MOSINA /Massin/

HISTORIA WSI

Wieś wymieniana już w XIII wieku. W pierwszej połowie XIII wieku wieś należała do zakonu templariuszy, by z końcem 1261 roku przejść na własność margrabiów brandenburskich. W roku 1320 była własnością księcia pomorskiego Warcisława. Do książąt pomorskich należała do 1334 roku, w którym margrabia Ludwik Starszy nadał Mosinę mężowi swojej kochanki- Ulrichowi. Od 1337 roku wieś nadaniem margrabiego przechodzi na własność Betkina von Ost/von der Osten/ z Drezdenka. Betkin von Ost był wójtem Nowej Marchii, a jego żona Małgorzata pochodziła z polskiego rodu i była siostrą Dobrogosta z Szamotuł. Kolejnymi właścicielami, którzy odkupili wieś od rodu von der Osten byli Herman Hokmann oraz Lorenz i Jan Beyer, mieszczanie z Frankfurtu. W XV wieku właścicielem wsi była bogata rodzina marchijska, Albus lub Witte.

Mosina- budynek nadleśnictwa postawiony na fundamentach zameczku myśliwskiego Mosina- leśniczówka na fundamentach zameczku Mosina-lesniczowka na fundamentach zameczku mysliwskiego

Mosina Mosina1 Mosina2

ZAMEK

Pod koniec XIII wieku istniał już zamek myśliwski. W XVI wieku margrabia Jan Krzysztof zbudował nowy dworek myśliwski a zameczek myśliwski został odnowiony. W tym dworze w latach 1573 i 1578 Jan Jerzy wydawał przywileje celne targowe dla miasta Gorzowa. W XVII wieku chyli się ku upadkowi. Dwór wraz z założeniem folwarcznym był w tym czasie dożywotnią własnością Ludwika Loewe vel Laue z Mironic. W 1780 roku na jego miejscu wzniesiono klasycystyczny dom murowany, który służył do roku 1975 jako siedziba nadleśnictwa. Pod koniec lat 90-tych XX wieku prywatny właściciel dworu rozpoczął prace remontowe z adaptacją obiektu na ośrodek rehabilitacyjny, które wkrótce zostały wstrzymane. Obecnie popadający w ruinę.
Dwór zbudowany na planie prostokąta, murowany z cegły, na kamiennych fundamentach, częściowo podpiwniczony, parterowy, kryty dachem wysokim naczółkowym. W latach 80-tych XX wieku do elewacji północnej dobudowano budynek dla pracowników nadleśnictwa, tym samym doprowadzając do dewaloryzacji obiektu.
Z oryginalnego wystroju wnętrz zachował się kominek w jednym z pomieszczeń parteru oraz fragmenty dekoracji sztukatorskiej na sufitach i w fasetach.

Mosina 1934, lubuskie