Wieś położona w gminie i powiecie zielonogórskim, o której pierwsza informacja pojawia się w 1305 roku. W tym czasie należała do rodu von Kittlitz. W Drzonkowie przebywali do 1646 roku. W połowie XV wieku część wsi należała do Otto von Kittlitz, (rodzina wzmiankowana w 1550 roku). a druga do rodziny von Rothenburg. W 1404 roku wzmiankowany Heinrich von Rothenburg, w 1421 roku Werner von Rothenburg, pan na Zatoniu i Drzonkowie, w 1503 roku Sigmunt von Rothenburg z Lubska, w 1520 roku Otto von Kittlitz. W 1611 roku część należąca do rodziny von Kittlitz tzw. majątek A zakupił Hans von Kalckreuth. Pozostała część wsi należała do Erdmanna Christopha von Rothenburg, wzmiankowanego w 1681 roku. Rodzina von Kalckreuth w 1681 roku sprzedaje swój majątek rodzinie von Knobelsdorff. W 1688 roku wymieniana wdowa von Knobelsdorff. W 1688 roku wieś podzielona na dwie części, w tym jedna należąca do wdowy Margarety von Knobelsdorff z domu von Schenckendorf. W 1722 roku dochodzi kolejny właściciel wsi- Otto Siegfried von Unruh z Raculi właściciel majątku B. Wg L. von Ledebura von Uruh posiadał dobra we wsi już w 1681 roku. Wieś w tym czasie podzielona na trzy części. Dwie pozostałe należą w 1722 roku do Christiana Ernsta von Rothenburg i Sigmunda von Knobelsdorff. W 1743 roku dwie części wsi ma w swoich rękach Gottlieb Ehrenreich baron von Gersdorf(majątek A), pozostała część wsi należy do Gustawa Christiana von Prittwitz und Gaffron(majątek B). Rodzina von Gersdorf posiadała dobra do 1746 roku. Majątek po rodzinie von Prittwitz und Gaffron przechodzi w 1768 roku w ręce rodu von Knobelsdorff i von Stosch. W tym czasie wymienieni: Joanna Charlotta von Knobelsdorff i Ferdynand von Stosch. W 1781 roku Drzonków jest w posiadaniu hrabiego Ludwiga von Schlabrendorff-Stoltz, który scalił majątki i który już w 1782 roku sprzedaje wieś hrabinie Friderice von Cosel, wdowie po Fryderyku Auguście von Cosel, synu króla polskiego Augusta II Mocnego. Po niej majątek w 1785 roku dziedziczy jej syn, Gustaw Ernest von Cosel, który w 1789 roku sprzedał klucz zatońsko-drzonkowski rodzinie von Johston und Kroegeborn(von Johnstoyn). W 1791 roku mowa 2 majątkach i o 2 siedzibach dworskich i 3 folwarkach. W 1792 roku za 154 tysiące talarów dobra zakupił Gottlieb von Ramin, który już w 1794 roku sprzedał je rodzinie von Prittwitz und Gaffron. W 1794 roku właścicielem majątku zostaje hrabia Hans Melchior Julius von Schweinitz– wg L. von Ledebura posiadałi majątek od 1790 roku. W 1807 roku Drzonków zakupił tajny nadradca finansowy Leopold Günther von Goeckingk, pełnomocnik księżniczki kurlandzkiej Doroty Biron(ur. 1793), córki księcia żagańskiego Piotra Birona(zm.1800) i jego trzeciej żony Anny Charlotty Doroty von Medem. W 1809 roku wyszła za mąż za Edmunda de Talleyrand-Perigord. Po śmierci księżnej w 1862 roku majątek dziedziczy młodszy z dwóch synów, Alexander Edmond de Talleyrand-Perigord, książę Dino(1813-1894). W 1839 roku ożenił się z hrabiną de Sainte-Aldegonde. W 1873 roku za czasów księcia Dino majątek obejmował 4354 mórg ziemi. W 1879 roku książę Alexander z powodu kłopotów finansowych sprzedaje Drzonków doktorowi prawa, przedsiębiorcy i politykowi, Karlowi Rudolfowi Friedenthalowi(1827-1890). Urodzony we Wrocławiu był synem żydowskiego kupca i bankiera Karla Friedenthala i jego żony Amalie Landsberg. W 1832 roku cała rodzina przyjęła chrzest w kościele ewangelickim. W 1861 roku ożenił się z Fanny von Rosenberg(zm.1912). Od 1888 roku własność baronowej Renaty von der Lancken-Wakenitz, z domu Friedenthal z Zatonia, młodszej córki Karla Rudolfa Friedenthala. Majątek obejmował z folwarkami: Beatenthal, Gӧldevorwerk i Schäfereivorwerk 990ha. Dzierżawcą był D. Liersch. Majątek pomiędzy 1905 a 1909 należał do spółki rodzinnej baronów von der Lacken-Wakenitz „Perseverantia” z siedzibą w Otyniu. Dzierżawcą 175ha był Carl Sommer z Drzonkowa. Spółka posiadała majątek do 1945 roku.
DWÓR
DWÓR
Zbudowany na przełomie XVIII-XIX wieku dwór klasycystyczny murowany, parterowy, założony na planie prostokąta, z nieznacznym ryzalitem na osi fasady. Dach mansardowy z naczółkami, ryzalit zwieńczony trójkątnym tympanonem. Przebudowany. Obecnie w rękach prywatnych.
