SKÓRZYN /Skyren, Teichwalde/

Wieś położona w gminie Maszewo powiatu krośnieńskiego. Po raz pierwszy wzmiankowany w 1308 roku. W tym czasie należała do zakonu joannitów. W 1495 roku wieś przejęta przez rodzinę von Grünberg po margrabim Christophie von zu Dohna, który posiadał również pobliskie Czetowice i Budachów. Von Grünberg posiadali dobra do 1682 roku, do śmierci ostatniego męskiego potomka tej linii, Hansa Christopha von Grünberg. Majątek będący w posiadaniu wdowy po Hansie Christophie, Sabine Sophe von Grünberg, w 1693 roku zakupił Heinrich von Gloger, żonaty z Euphrosine von Lohnstein. Heinrich von Gloger umiera w 1708 roku, jego żona w 1737 roku. Majątek przejmuje jego najstarszy syn Ferdynand Gloger von Schwanbach, młodszemu Maximilianowi przypada majątek w Czetowicach. Skórzyn posiadają do 1776 roku. W tym roku majątek zakupił hrabia Finck von Finckenstein. Kolejnym właścicielem na początku XIX wieku jest burmistrz Lehmann. Po 1830 roku dobra są własnością niejakiego Rothe, który przez hulaszczy tryb życia zmuszony jest sprzedać majątek. Zakupuje go w 1842 roku niejaki Pan Hart(t)ung. W 1857 roku własność spółki Harttung i Synowie, kupców z Frankfurtu nad Odrą. Posiadają majątek od 1852 roku. Po śmierci Pana Hart(t)ung`a w 1865 roku, majątek nabywa rodzina von Schierstädt(Schierstedt) z Trzebiechowa. Wymienia się Joachima von Schierstädt(1893) i Leo von Schierstädt. W 1879 roku majątek ich obejmował 1482,07ha gruntów. W 1914 roku majątek obejmował 1512ha i należał do Pani von Schierstaedt. Posiadali majątek do 1945 roku.

Skórzyn pow. Krosno Odrz. lubuskie

skorzyn-pow-krosno-odrzanskie

W południowej części wsi resztki założenia dworskiego w postaci resztek zabudowań folwarcznych oraz parku krajobrazowego. Dwór zniszczony i rozebrany po 1945 roku.

We wsi ostatnie 5 lat swego życia spędził były kanclerz Georg Leo hrabia von Caprivi de Caprera de Montecuccoli. Był kanclerzem Rzeszy po Otto von Bismarck`u w latach 1890-1894. Urodzony dnia 24 lutego 1831 roku w Charlottenburgu-dzielnica Berlina. Został odwołany ze stanowiska. Był kawalerem. Po przejściu na emeryturę w 1895 roku zamieszkał we dworze w Skórzynie. Był spowinowaconym z właścicielami majątku. Zmarł  dnia 06 lutego 1899 roku w Skórzynie i tu został pochowany.

skorzyn-1896-lubuskie

skorzyn-1933-lubuskie