SŁAWA /Schlesiersee/

Początki miasta nie są znane. Założone zostało prawdopodobnie przez Konrada I lub jego syna Henryka III – książąt głogowskich. Pierwsza wzmianka o Sławie pochodzi z początku XIV w. Prawdopodobnie w tym też czasie powstał tu zamek dla kasztelana, który przeniósł tutaj swoją siedzibę z Tarnowa Jeziernego. W 1418 r. Sława należała do związku miast księstwa głogowskiego, utworzonego przez księcia Henryka IX. W 1468 r. Henryk XI sprzedał miasto Melchiorowi von Rechenberg z Borowa Polskiego. Sława pozostawała w rękach rodziny von Rechenberg do połowy XVII w. Kolejnymi dziedzicami po śmierci Melchiora(+1482) von Rechenberg byli: od 1482-synowie Nickel(+1532) i Hans, 1537-Clemens von Rechenberg-młodszy brat Nickela i Hansa, ożeniony z panną von Ebersbach z Broniszowa, 1550- Melchior, starszy syn Clemensa, po jego śmierci jego brat Balthasar(+1567), zonaty z Anną von Unruh, 1567- Johann(+1581), syn Balthasara, żonaty z Anną von Glaubitz z Czernej, 1587- Melchior von Rechemberg(+1634), brat Johanna, dwukrotnie żonaty 1-mo z Magdaleną von Dyhern z Konotopu, 2-do z Magdaleną von Haugwitz z Brodowa, 1624- Balthasar(+1634), syn Melchiora, żonaty z Joanną baronówną von Schenck, 1634- Johann, brat Balthasara. Był ostatnim właścicielem Sławy z rodu von Rechemberg. Od 1655 r. Sława była w posiadaniu rodu baronów von Barwitz hrabiów von Fernemont i pozostawała w rękach rodu do 1884 r., kiedy zmarł bezpotomnie Carl baron von Barwitz hrabia von Fernemont. Spór o majątek po zmarłym, zaistniały między rodzinami von Seckendorf i von Haugwitz, rozstrzygnął sąd w 1886 r., który przyznał go Heinrichowi hrabiemu von Haugwitz. W rękach tej rodziny Sława pozostała do 1945 r.  W latach dwudziestych po udostępnieniu przez rodzinę von Haugwitz parku i jeziora na cele turystyczno-wypoczynkowe rozwinęła się Sława jako ośrodek turystyczny. Podczas drugiej wojny światowej w pałacu mieścił się Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy. Obecne założenie pałacowo-parkowe usytuowane jest w południowo-zachodniej części miasta i składa się z pałacu, oficyny i parku, które to użytkował do 2007 roku Państwowy Dom Dziecka. Obecnie stanowi własność prywatna.

Sława-brama wjazdowa

Sława widok pałacu od strony jeziora

Słąwa- widok pałacu od strony parku

slawa-palac-od-strony-jeziora

slawa-palac-od-strony-jeziora

ZESPÓŁ PAŁACOWY
Pałac zbudowany na rzucie wydłużonego prostokąta , do którego od strony południowo-wschodniego narożnika przylega ustawione pod kątem rozwartym skrzydło pałacu, prawdopodobnie pozostałość zamku. Nakryty dachem mansardowym, podpiwniczony, dwukondygnacyjny, w ryzalitach trzykondygnacyjny. Z wyposażenia wnętrz zachowała się klatka schodowa oraz dwukondygnacyjna sala balowa nad sienią.

slawa1 slawa2 slawa5 slawa6 slawa8

slawa

fernemont-hrabiowskifernemont-von-barwitz

von-fernemont

fernemontfernemont-ii

Ród von Barwitz von Fernemont pochodził z Piemontu. W XIV wieku jedna z linii przeniosła się do Lotaryngii, a następnie do Niderlandów, gdzie od swojego majątku Fernemont przyjęła nowe nazwisko. W XVI wieku otrzymali tytuł baronów i hrabiów Rzeszy. Część linii niderlandzkiej w XVI wieku przeniosła się na teren Austrii, a część w XVII na teren Śląska. Pierwszym właścicielem Sławy z tego rodu był Jan Franciszek von Barwitz baron von Fernemont(ur.1597-1667)komendant Głogowa, żonaty z Klarą Eugenią hrabianką von Frezin-Gavre. Był właścicielem majątków Sława oraz Przybyszów koło Głogowa. Miał syna Jana Aleksandra, zmarłego w 1683 roku, żonatego z Anną Katarzyną baronówną von Zierotin. Jego syn Jan Baptysta Franciszek Wacław von Barwitz baron von Fernemont(ur.1659-zm.22.02.1722) żonaty z Agnacją hrabianką von Lodron z Laterano, przekształcił państwo Sława w dziedziczny majorat i był jego pierwszym ordynatem. Jego syn- Jan Franciszek I, II ordynat Sławy był dwukrotnie żonaty:1.z Marią Józefą, córką Henryka Wilhelma hrabiego von Wilczek barona von Guttenland, 2. z Eleonorą hrabianką von Kolovrat. III ordynat Sławy- Jan Franciszek II(ur.1722-zm.1770), żonaty był z Szarlotką hrabianką Sobek von Kornitz z Koszęcina. Majorat pozostawał w rękach rodu von Fernemont przez sześć pokoleń aż do 1884 roku- do śmierci ostatniego z rodu VI ordynata Karola Hermana Franciszka hrabiego von Fernemont.

slawa-1938-lubuskie