terenie majątku znajdowała się siedziba właścicieli Torzymia. W XVIII wieku należała do rodziny von Kracht– wymieniony Johann Sigismund von Kracht i Wolf Sigismund von Kracht(zm.1761). Na początku XIX wieku Torzym podzielony pomiędzy rodziny Sommer i von Kalckreuth-w 1816 roku własność porucznika von Kalckreuth. W 1836 roku za 25000 talarów majątek zakupiony przez Carla Simon. Na początku XX wieku majątek w rękach rodziny Zielfeder(1903), później rodziny Schiftan. Posiadała dobra do 1945 roku.

WILLA

torzym-willa-jungmann

torzym-1902-lubuskie