LASOCIN /Lessendorf/

HISTORIA WSI

Wieś leżąca w gminie Kożuchów powiatu nowosolskiego sięga korzeniami średniowiecza. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1220 roku. Na początku XIV wieku wymieniany jest Heinrich Sulke von Lessotendorf, późniejszy kasztelan zbąszyński i wojewoda poznański. Pod koniec XIV wieku wieś w posiadaniu Siegfrida von Kottwitz, w roku 1473 Nickela von Kottwitz. Na początku XV wieku wieś ulega podziałowi: wieś jest w posiadaniu rodziny von Promnitz i von Kottwitz. W 1518 roku Hans von Kottwitz sprzedaje swoją część braciom von Promnitz: Kasparowi, kapitanowi powiatu kożuchowskiego i Balthasarowi, biskupowi wrocławskiemu. Po 1561 roku właścicielem wsi zostaje rodzina von Landskron. Prawdopodobnie ostatni z rodu- Hans Rudolf von Landskron jest budowniczym pałacu w Lasocinie wzniesionym w latach 1679-1689. Obok pałacu założono park i wzniesiono zabudowania folwarczne. Krótko po zakończeniu budowy pałacu majątek przechodzi na własność rodziny hrabiów von Globen und Stambach. W 1763 roku majątek zakupił emerytowany pułkownik armii pruskiej Lewin August baron von Lehsten-Dingelstӓdt. Po jego śmierci majątek dziedziczy jego siostrzeniec pułkownik baron von Lehsten-Dingelstӓdt. W tym czasie właściciel powiększa park oraz remontuje i częściowo przebudowuje pałac. W latach 1870-1910  właścicielem majątku jest Franz Ebhardt. Od 1910 roku Maximilian von Prittwitz und Gaffron. Ostatnim właścicielem wsi jest syn Maximiliana, Hans Henning, który opuszcza majątek w 1944 roku. Ostatni właściciele remontują i przebudowują pałac. Po II wojnie światowej majątek wraz z pałacem przejęty zostaje przez PGR. W latach 90-tych XX wieku pałac przechodzi w ręce prywatne.

Lasocin pow. Kozuchow

lasocin-lubuskiedsc_0047

PAŁAC

Barokowy pałac, zbudowany w pierwszej połowie XVIII wieku, przebudowany nieznacznie w początkach XX wieku. Murowany z cegły, piętrowy, założony na rzucie prostokąta, z wydatnymi ryzalitami po bokach elewacji frontowej. Na osi fasady piaskowcowy portal, zamknięty półkoliście, w obramieniu zdobionym płaskorzeźbioną dekoracją. Nad wejściem bogato obramiony kartusz herbowy, wyżej zaś balkon z kamienną, ażurową, wykreśloną faliście balustradą. Architektoniczna dekoracja zewnętrzna ujawnia wyraźnie wpływy rezydencji żagańskiej. Uwidaczniają się one w boniowanych obramieniach okien i wertykalnej artykulacji fasad, rozczłonkowanych gęsto rozmieszczonymi boniowanymi pilastrami. Piwnice oraz sień, korytarz, klatka schodowa i przylegające do niej pomieszczenie nakryte są sklepieniami kolebkowymi i kolebkowo-krzyżowymi, pozostałe wnętrza sufitami. Dachy czterospadowe.
Kolejne przebudowy pałacu miały miejsce w połowie XIX wieku oraz na początku XX wieku.Po 1945 roku użytkowany przez PGR, pod koniec XX wieku w posiadaniu osoby prywatnej. Remontowany.

Lasocin, lubuskie