POPĘSZYCE /Poppschutz/

Popęszyce- dwór, Franz Streltenberger, Stephansdorf, 1940r.

Rozległość miejscowości spowodowała podział jej na trzy części i utworzenie trzech oddzielnych majątków co nastąpiło prawdopodobnie już w późnym średniowieczu.
W Popęszycach Górnych- ślady fundamentów po pałacu. Właściciele majątku w Popęszycach Górnych:
von Poppschutz,
von Zedlitz,
von Brunet,
von Zippel
Robert Koch
Luiza Koch.
Oraz ostatni do 1945 roku Hans Joachim Burchardt. Pałac stanowiący wielowiekowe centrum majątku, który w dobrym stanie przetrwał działania wojenne, do dnia dzisiejszego nie zachował się. Został będący już w ruinie ostatecznie rozebrany około roku 1980.
W Popęszycach Środkowych z pałacu pozostały resztki przyziemia. Właściciele majątku:
von Rechenberg
von Zedlitz
von Luttwitz
von Berge(pocz. XIX wieku)
Juliusz Neuman
von Heynitz– do 1945 roku
Dwór w Popęszycach Dolnych w dobrym stanie. Właściciele:
von Luttwitz
von Stosch-Joseph Otton von Stosch(1804-1805)
von Raven- major, właściciel do 1843
von Antast– od 1843- 1862- Eugeniusz von Anstat
Brauer– Henirich Brauer od 1862 do 1876
von Schonborn– od 1876 do 1910
Fritz i Frida Schape od 1910 do 1945

Dwór w Popęszycach Dolnych powstał pod koniec XVIII wieku za czasów rodziny von Luttwitz, prawdopodobnie na fundamentach wcześniejszej budowli. Za czasów Heinricha Brauera dokonano przebudowy dworu. Ostatnia rozbudowa dworu nastąpiła za czasów rodziny Schape. Dwór założony na planie prostokąta, z prostokątną przybudówką, przylegającą do północnej partii tylnej elewacji, dwukondygnacyjny z mansardowym dachem, częściowo podpiwniczony.
Po II wojnie światowej był w posiadaniu PGR z przeznaczeniem na pomieszczenia administracyjno-biurowe. W latach 70-tych XX wieku we dworze mieściła się siedziba Stacji Hodowli Roślin. Od 1992 roku mieści się tutaj siedziba Gospodarstwa Nadzoru i Administrowania Zasobem.
Dwór zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku, klasycystyczny. Murowany z cegły, założony na rzucie prostokąta z dobudówką od strony zachodniej, piętrowy, nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Elewacja frontowa rozczłonkowana pilastrami i gzymsami, zaakcentowana na osi trójkątnym tympanonem.

na płd od Nowego Miasteczka drogą na Przemków