KROSNO ODRZAŃSKIE /Crossen an der Oder/

W źródłach pisanych Krosno Odrzańskie pojawia się już w 1005 r., przy okazji wojen Bolesława Chrobrego z niemieckim królem Henrykiem II. Z inicjatywy Henryka I Brodatego osada targowa przekształcona została w regularnie rozplanowane miasto a zamek stał się ważną przygraniczną warownią w systemie obronnym Dolnego Śląska. Była to ulubiona siedziba Henryka Brodatego, w której zmarł w 1238 roku. Następcą został syn Henryka, książę Henryk II Pobożny, który ginie pod Legnicą w 1241 roku. Drogą sukcesji władzę przejął syn Henryka II, Bolesław, który oddał księstwo głogowskie z Krosnem bratu, Konradowi I. W 1277 roku Krosno oddane w zastaw Askańczykom, które zostało wykupione w 1314 roku i ponownie powróciło w posiadanie Piastów. Część autorów podaje, że dopiero po śmierci margrabiego brandenburskiego, Waldemara Wielkiego w 1319 roku Krosno powróciło w granicę księstwa głogowskiego. W 1476 roku bezpotomnie umiera Henryk XI, ostatni książę głogowski, ożeniony z Barbarą von Hohenzollern. Po jego śmierci toczył się spór o sukcesję głogowską w latach 1476-1482 pomiędzy rodziną Barbary von Hohenzollern a Janem II Żagańskim, królem Węgier Maciejem Korwinem oraz królem czeskim Władysławem II Jagiellończykiem, zakończony układem w Kamieńcu Ząbkowickim i utratą Krosna na rzecz Brandenburgii. Podczas wojny trzydziestoletniej miasto zajęte przez Szwedów. Później znalazło się w granicach państwa pruskiego. Od 1871 roku w granicach Cesarstwa Niemiec. W latach 1919-1933 w granicach Republiki Weimarskiej, później do 1945 roku III Rzeszy. Od 1945 roku w granicach Polski.

Krosno Odrzańskie widok na zamek

Krosno Odrz. widok na miasto i zamek

Krosno Odrzańskie

Krosno Odrzańskie z lotu ptaka, lubuskie

Krosno Odrzańskie-lubuskie

 ZAMEK     

Na lewym brzegu Odry w północno-zachodniej części Starego Miasta położony jest zamek, wzniesiony przez Henryka Brodatego. W 1241 roku podczas najazdu mongolskiego w murach zamkowych schronienie otrzymała księżna Jadwiga Śląska z dworem. Zespół zamkowy w XV i XVI wieku był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany. W XVI w. zamek stał się siedzibą wdów po elektorach brandenburskich. Pierwszą mieszkanką zamku była Barbara von Hohenzollern, wdowa po księciu głogowskim Henryku  XI, zmarła w 1515 roku. Za każdym pobytem wdów dochodziło z ich inicjatywy do rozbudowy zamku i przebudowy wnętrz zamku. W czasie wojny trzydziestoletniej Szwedzi ufortyfikowali miasto i zamek, urządzając w zamku ośrodek aprowizacyjny dla wojska. Po odejściu Szwedów na zamku zamieszkała księżna Elżbieta Charlotta von Wittelsbach(19.11.1597-26.04.1660), która w 1642 r. kazała wznieść kaplicę oraz przeprowadziła remonty po wycofaniu się Szwedów z Krosna. Po jej śmierci zamek nie pełni już roli  rezydencjonalnej dla elektorskich wdów, traci na znaczeniu i ulega postępującej degradacji.  W 1740 r., Fryderyk II przygotowując się do zajęcia Śląska, urządził w nim aprowizacyjne centrum dla armii. Strategiczne położenie Krosna spowodowało, że w XIX w. przekształcono zamek na koszary, funkcjonujące w nim do 1911 roku. Do 1945 roku na terenie zamku mieściły się rożne instytucje- Śląska Kasa Oszczędności, seminarium  nauczycielskie, mieszkania prywatne, magazyny, muzeum regionalne. Dużym zniszczeniom uległ zamek w 1945 roku. Dopiero w latach 1958-62 przeprowadzono prace zabezpieczające ruiny zamku. W latach 1964-66 przeprowadzono prace konserwatorskie. Po 1996 r. podjęto zamiar częściowej rekonstrukcji zamku. Od 1999 roku  rozpoczęty remont  zamku trwa. Obecnie w części pomieszczeń zamku mieści się Punkt Informacji Turystycznej oraz Krośnieńskie Stowarzyszenie „Homo Artifex”, od 2010 roku ma tutaj swoją siedzibę Centrum Artystyczno-Kulturalne „Zamek”.

Krosno O.- zbliżenie na zamek

Krosno Odrzanskie- portal zamku

Krosno Odrzańskie wejście do zamku

Krosno Odrzanskie-zamek lata 70-te

185 180 188 190 192 199 203 209 210

WILLE

Krosno Odrzanskie- willa przy ul. Bismarcka

Krosno Odrzańskie - willa Ogilvi

Krosno Odrzańskie-wille

Krosno Odrzańskie- pałac

krosno-odrzanskie-1933-lubuskie