ŚWINIARY /Schweinert/

Wieś położona w gminie Skwierzyna powiatu międzyrzeckiego. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1394 roku(Swinari) oraz w latach: 1420(Swynary), 1430(Swynari), 1433(Swinary), 1446(Swynary), 1494(Svynarj), 1508(Szwynarwy), 1510(Szwynary), 1563(Szwiniari), 1577(Swiniary), 1944(Schweiner). W 1394 roku Mikołaj Baworowski toczył spór z Dobiesławem Kwileckim o wieś. W latach 1433-44 wieś w posiadaniu braci Marcina i Jana Zajączkowskich. Od 1444 roku w rękach Ostrorogów z Międzychodzia- w 1444 roku mowa o Dobrogoście, synu Sędziwoja, w 1494 o Janie z Ostroroga, w 1510 roku o Wacławie z Ostroroga. W 1592 roku Jan Ostroróg, wojewoda poznański, syn Stanisława za 8000 złotych polskich sprzedaje folwark Świniary Janowi Opalińskiemu z Bnina. W 1597 roku Jan z Ostroroga sprzedaje wieś Krzysztofowi Unruhowi z Nowego Sczawna w księstwie głogowskim. W 1604 roku tenże Krzysztof Unruch de Nowe Sczawno sprzedał wieś Sebastianowi Broniewskiemu. W 1655 roku wieś powraca do rodu von Unruh za sprawą Jana de Broniewo Broniewskiego. Rodzina von Unruh posiadała wieś do początku XIX wieku. Później była w rękach rodziny von Brunn a następnie w posiadaniu książąt von Hohenzollern-Sigmaringen. W 1873 roku wymieniony Karl Anton von Hohenzollern-Sigmaringen, którego majątek w 1896 roku w Świniarach obejmował 5813,79ha gruntów. W tym czasie administratorem dóbr był Hermann Grapenthin. W 1896 roku Leopold książę von Hohenzollern-Sigmaringen(1835-1905) sprzedaje dobra liczące 6741 ha kapitanowi D. von Schlüter. Później wymieniony Arnold von Schlüter. Rodzina von Schlüter znana była z hodowli koni arabskich. Za dostawę do stajni królewskich pięknych koni od króla Prus Fryderyka Wilhelma I przodek Arnolda otrzymał tytuł barona.

Świniary- dwór przed przebudową

swiniary-ok-skwierzyny-lubuskie

swiniary-kolo-skwierzyny

swiniary-ok-skwierzyny

swiniary-dwor-przez-przebudowa-lubuskie

swiniary-miejsce-gdzie-stal-palacswiniary-miejsce-gdzie-stal-palac001swiniary-allesandra-lubuskie

 

 

swiniary-1934-lubuskie