ŁAGÓW /Lagow/

Wieś gminna położona w powiecie świebodzińskim. Po raz pierwszy w źródłach informacja o miejscowości i zamku pochodzi z 1299 roku, kiedy margrabiowie przekazali zamek rycerzom Albertowi i Heinrichowi von Klepzig, u których byli zadłużeni.  Po 1323 roku w posiadanie Łagowa wchodzą joannici, ale po przejęciu Marchii Brandenburskiej przez Ludwika Starszego, Łagów został wydzierżawiony rodzinie von Wesenberg. W 1347 roku Łagów ponownie w rękach joannitów. Po wykupieniu Łagowa w 1350 roku, joannici pod kierownictwem Hermanna von Warberga, preceptora generalnego joannitów rozpoczęli budowę nowego założenia zamkowego, położonego na przesmyku jezior Trześniowskiego i Łagowskiego. W najstarszym zachodnim skrzydle mieścił się refektarz i kaplica. Na wschodniej ścianie znajduje się wieża a przy niej brama. Prawdopodobnie pod koniec XIV lub na początku XV wieku powstaje mur obronny. W obrębie zamku rozwinęła się osada, otoczona w XV wieku fortyfikacjami z bramami – Marchijską od południowego zachodu i Polską od południowego wschodu. W latach 1350-1426 zamek stanowił siedzibę Baliwatu Brandenburskiego. Po roku 1426, gdy w posiadaniu zakonu znalazł się Słońsk, do którego przeniesiono główną siedzibę zakonu, znaczenie Łagowa osłabło. Mimo to nadal zamek był rozbudowywany i modernizowany. Na początku XVI wieku podwyższono wieżę do wysokości 24 metrów oraz w tym samym wieku dobudowano skrzydło północne. W XVII wieku powstaje budynek południowy. Przez wiek XVII i XVIII trwała odbudowa zamku po zniszczeniach wojennych z jednoczesną rozbudową. Prace rozpoczęte przez komandora zakonu, księcia Christiana Ludwiga von Hohenzollern kontynuował Adam Otto von Viereck. Po kasacji zakonu joannitów w 1810 roku majątek zakonu stał się domeną państwową, którą w roku 1817 zakupił generał Friedrich Wilhelm von Zastrow, główny adiutant króla Friedricha Wilhelma III. W ciągu tego stulecia Łagów często zmieniał właścicieli. W 1834 roku majątek zakupił generał Franz von Barfuss-Falkenberg. W 1843 roku za 38300 talarów sprzedał dobra Hermannowi von Oppen, który za 1200 talarów dał majątek w dzierżawę, by w 1852 roku sprzedać rodzinie von Arnim. Następnie należał do hrabiów von Wrschowetz-Sekerka(Hugo von Wrschowetz-Sekerka und Sedczicz) i baronów Wurmb von Zinck. Ostatnią właścicielką zamku przed II wojną światową była hrabina Wanda von Pueckler-Limpurg. Po II wojnie światowej, w zamku będącym własnością Skarbu Państwa, Poznański Oddział Związku Historyków Sztuki zorganizował Dom Pracy Twórczej, od 1962 roku Dom Pracy Twórczej im. Henryka Wieniawskiego. W latach 1966–1971 zamek zaadoptowano na hotel, a w 1969 w parku urządzony został amfiteatr. Obecnie obiekt stanowi własność gminy i jest wydzierżawiony osobie prywatnej. W zamku mieści się hotel z restauracją, kawiarnią, salą konferencyjną. Do zwiedzenia jest wieża z tarasem widokowym oraz na parterze gotycka sala z krzyżowo–żebrowym sklepieniem, a na piętrze sala rycerska z bogato dekorowanym kominkiem z XVIII wieku.

 

Łagow- brama marchijska Łagow- dziedziniec zamkowy Łagow- zamek i jezioro003 Łagow- zamek i miasto

Łagow- zamek i miastoŁagow- zamek i miasto002Łagow- zamek z drugiego brzeguŁagow- zamek, kosciol i brama polska

 

 

 

 

Łagów-sala rycerska, lubuskie

Łagow- sala rycerska

Łagow- zamek od strony bramy marchijskiej002

Łagow- zamek od strony bramy marchijskiej

Łagów zamek z bramą

WILLE

Łagow - willa Mogelin Łagow - willa Tesch

lagow-1929-lubuskie