MURZYNOWO /Morrn/

HISTORIA WSI

Wieś o piastowskiej metryce, w którym to okresie należała do królewszczyzny i była pod zarządem zamku w Międzyrzeczu. Po śmierci króla Przemysła II wieś znalazła się w posiadaniu Brandenburgii. W 1324 roku odzyskana przez Władysława Łokietka. W roku 1564 wieś podzielona była na część polską należącą do króla, i niemiecką należącą w tym czasie do Christowa Rolki, podległego margrabiom brandenburskim. W roku 1694 Rolkowie, zwani później von Ruleke, sprzedali swoje dobra rodzinom von Brandt i von Gramm. W roku 1784 Johann von Schöning scalił majątek, który w tym czasie nadal posiadał część polską. W roku 1782 za 18 tys. złotych polskich oraz roczną opłatę w wysokości 3 tysięcy złotych na rzecz starostwa międzyrzeckiego, król polski oddaje część polską Nowej Marchii. Roczna opłata była wypłacana starostwu do 1851 roku. W XIX wieku wielokrotna zmiana właścicieli majątku. Na początku XIX wieku majątek należał do rodziny von Witte. W latach 1854-57 dobra posiada rodzina Nickel. Na początku XX wieku właścicielem dóbr zostaje rodzina Pflug– wymieniony Hans Pflug. Prawdopodobnie do 1945 roku majątek był w posiadaniu rodziny Delius– wymieniony Julius Delius. Po II wojnie światowej majątek w rękach PGR, a w pałacu umieszczono szkołę podstawową, istniejącą do dzisiaj.

Murzynowo, lubuskie Murzynowo-palac Murzynowo-palac2

PAŁAC
Pałac powstały prawdopodobnie w połowie XIX wieku, założony na planie prostokąta, podpiwniczony, z użytkowym poddaszem. Od północnej strony wąskim łącznikiem połączony z oficyną. Na elewacji środkowej wejście główne zaakcentowane kolumnowym portykiem, zwieńczonym na piętrze tarasem. W elewacji ogrodowej, zachodniej zadaszony taras w partii parteru. Na ścianie bocznej, południowej trzyczęściowy wykusz, sięgający poddasza oraz symetrycznie rozmieszczone płaskorzeźby ze scenami antycznymi. We wnętrzach zmienionych przez zmiany pomieszczeń na cele szkolne, z oryginalnego wystroju pozostała stolarka drzwiowa ramowo-płycinowa z portalami, oryginalnymi okuciami, zamkami i klamkami. Drzwi wejściowe wymienione na współczesne. Okna parteru i piętra są pierwotne.

Moryń 1938, lubuskie