KOSTRZYN /Cüstrin, Küstrin/

Kostrzyn-widok z lotu ptaka

Po raz pierwszy Kostrzyn wymieniony został w 1232 r.(Cozsterine) w dokumencie, w którym książę wielkopolski Władysław Odonic  nadał ziemię kostrzyńską  templariuszom. W 1249 roku książę Bolesław II Rogatka oddaje Ziemię Lubuską wraz  z Kostrzynem arcybiskupowi magdeburskiemu, Wilbrandowi. Od 1250 roku współwłaścicielami Ziemi Lubuskiej byli margrabiowie brandenburscy Johann I i Otton III. W 1262 roku została zawarta ugoda Johanna I i Ottona III  z zakonem templariuszy, o przejęcie Kostrzyna przez margrabiów  brandenburskich. W 1300 roku margrabia Albrecht III lokuje miasto na prawie brandenburskim. Po kasacie zakonu templariuszy w 1312 roku, majątki po templariuszach przejmują joannici. W 1402 roku Nowa Marchia została nabyta w zastaw przez Zakon Krzyżacki od cesarza Zygmunta Luksemburskiego a wykupiona w 1455 roku przez elektora brandenburskiego Fryderyka II. W latach 1535-1571 następuje szybki rozwój miasta. W tym czasie Kostrzyn stał się siedzibą margrabiego Johanna von Hohenzollern i stolicą Nowej Marchii. Jest to okres szeroko zakrojonych prac budowlanych. Margrabia Jan przebudowuje i rozbudowuje kostrzyński zamek oraz buduje jak na owe czasy jedną z najpotężniejszych i najnowocześniejszych twierdz, której budowa trwała 30 lat. Wojna trzydziestoletnia jak i siedmioletnia spowodowały duże straty materialne. W XIX wieku powstanie węzła kolejowego staje się czynnikiem szybkiego rozwoju miasta, trwający do początków XX wieku.  Druga wojna światowa doprowadza do zniszczenia Starego Miasta z zamkiem.

Kostrzyn-zamek od strony niemieckiej

Kostrzyn- zamek front

ZAMEK

Usytuowany na prawym brzegu Odry poza miastem, kiedy powstał dokładnie nie wiadomo. Prawdopodobnie już za czasów templariuszy istniało założenie obronne, które po przejęciu przez joannitów było dalej rozbudowywane.  Miasto jak i zamek w XIV wieku od margrabiów brandenburskich w lenno otrzymał ród von Wedel(Kostrzyn i zamek wymieniony w spisie z 1373 roku jako wasalny ośrodek prywatny). W 1397 roku z rąk króla Zygmunta Luksemburskiego, Kostrzyn i zamek jako dziedziczną własność otrzymał Jan von Wartenberg. W 1403 roku zamek wykupiony od Jana von Wartenberga przez Zakon Krzyżacki, który prowadził dalsze prace budowlane na zamku do 1454 roku. Kolejna rozbudowa i przebudowa zamku w stylu renesansowym miała miejsce za czasów margrabiego Johanna von Hohenzollern zwanego Janem Kostrzyńskim. W okresie wojny trzydziestoletniej zamek uległ zniszczeniu i dewastacji. Za panowania Fryderyka Wilhelma (1640-1688) i Fryderyka III (1688-1713) zamek odbudowano i przebudowano. Na początku XVIII w. utracił cechy siedziby monarszej, by od 1723 r. stać się siedzibą władz Nowej Marchii. W 1758 r. uległ zniszczeniu w wyniku ostrzału przez wojska rosyjskie. Zamek został odbudowany w 1770 r. jednak bez dawnego wystroju. W okresie wojen napoleońskich, kiedy wojska francuskie stacjonowały w Kostrzynie, w zamku znajdował się szpital. Od 1814 r. wykorzystywany jako koszary. Podczas kolejnych przebudów przeprowadzonych w latach 1820-25 i 1898-99, wystrój zamku utracił cechy renesansowe. W 1945 r. zamek został znacznie zniszczony, w 1969 wysadzony i w latach 1969-70 został rozebrany do poziomu piwnic.

Kostrzyn1 Kostrzyn 30 Kostrzyn3

Kostrzyn8 KostrzynII

 

 

 

 

 

Kostrzyn nOdra dziedziniec zamkowy z pomnikiem elektora

Kostrzyn4 Kostrzyn5 Kostrzyn-dziedziniec zamku, lubuskie

Kostrzyn21 Kostrzyn5x Kostrzyn1

Kostrzyn6Kostrzyn20 Kostrzyn13
Kostrzyn12

 

 

 

 

 

 

 

 

WILLA

Kostrzyn willa

Screen Shot 171