ŁAGÓW /Lagow/

HISTORIA ŁAGOWA

Wieś leżąca w powiecie świebodzińskim na terenie Krajobrazowego Parku Łagowskiego wraz z zamkiem stanowi jeden z najciekawszych i najlepiej zachowanych zespołów urbanistycznych zachodniej Polski, a z pewnością uznawany być może za najpiękniejszą miejscowość ziemi lubuskiej. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1251 (część historyków podaje datę 1299). W tym czasie należała do zakonu templariuszy, od roku 1285 była siedzibą komandorii zakonu. Od 1299/1300 roku jest w posiadaniu margrabiów brandenburskich i w tym samym czasie oddana jako lenno  rycerzom Albertowi i Henrykowi von Klepzig. Od 1347 roku dobra te przeszły w posiadanie joannitów i z inicjatywy Hermana von Werbergera(komandor i przełożony baliwatu Wielowsi i Sulęcina) łączyć należy zbudowanie w połowie XIV wieku zamku na sztucznie usypanym wzgórzu na przesmyku pomiędzy jeziorami Trześniowskim i Łagowskim. W jego obrębie rozwinęła się osada, otoczona w XV wieku fortyfikacjami z bramami – Marchijską od południowego zachodu i Polską od południowego wschodu. W latach 1350-1426 zamek stanowił siedzibę Baliwatu Brandenburskiego, obejmującego dawne komandorie templariuszy w Wielowsi i Sulęcinie. Po roku 1426, gdy w posiadaniu zakonu znalazł się Słońsk, do którego przeniesiono główną siedzibę zakonu, znaczenie Łagowa osłabło. Po kasacji zakonu joannitów w 1810 roku majątek zakonu stał się domeną państwową, którą w roku 1812(w innych źródłach 1817) otrzymał generał F.W. von Zastrow, adiutant króla Fryderyka Wilhelma II. W ciągu tego stulecia Łagów często zmieniał właścicieli. W 1834 roku należał do generała Franza Wilhelma von Barfuss-Falkenburg. Po 1877 roku, po sprzedaży zamku nadreńskiego rodzina straciła przydomek Falkenburg. Przed 1860 rokiem był jeszcze w rękach rodów von Oppen i von Arnim. Następnie należał do hrabiów von Wrschowetz-Sekerka(Hugo von Wrschowetz-Sekerka und Sedczicz) i baronów von Wurmb von Zinck. Ostatnią właścicielką zamku przed II wojną światową była hrabina Wanda von Pückler-Limpurg.

Łagow- brama marchijska Łagow- dziedziniec zamkowy Łagow- zamek i jezioro003 Łagow- zamek i miasto

ZAMEK

Po raz pierwszy wzmianka o zamku pojawia się w roku 1299. Znajdował się prawdopodobnie na przesmyku między jeziorami Łagowskim i Trześniowskim lub związany był z grodem na tzw. Sokolej Górze, nad brzegiem Jeziora Trześniowskiego. Na fundamentach wcześniejszej budowy powstaje nowy zamek na przesmyku jezior, Trześniowskiego i Łagowskiego. Zbudowany w połowie XIV wieku stał się siedzibą baliwatu. W najstarszym zachodnim skrzydle mieścił się refektarz i kaplica. Na wschodniej ścianie znajduje się wieża a przy niej brama. Prawdopodobnie pod koniec XIV lub na początku XV wieku powstaje mur obronny. Na początku XVI wieku podwyższono wieżę do wysokości 24 metrów oraz w tym samym wieku dobudowano skrzydło północne. W XVII wieku powstaje budynek południowy. Przez wiek XVII i XVIII trwała odbudowa i rozbudowa zamku po zniszczeniach wojennych. Rozpoczęta przez komandora zakonu księcia Christiana Ludwiga von Hohenzollerna a kontynuowana przez Adama Otto von Viereck. W 1945 roku zamek spłonął. Po wojnie, w odbudowanym zamku będącym własnością Skarbu Państwa, Poznański Oddział Związku Historyków Sztuki zorganizował Dom Pracy Twórczej, od 1962 roku Dom Pracy Twórczej im. Henryka Wieniawskiego. W latach 1966 – 1971 zamek zmieniono na hotel, a w 1969 w parku urządzony został amfiteatr. Na parterze zachowała się gotycka sala z krzyżowo–żebrowym sklepieniem, a na piętrze sala rycerska z bogato dekorowanym kominkiem z XVIII wieku.

Łagow- zamek i miastoŁagow- zamek i miasto002Łagow- zamek z drugiego brzeguŁagow- zamek, kosciol i brama polska

 

 

 

 

Łagów-sala rycerska, lubuskie

Łagow- sala rycerska

Łagow- zamek od strony bramy marchijskiej002

Łagow- zamek od strony bramy marchijskiej

Łagów zamek z bramą

WILLE

Łagow - willa Mogelin Łagow - willa Tesch

lagow-1929-lubuskie