Golczewo /Gülzow/

Miasto gminne położone w powiecie kamieńskim. Historia Golczewa ściśle związana z historią zamku. Po raz pierwszy miejscowość wzmiankowana w 1304 roku(castrum Gulzow), kiedy książę Bogusław IV wydał zgodę na zakup zamku przez biskupa kamieńskiego od Wulvekina Schmeling i Echarda Wedelstӓdt. W 1336 roku zamek w rękach rycerza Siegfrieda Lode lub Lude. Ponownie w posiadaniu kapituły kamieńskiej, która w 1385 roku przekazała zamek archidiakonowi Philippowi von Helpte z Uznamia, który w 1402 roku sprzedał zamek Tamowi i Timmowi von Flemming. W 1406 roku von Flemming`owie sprzedaj zamek księciu Bogusławowi VIII. Powstały spór o zamek zakończony został w 1436 roku przekazaniem go biskupom kamieńskim. W latach 1451-1500 zamek był własnością hrabiów von Ebertsein i Kurta von Flemming oraz Ludecke von Massow. W 1500 roku hrabia Ludwig von Eberstein sprzedał zamek biskupom kamieńskim. Na podstawie układu pomiędzy ostatnim biskupem kamieńskim, księciem Ernestem Bogusławem von Croy a domem brandenburskim w 1650 roku, zamek stał się własnością Brandenburgii po śmierci księcia w 1684 roku. Opuszczony zamek popadał w ruinę, w 1784 roku określony jako trwała ruina.

ZAMEK

 

 

 

 

ZAŁOŻENIE DWORSKIE

W 1749 roku teren zamkowy wraz z zabudowaniami przekształcono w folwark, który od 1812 roku stał się domeną prywatna. Decyzją króla Prus, Fryderyka Wilhelma IV teren z wieżą zamkową wydzielono z obszaru majątku i uznano za domenę państwową. Sam majątek do 1828 roku był własnością Friedricha von Plӧtz. Kolejno należał do rodziny Sperling z Osiny, która w 1845 roku sprzedała go Leo Albertowi Geisler. W 1847 roku majątek zakupiony przez Heinricha Augusta Friedricha Steffen.  Prawdopodobnie pod koniec XIX wieku podział majątku na część A i B. Na początku XX wieku majątek A w posiadaniu rodziny Tiedtke  a B rodziny Krause. W 1910 roku właścicielem majątku A z dworem była rodzina Tiedtke a dobra liczyły tylko 39 ha gruntów. Majątek B w 1910 roku należał do rodziny Radtke i liczył 402 ha gruntów. W 1928 roku majątek B należał do Georga Wehrmann i liczył 380 ha gruntów. Majątek położony był w obrębie ulic Jedności Narodowej i Jana Pawła II.

Stara stodoła- relikt po majątku B