DŁUŻEK /Dolzig/

HISTORIA WSI

Wieś położona w gminie Lubsko powiatu żarskiego. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1292 roku, kiedy właścicielem wsi był ród von Kalckreuth/ wymieniony Botho von Kalckreuth/, do roku 1551- do bezpotomnej śmierci Melchiora von Kalckreuth. We wsi w 1429 roku wymienia się rodzinę von Polentz. W 1551 roku majątek przechodzi na braci Adama i Caspra von Unwürde. Po śmierci cesarza Maksymiliana II, dobra na krótki okres ponownie wracają do rąk rodziny von Kalckreuth – kuzynów zmarłego Melchiora- Jana i Euzebiusza. W 1614 roku właścicielem wsi jest Jan Wilhelm von Biberstein. Prawdopodobnie od rodziny von Biberstein, w roku 1643 majątek zakupuje Wolf von Dietrych. Ponownie na krótko jako właścicieli wymienia się rodzinę von Kalckreuth(1679), ale już w roku 1685 dobra zakupił  Zygfryd von Wiedebach. Pod koniec XVII wieku jako właścicieli wymienia się rodzinę von Dallwitz-wymieniony Johann Adolph von Dallwitz/zm.1684/ oraz Johann Friedrich von Dallwitz/1741,zm.1783/. W rękach rodu von Dallwitz Dłużek jest do 1802/1803 roku. Kolejnym właścicielem majątku zostaje rodzina von Thielau– wymieniony Otto oraz Heinrich Otto von Thielau/zm.1854/. Kolejni właściciele: od 1845 roku dobra w rękach baronowej Charlotte Friederike von Steinäcker oraz Fedora von Tschirschky/1852/ a następnie książąt Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg/1856/. Dnia 22 października 1858 roku w Dłużku na świat przychodzi przyszła żona cesarza Niemiec Wilhelma II, Augusta Victoria, córka Friedricha Christiana Augusta, panującego księcia Schleswig-Holstein. Od 1885 roku Dłużek w rękach rodu Vogel von Falkenstein– wymieniony  Maximilian/1839/ i  Eduard/1885/. W 1920 roku właścicielem majątku zostaje generał Vogel von Falckenstein. Są właścicielami do 1945 roku.

Kalckreut

Unwurde (2)

PolentzBiberstein (3)Wiedebach

von Dallwitz

Dłużek-Kolora

Dłużek-pałac cesarzowej

Dłużek

Dłużek5

Dłużek-zawody strzeleckie

ZESPÓŁ PAŁACOWO-PARKOWY

Po drugiej wojnie światowej pałac jest w posiadaniu PGR, później AWRSP. Przez cały okres pomieszczenia służyły za mieszkania pracownikom tutejszego gospodarstwa. Po 2000 roku rodziny zostały wyeksmitowane. Obecnie pałac jest nieużytkowany. Prawdopodobnie już za czasów rodziny von Kalckreuth znajdowała się w Dłużku siedziba rycerska, o której brak wzmianek. Wzniesienie późnorenesansowego dworu przypisuje się Adolfowi von Dallwitz(1631-1684), komisarzowi wojennemu księcia saskiego. W drugiej połowie XIX wieku Fedor von Tschirschky przekształca dwór w neogotycki pałac. W tym też czasie pobudowano nowe budynki gospodarcze folwarku oraz przekształcono ogród w park. Remontowany staraniem PGR w latach 1960-62. Pierwotne, renesansowe cechy stylowe zatarte zostały przez klasycystyczną i neogotycką przebudowę. Murowany z cegły. Pierwotne założenie na planie prostokąta z okazałymi ryzalitami uległo zniekształceniu wskutek rozbudowy. Piętrowy, w niektórych partiach trzykondygnacyjny. W pomieszczeniach parterowych najstarszej centralnej części zachowane są sklepienia krzyżowe i kolebkowe z lunetami. W oryginalnego wyposażenia pałacu zachowała się częściowo stolarka okienna i drzwiowa. Pałac jest usytuowany na skraju krajobrazowego parku z XVIII-XIX wieku.

Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg

Dnia 22.10.1858 roku w Dłużku na świat przychodzi pierwsza żona cesarza Niemiec, Wilhelma II, Augusta Wiktoria Fryderyka Ludwika Feadora Jenny von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, córka księcia Schleswig-Holstein Fryderyka VIII i Adelajdy- córki Ernesta Chrystiana Karola IV księcia von Hohenloe-Langenburg. Zmarła w Holandii w miejscowości Doorn dnia 11.04.1921 roku.
Pochodziła z młodszej linii książąt oldenburskich, dynastii pochodzenia niemieckiego, panującej w Oldenburgu, księstwie Holsztynu oraz krajach skandynawskich Danii, Norwegii i Szwecji. Boczne linie panowały także w Rosji oraz Grecji. Przedstawicielem tej dynastii jest także Filip Mountbatten, książę małżonek brytyjskiej królowej, Elżbiety II. Jest synem księcia greckiego Andrzeja von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, młodszego syna króla Grecji Jerzego I. Nazwisko przyjął po matce, Alicji Battenberg/Mountbatten/spokrewnionej z królową Wiktorią Hanowerską.
Oldenburg to historyczna kraina w północnych Niemczech, obecnie część landu Dolna Saksonia. W średniowieczu- siedziba rodu Oldenburgów. Od 1777 roku stanowiło część księstwa Holstein-Oldenburg. W latach 1815-1918 miało status księstwa Oldenburg. W 1871 roku weszło w skład Cesarstwa Niemieckiego. Założycielem dynastii oldenburskiej był Egilmar I zmarły w 1108 roku. Jego wnuk Chrystian zmarły w 1167 był pierwszym hrabią Oldenburga.
Młodsza linia wywodząca się od księcia Jana/właściwe Hans, zmarły w 1622 roku/, młodszego syna króla Danii i Norwegii Chrystiana III w XV i XVI wieku podzieliła się na kilka gałęzi:
• Holstein-Franzhagen/wygasła w 1709 roku/
• Holstein-Sonderburg-Beck
• Holstein-Wiesenburg/wygasła w 1744 roku/
• Holstein-Norburg/wygasła w 1688 roku/
• Holstein-Glucksburg/wygasła w 1779 roku/
• Holstein-Plau/wygasła w 1761 roku/
Książę Fryderyk z linii Holstein-Sonderburg-Augustenburg w roku 1863 przyjął tytuł księcia Schleswig-Holstein. Jego syn Ernst Gunther został pozbawiony tronu w 1918 roku. Linia ta wygasła w roku 1931 ze śmiercią księcia Alberta.

Dłużek 1939, lubuskie